Mætti grisja um 30 prósent

Ef íslenskir sauðfjárbændur myndu aðeins framleiða lambakjöt fyrir íslenskan markað væri hægt að minnka sauðfjárstofninn um 30 prósent. Þetta er mat Þórólfs Matthíassonar, prófessors í hagfræði. Þórarinn Ingi Pétursson, formaður Félags sauðfjárbænda, segir þetta rétt hjá honum en ætlunin sé ekki einungis að framleiða lambakjöt fyrir innanlandsmarkað.

Þann 1. ágúst síðastliðinn, mánuði fyrir sláturtíð, voru til tæp tvö þúsund tonn í frystigeymslum sláturhúsa frá síðustu sláturtíð. Einnig fara um þúsund tonn í útflutning. Framleiðsla lambakjöts er um tíu þúsund tonn á ári. „Ef bændur hugsa einungis um að framleiða ofan í íslenskan markað er einsýnt að hér er allt of margt fé,“ segir Þórólfur. „Þetta er kostnaðarsamur landbúnaður bæði fyrir hið opinbera og svo gengur féð um á illa förnum afréttum víða hér á landi.“

Þórarinn Ingi segir hægt að leika sér að tölum út í hið óendanlega en segir sauðfjárbændur hugsa sér nú að selja kjöt út á vel borgandi markaði. „Við erum að markaðssetja lambið okkar sem einstakt í heiminum. Hér hefur stofninn verið nánast einangraður frá 874 og það er okkar sérstaða. Því erum við að reyna að upprunamerkja lambakjötið okkar og selja það dýrt inn á háklassaveitingastaði erlendis,“ segir Þórarinn.

Fréttablaðið greindi frá því í gær að 38 milljarðar rúmir hefðu farið í beingreiðslur til sauðfjárbænda frá 2007 án þess að kannað væri hvort markmið samnings við sauðfjárbændur væru að nást. Þórarinn bendir á að þessir peningar fari allir inn í hagkerfið og búi til afleidd störf. „Við lifum ekki á því að selja hvert öðru gallabuxur, við lærðum það árið 2007,“ segir Þórarinn Ingi.

Sveinn Runólfsson landgræðslustjóri segir það geta skipt sköpum fyrir landið ef hægt væri að fækka sauðfé á beit á sumum svæðum. „Ef næðist samkomulag um hvar á landinu þessi fækkun gæti átt sér stað myndi það hafa gríðarlega jákvæð áhrif á landið. Hins vegar ef það fækkar jafnt og þétt um allt landið gæti það ekki haft mikil áhrif. Það eru tiltölulega fáir bændur að nýta þessa illa förnu afrétti sem við vitum af á eldfjallasvæðum landsins.“