„Við erum að klæða vegi sem eiga að vera mal­bikaðir“

Björk fór yfir stöðuna í vegagerð og muninn á klæðingu og malbiki í Bítinu á Bylgjunni í morgun. Hún segist hafa fallið fyrir vegagerð þegar hún fékk starf á rannsóknarstofu Colas á meðan hún var í háskólanámi í efnafræði og efnaverkfræði.

Björk hefur lært mikið um bik sem er eitt grunnefni í malbiki. Hún segir ekki rétt að tala um tjöru þegar talað er um bik.

„Ég hef sérstöðu í að vita margt um bik en svo átti ég kunningjakonur sem vissu miklu meira um steinefni og þá gátum við eflt tengslin,“ segir Björk og þessi tengsl hafi nýst henni afar vel þegar hana vantar einhverja sérþekkingu sem hún hefur ekki sjálf.

Björk segir hræðilegt og hvimleitt að um allt land séu bikblæðingar.

„Veðursviptingar geta leitt til blæðinga. Þegar það fer úr miklum kulda í hita,“ segir hún og að fáir geri sér ekki grein fyrir því að þótt svo að lofthiti sé aðeins um 18 gráður þá sé veghitinn kannski á sama tíma um 40 gráður eða meiri. Sólin sé uppi allan sólarhringinn á Íslandi og því nái það ekki að kólna almennilega.

Björk segir malbikið ekki blæða sjálft. Það gerist yfirleitt ekki nema það sé galli í útlögn eða blöndun.

„Það eru þessar klæðingar sem eru rosalega mikið hér á landi. Við erum að klæða vegi sem eiga að vera malbikaðir,“ segir Björk og útskýrir muninn á klæðningu og malbiki.

Munur á malbiki og klæðingu

Klæðing sé þegar bindiefnum er sprautað yfir. Það sé bland af biki og lífolíu. Eftir það er steinefnum dreift yfir. Malbik sé sérstök uppskrift sem sé blöndum í malbikunarstöð. Björk segir að klæðingar séu víða notaðir í Evrópu. Svíþjóð, Danmörku og Írlandi. Þetta sé ekki séríslenskt. Klæðingin sé hugsuð fyrir umferðarminni vegi en svo hafi umferðin verið að aukast.

Björk segir klæðinguna um þrisvar til fimm sinnum ódýrara en að malbika. Það sé því spurning um að klæða fjóra kílómetra eða malbika einn. Klæðingin dugi miklu skemur og þoli minni umferðarþunga. Það sé því kannski ekki ódýrara til lengri tíma litið að klæða en Vegagerðin hafi aðeins úr ákveðnu fjármagni að moða hverju sinni. Það sé ekki færi á að gera mikla langtímasýn úr því.

„Það vantar pening inn í vegakerfið, það er staðreynd,“ segir Björk og að það sé mikið vandamál hversu lítil langtímahugsun sé í vegakerfinu. Það séu fleiri ferðamenn að aka um vegina en einnig meiri þungaflutningar því landflutningar hafi tekið við af skipaflutningum.

„Það er svo mikið álag á klæðingarvegina sem þeir eru ekki hannaðir fyrir. En það eru ekki til peningar til að malbika.“

Björk segir að þegar holur eða för hafa myndast í malbik sé best að fræsa og malbika upp á nýtt. En eitt af vandamálunum sé að það sé verið að bregðast svo seint við. Vegagerðin sé viðhaldsskuld því það vanti peninga.

„Við erum að laga vegina of seint. Þegar við fræsum upp eru hjólförin komin niður í næsta lag af malbiki og þá er enn líklegra að þau komi fljótlega aftur. Það að vera í svona viðhaldsskuld kostar mikla peninga til langs tíma.“

Steypan lengi að þorna

Hvað varðar steypta vegi segir Björk þá endast lengur. Kaflinn við Esjumela sem sé oft nefndur í því samhengi sé orðinn þreyttur og mikið hljóð þegar maður ekur hann. Steypa sé dýrari og taki langan tíma að þorna.

„Það væri gaman að fylgjast með þjóðinni ef Reykjanesvegur yrði lokaður í mánuð á meðan steypan er að þorna. Malbikið tekur aðeins nokkra klukkutíma.“

Hefði Björk ótakmarkað fjármagn til að moða úr í vegavinnu myndi hún byrja á því að malbika til Akureyrar. Eftir það myndi hún malbika allt Suðurlandið þar sem ferðamennirnir eru mest á ferðinni og svo þyrfti að fara í átak á Vestfjörðum og Austurlandi.

„Það þarf að malbika meira um allt land.“

Björk segir það lifandi að starfa í vegagerð. Það sé skemmtilegt að sjá götu lokað og svo nokkrum tímum síðar sé kominn nýr vegur. Hún segist ekki eiga neinn uppáhalds veg en þyki skemmtilegt að aka Reykjanesbrautina.

„Maður sér þróunina í vegunum og mismunandi malbikstýpur sem hafa verið síðustu ár.“