Hið gamla mætir nýju í Hofi Greta Salóme Stefánsdóttir og Atli Örvarsson skrifar 9. september 2016 13:03 Það er ekkert launungarmál að þegar kemur að klassískri tónlistariðkun og sinfóníuhljómsveitum er hningnun í aðsókn staðreynd sem hefur áhrif á slíkar stofnanir alls staðar í heiminum. Fjölmargar rannsóknir hafa sýnt fram á að hefðbundnum sinfóníuhljómsveitum fari fækkandi og berast margar af stærstu og virtustu hljómsveitum heims í bökkum. Það er því gleðiefni að sjá tvær sinfóníuhljómsveitir þrífast á landi sem telur einungis um 330.000 manns og þar af önnur í landshluta sem telur aðeins um ríflega 30000 manns. Sinfóníuhljómsveit Norðurlands heyrir undir Menningarfélag Akureyrar og er starfrækt í Menningarhúsinu Hofi á Akureyri. Hljómsveitin hefur staðið fyrir afar fjölbreyttum tónleikum síðan hún var stofnuð árið 1993 og verið eins konar flaggskip klassískrar tónlistar á Norðurlandi. Á undanförnum tveimur árum hefur hljómsveitin svo fært út kvíarnar svo um munar og framleitt suma af fjölbreyttustu og umsvifamestu tónlistarviðburðum á Íslandi hvort sem um er að ræða klassíska tónlist, frumfluttning á nýjum tónverkum eða spennandi samstarfsverkefni við tónlistarmenn úr öllum krókum og kimum tónlistarflórunnar hér heima sem erlendis frá. Svo ekki sé talað um nýja tegund af starfsemi sinfóníuhljómsveitar á íslandi, upptökur á sinfónískri kvikmyndatónlist. Fyrir um fjórum árum birtist grein í hinu virta viðskiptablaði Forbes eftir Ted Gavin sem sérhæfir sig í fjármálaráðgjöf fyrirtækja(setja inn urcl á greinina). Greinin vakti mikla athygli og snéri hún að því hvernig hægt væri að bjarga sinfóníuhljómsveitum frá hyldýpi gjaldþrotsins sem virðist blasa við mörgum þeirra. Gavin nálgast viðfangsefnið á um margt einfaldan hátt og setur fram fjögur atriði sem eiga að geta hjálpað sinfóníuhljómsveitum að þrífast í nútímasamfélagi þar sem bæði listrænar kröfur hafa breyst töluvert en einnig fjárhagslegt umhverfi þeirra. Gavin leggur ríka áherslu á að sinfóníuhljómsveitir hagi efnisskrá og verkefnavali þannig að það nái til sem breiðasta hóps og undirstrikar sérstaklega þörfina til að ná inn nýjum og yngri áheyrendahópi sem áskrifendum og reglubundnum tónleikagestum. Hann segir meðal annars: ,,Hin listræna forysta sinfóníuhljómsveitar verður að hlusta á og vera í snertingu við listræna þörf og smekk samfélagsins sem hljómsveitin býr í. Það nægir ekki að fylla ferilskrá hljómsveitarinnar af verkefnum sem þjóna þeim tilgangi að öðlast virðingu kollega sinna eða fullnægja eigin listrænu þörfum. Listrænir stjórnendur þurfa í nútímasamfélagi að geta höfðað til samfélagsins sem ber hljómsveitina uppi." Atli Örvarsson.Vísir/Anton Brink Þetta hefur Sinfóníuhjómsveit Norðurlands og Menningarfélagi Akureyrar tekist að gera á undraverðan hátt. Á síðustu tveimur árum hefur hljómsveitin fyllt bæði Hof og Eldborg með verkefnum á borð við Dimmu og sinfóníaNord þar sem tveir gerólíkir heimar leiddu saman hesta sína með yfir hundrað manns á sviði og þungarokkið og klassíkin urðu eitt og á þriðja þúsund áheyrenda fylltu Hofið og Eldborgina á þrennum tónleikum. Hljómsveitin lék fjöldan allan af klassískum verkum á síðasta starfsári og var mjög athyglisvert að sjá hvernig hún blandaði saman háklassískum verkum og nýju íslensku efni, sem og nýjum gítarkonsert eftir Guðmund Pétursson og sinfóníska ljóðið Völuspá eftir Þorvald Bjarna Þorvaldsson. Einnig má nefna frábæra tónleika hljómsveitarinnar og hins heimsfræga Steve Hackett(GENESIS) og svo mætti lengi telja. Á komandi starfsári eru