Bónorðið skriflegt

Bryndís Eva Ásmundsdóttir hefur vakið athygli fyrir skopleg pistlaskrif. Hún bað unnusta síns, Sigurðar Eggertssonar, á fjallstoppi í Bogotá í fyrra. Trúlofunarhringarnir nást aldrei af.

Bryndís játaði fyrir sjálfri sér og umheiminum ekki alls fyrir löngu að hana langaði til að starfa við skriftir. Skömmu síðar vann hún nafnlausa pistlahöfundakeppni hjá Kjarnanum og hafa pistlar hennar fengið góðar undirtektir. Bryndís stundar nám í menningarfræði við Háskóla Íslands. Hún er í sambúð með handboltamanninum Sigurði Eggertssyni, á fjögur börn úr ýmsum áttum og sex ketti. „Það er alltaf skrýtin lykt heima hjá mér,“ fullyrðir Bryndís. Hún sækir innblástur í pistlana í námið sem hún segir espa upp í sér alls kyns dellu og kryddar með sögum úr daglegu lífi og góðri kímnigáfu.

Aðspurð segist Bryndís alls ekki hafa fengist lengi við skriftir. „Ég bloggaði á yngri árum þegar allir voru með blogg á blogcentral.com. Ég las þau skrif um daginn með vöðvakrampa af kjánahrolli. Ég hvet þó alla til að prófa að skrifa, ekki síst börn og unglinga. Það er heilandi og skemmtilegt. Í mínum huga er málið að taka sig ekki of alvarlega.“

En hvernig kom þá til að þú fórst að skrifa pistla? „Kjarninn auglýstu eftir pennum síðastliðið sumar. Örfáum dögum áður sat ég uppi á þaki í Medellín með vinkonu minn og játaði í fyrsta sinn upphátt að mig langaði til að starfa við skriftir. Svona er heimurinn. Þú orðar þér líf. Þegar ég sá auglýsinguna ákvað ég því að slá til og var fengin til starfa.“

Galdurinn að slaka á

Bryndís er kennari að mennt og kenndi samfélagsfræði áður en hún hóf nám í menningarfræði. Hún segir námið veita sér innblástur við skrifin í bland við daglegt amstur.

Einn pistillinn fjallar um áskoranir sem fylgja því að vera í samsettri fjölskyldu en hún og Sigurður hafa verið saman í á annað ár og eiga börn á aldrinum 5 til 14 ára. Í pistlinum lýsir hún á skoplegan hátt hvernig lá við hamförum í upphafi sambúðar, veltir upp hugtökunum við og okkar og tengir við umræðuna um flóttamenn. En hvernig gengur í dag? „Bara prýðilega flesta daga. Galdurinn er að slaka á og leyfa öllum að vera eins og þeir eru, vera sveigjanlegur og fagna því fremur en hitt þegar lífið tekur nýja stefnu. Svo eigum við reyndar svo ótrúleg börn að það er svindl.“

Tattúveruð trúlofunararmbönd

Bryndís og Sigurður kynntust í ævintýraveröld Tinder. „Ég var hreint ekki á höttunum eftir unnusta og það hvarflaði aldrei að mér að ég myndi ári síðar enda tattúveruð með þessum handboltatappa sem ég „matchaði“ í góðu glensi. Hann reyndist svo bara hinn mesti fengur, öllum að óvörum.“

Bryndís og Sigurður trúlofuðu sig á fjallstoppi í Bogotá í Kólumbíu síðasta sumar. „Ég bað hans. Skriflega að sjálfsögðu,“ segir Bryndís og fóru þau turtildúfurnar að því búnu niður af fjallinu og fengu sér tattúveruð trúlofunar­armbönd á úlnliðina. „Þau nást aldrei af,“ segir Bryndís sposk.

Veik fyrir jólahúsum

Í öðrum pistli játar Bryndís því að hafa verið í neyslu á hvers kyns veraldlegum óþarfa en hafi hin síðari misseri reynt að halda sig frá henni. Hvernig gengur? Áttu einhver ráð handa okkur hinum? „Flesta daga gengur ágætlega. Minn akkillesarhæll er þó jólaskraut, sér í lagi lítil jólahús. Ég þarf að lyfja mig niður áður en ég fer inn í Blómaval í desember og finnst ég aldrei eiga nógu mikið eða vandað jólaskraut. Siggi er ósammála. Lykillinn er kannski bara að hugsa málin í gegn og gefa sér sólarhring eða svo. Ef þig langar enn að kaupa þér átjánda jólahúsið daginn eftir skaltu gera það.“

Bryndís hefur líka varað við keppnisíþróttum sem vekur athygli í ljósi þess að unnustinn var um tíma atvinnumaður í handbolta. „Þessi pistill var að töluverðu leyti grín, en þó hreint ekki að öllu leyti. Siggi píndi mig til að birta hann sem espaði reiða karlmenn hvarvetna upp á móti mér (og kannski var það tilgangurinn). Mér þykir þó gott og gaman að atast í helgum þjóðernishjúpuðum hetuvéum og tókst það með sanni.“

Er ekki uppistandari

En hver er stefnan. Á að skrifa bók? „Ég er afar stefnulaus kona og vantreysti pínulítið fólki sem stefnir eitthvert. Ég reyni bara að segja já við sem flestu og taka alls kyns nýjum og skrítnum tækifærum fagnandi. Þó hefur aðeins borið á því í kjölfar pistlanna að menn haldi að ég sé uppistandari. Það er ég hreint ekki svo ég segi nei við því, blessunarlega fyrir alla.“