Stefna að kvikmynd eftir Hrafninum

Til stendur að gera kvikmynd eftir Hrafninum, skáldsögu Vilborgar Davíðsdóttir, sem gerist á Grænlandi á miðöldum. Höfundurinn segir spennandi tilhugsun að sjá söguna á hvíta tjaldinu en það gæti reynst flókið í framkvæmd. Meðal annars vegna þess að hún  hafi skrifað inn í söguna hvert einasta dýr sem lifir á Grænlandi.

Það eru kvikmyndagerðarmennirnir Bergsteinn Björgúlfsson og Ólafur Darri Ólafsson sem hafa hug á að gæða skáldsöguna Hrafninn, eftir Vilborgu Davíðsdóttir, lífi á hvíta tjaldinu. Kvikmyndamiðstöð Íslands hefur veitt fyrirtæki Bergsteins, styrk til handritsskrifa og er hann þegar byrjaður á verkinu.

„Bergsteinn hafði samband við mig og sagði mér að hann væri búinn að marglesa þessa bók og hefði eiginlega bara alveg strax orðið heillaður af henni og fyndist hún henta mjög vel á hvíta tjaldið. Hún væri mjög sjónræn og myndræn,“ sagði höfundur Hrafnsins, Vilborg Davíðsdóttir.

Dramatísk saga

Hrafninn gerist á Grænlandi um miðja 15. öld og segir frá ungri inúítakonu, Naaju, sem er angakoq eða andakallari í þorpi við Diskóflóa og Íslendingnum Mikjáli frá Eystribyggð. Öðrum þræði fjallar Hrafninn um ráðgátuna um örlög norrænu byggðanna sem stofnað var til af landnemum frá Íslandi skömmu fyrir aldamótin 1000 en þær hurfu sporlaust í þoku tímans um fjórum öldum eftir leiðangur Eiríks rauða til Grænlands.

„Þetta er mjög dramatísk saga og gerist á Grænlandi á miðöldum. Ef af þessu verður, verður þetta fokdýr mynd vegna þess að það er mjög mikið af dýrum. Ég held ég hafi sett í þessa bók hvert einasta dýr sem er á Grænlandi. Það eru hreindýr, sauðnaut, það er ísbjörn sem gerir árás á fólk og það eru rostungar, náhvalir og moskítóflugur.“

Aðspurð um hvernig tilfinning það sé að eiga von á því að sjá sögupersónur sínar og frásögn lifna við með þessum hætti segir Vilborg:

„Það er mjög sérstök tilfinning og mjög spennandi. Ég geri mér grein fyrir því að bók er eitt verk og kvikmynd er eitthvað allt annað.“

Teiknar heiminn skýrt

Hrafninn kom út árið 2005 og var Vilborg tilnefnd til Íslensku bókmenntaverðlaunanna fyrir bókina.

„Þegar ég er að skrifa bók, þá sé ég allt sem gerist fyrir mér í kollinum á mér, eins og ég sé að horfa á kvikmynd. Nema það að ég stíg inn í hana. Þannig að ég legg mjög mikið upp úr því að teikna heiminn upp það skýrt, sérstaklega þegar um er að ræða framandi heim, að fólk eigi auðvelt með að sjá þetta fyrir sér, finna lyktina, ímynda sér hvernig er að snerta og svo framvegis. Finna hita og finna kulda.“

Þessa dagana á Auður djúpúðga hins vegar hug og hjarta Vilborgar.

„Ég er komin ágætlega af stað við að skrifa síðustu bókina um Auði Djúpúðgu. Hún er komin út á sjó og það gengur á með miklum brotsjó. Stefnan er að koma henni út fyrir jólin 2017. Þetta tekur sinn tíma. Svona bækur gera það kannski enn frekar en aðrar, þar sem það er svo mikil rannsóknarvinna á bak við og ég vil gera þetta vel. Það er svolítið mikið atriði fyrir mér að vanda mig mjög mikið,“ segir Vilborg.