verkefnin ekki að verri toganum og greinilegt að nýsköpun, útsjónasemi, fjölbreytni og ekki síst skýr listræn stefna ræður ríkjum. Sem dæmi má nefna stórtónleika hljómsveitarinnar ásamt stórsveit Reykjavíkur sem sameinast um sérstakan flutning af Rhapsody in Blue eftir Georg Gershwin þar sem spuninn er leystur úr læðingi en eins og Gershwin sagði sjálfur “Life is a lot like jazz... it's best when you improvise“ þar verður einnig frumflutt nýtt verk eftir jazzpíanósnillinginn Kjartan Valdemarsson. Samstarfstónleikar með reggíhljómsveitinni Amabadama þar sem klassík og reggí mætast í ólíklegri en mjög svo skemmtilegri blöndu, Hnotubrjóturinn í samvinnu við St Petersburg Festival Ballet, tónleikar helgaðir strengjasveitinni og o.fl. Við undirrituð höfum verið þeirrar ánægju aðnjótandi að taka þátt í öðru verkefni á vegum Sinfóníuhljómsveitar Norðurlands og Menningarfélags Akureyrar sem er kallað Arctic Cinematic Orchestra (ACO) þar sem fullkominn hljómburður Hofs er nýttur til fullnustu sem og aðbúnaður þar til upptöku. Í mars 2015 var farið af stað með ACO sem tilraunaverkefni þegar óvænt barst beðni frá bæði Disney og Sony um sinfónískar upptökur í Hofi. Útkoman úr þeim verkefnum hefur gert það að verkum að ACO hefur tekið upp tónlist við 8 sinfónísk verkefni þar af 5 kvikmyndir í fullri lengd, frá USA, Evrópu og Íslandi. Hefur Hof og hljómsveitin sem þar býr fengið mikið lof þeirra ánægðu kúnna sem nýtt hafa sér þjónustuna. Menningarfélag Akureyrar er að vinna brautryðjendastarf með öllum þessum verkefnum og fyrst og fremst með óþreytandi vilja og lausnarmiðaðri hugsun til að finna listinni farveg. Þetta er nýsköpun í listum eins og hún gerist best og óhætt að segja að í Hofi mæti hið gamla nýju á fordómalausan og jákvæðan hátt. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Sjá meira
Það er ekkert launungarmál að þegar kemur að klassískri tónlistariðkun og sinfóníuhljómsveitum er hningnun í aðsókn staðreynd sem hefur áhrif á slíkar stofnanir alls staðar í heiminum. Fjölmargar rannsóknir hafa sýnt fram á að hefðbundnum sinfóníuhljómsveitum fari fækkandi og berast margar af stærstu og virtustu hljómsveitum heims í bökkum. Það er því gleðiefni að sjá tvær sinfóníuhljómsveitir þrífast á landi sem telur einungis um 330.000 manns og þar af önnur í landshluta sem telur aðeins um ríflega 30000 manns. Sinfóníuhljómsveit Norðurlands heyrir undir Menningarfélag Akureyrar og er starfrækt í Menningarhúsinu Hofi á Akureyri. Hljómsveitin hefur staðið fyrir afar fjölbreyttum tónleikum síðan hún var stofnuð árið 1993 og verið eins konar flaggskip klassískrar tónlistar á Norðurlandi. Á undanförnum tveimur árum hefur hljómsveitin svo fært út kvíarnar svo um munar og framleitt suma af fjölbreyttustu og umsvifamestu tónlistarviðburðum á Íslandi hvort sem um er að ræða klassíska tónlist, frumfluttning á nýjum tónverkum eða spennandi samstarfsverkefni við tónlistarmenn úr öllum krókum og kimum tónlistarflórunnar hér heima sem erlendis frá. Svo ekki sé talað um nýja tegund af starfsemi sinfóníuhljómsveitar á íslandi, upptökur á sinfónískri kvikmyndatónlist. Fyrir um fjórum árum birtist grein í hinu virta viðskiptablaði Forbes eftir Ted Gavin sem sérhæfir sig í fjármálaráðgjöf fyrirtækja(setja inn urcl á greinina). Greinin vakti mikla athygli og snéri hún að því hvernig hægt væri að bjarga sinfóníuhljómsveitum frá hyldýpi gjaldþrotsins sem virðist blasa við mörgum þeirra. Gavin nálgast viðfangsefnið á um margt einfaldan hátt og setur fram fjögur atriði sem eiga að geta hjálpað sinfóníuhljómsveitum að þrífast í nútímasamfélagi þar sem bæði listrænar kröfur hafa breyst töluvert en einnig fjárhagslegt umhverfi þeirra. Gavin leggur ríka áherslu á að sinfóníuhljómsveitir hagi efnisskrá og verkefnavali þannig að það nái til sem breiðasta hóps og undirstrikar sérstaklega þörfina til að ná inn nýjum og yngri áheyrendahópi sem áskrifendum og reglubundnum tónleikagestum. Hann segir meðal annars: ,,Hin listræna forysta sinfóníuhljómsveitar verður að hlusta á og vera í snertingu við listræna þörf og smekk samfélagsins sem hljómsveitin býr í. Það nægir ekki að fylla ferilskrá hljómsveitarinnar af verkefnum sem þjóna þeim tilgangi að öðlast virðingu kollega sinna eða fullnægja eigin listrænu þörfum. Listrænir stjórnendur þurfa í nútímasamfélagi að geta höfðað til samfélagsins sem ber hljómsveitina uppi." Atli Örvarsson.Vísir/Anton Brink Þetta hefur Sinfóníuhjómsveit Norðurlands og Menningarfélagi Akureyrar tekist að gera á undraverðan hátt. Á síðustu tveimur árum hefur hljómsveitin fyllt bæði Hof og Eldborg með verkefnum á borð við Dimmu og sinfóníaNord þar sem tveir gerólíkir heimar leiddu saman hesta sína með yfir hundrað manns á sviði og þungarokkið og klassíkin urðu eitt og á þriðja þúsund áheyrenda fylltu Hofið og Eldborgina á þrennum tónleikum. Hljómsveitin lék fjöldan allan af klassískum verkum á síðasta starfsári og var mjög athyglisvert að sjá hvernig hún blandaði saman háklassískum verkum og nýju íslensku efni, sem og nýjum gítarkonsert eftir Guðmund Pétursson og sinfóníska ljóðið Völuspá eftir Þorvald Bjarna Þorvaldsson. Einnig má nefna frábæra tónleika hljómsveitarinnar og hins heimsfræga Steve Hackett(GENESIS) og svo mætti lengi telja. Á komandi starfsári eru verkefnin ekki að verri toganum og greinilegt að nýsköpun, útsjónasemi, fjölbreytni og ekki síst skýr listræn stefna ræður ríkjum. Sem dæmi má nefna stórtónleika hljómsveitarinnar ásamt stórsveit Reykjavíkur sem sameinast um sérstakan flutning af Rhapsody in Blue eftir Georg Gershwin þar sem spuninn er leystur úr læðingi en eins og Gershwin sagði sjálfur “Life is a lot like jazz... it's best when you improvise“ þar verður einnig frumflutt nýtt verk eftir jazzpíanósnillinginn Kjartan Valdemarsson. Samstarfstónleikar með reggíhljómsveitinni Amabadama þar sem klassík og reggí mætast í ólíklegri en mjög svo skemmtilegri blöndu, Hnotubrjóturinn í samvinnu við St Petersburg Festival Ballet, tónleikar helgaðir strengjasveitinni og o.fl. Við undirrituð höfum verið þeirrar ánægju aðnjótandi að taka þátt í öðru verkefni á vegum Sinfóníuhljómsveitar Norðurlands og Menningarfélags Akureyrar sem er kallað Arctic Cinematic Orchestra (ACO) þar sem fullkominn hljómburður Hofs er nýttur til fullnustu sem og aðbúnaður þar til upptöku. Í mars 2015 var farið af stað með ACO sem tilraunaverkefni þegar óvænt barst beðni frá bæði Disney og Sony um sinfónískar upptökur í Hofi. Útkoman úr þeim verkefnum hefur gert það að verkum að ACO hefur tekið upp tónlist við 8 sinfónísk verkefni þar af 5 kvikmyndir í fullri lengd, frá USA, Evrópu og Íslandi. Hefur Hof og hljómsveitin sem þar býr fengið mikið lof þeirra ánægðu kúnna sem nýtt hafa sér þjónustuna. Menningarfélag Akureyrar er að vinna brautryðjendastarf með öllum þessum verkefnum og fyrst og fremst með óþreytandi vilja og lausnarmiðaðri hugsun til að finna listinni farveg. Þetta er nýsköpun í listum eins og hún gerist best og óhætt að segja að í Hofi mæti hið gamla nýju á fordómalausan og jákvæðan hátt.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar