Takk konur Páll Matthíasson skrifar 17. júní 2015 07:00 Um þessar mundir fögnum við því að 100 ár eru liðin frá því að konur fengu kosningarétt. Á svipuðum tíma og konur háðu baráttu fyrir því að fá sömu grundvallarmannréttindi og karlmenn, börðust þær einnig fyrir því að allir Íslendingar hefðu aðgengi að heilbrigðisþjónustu. Á kvennafundi sem haldinn var á Austurvelli árið 1915 til að fagna kosningaréttinum var skýrt frá því að næsta baráttumál kvenna yrði bygging Landspítala. Þá höfðu karlar á Alþingi haft málið til umræðu í um 60 ár og velt fyrir sér hvort þörf væri á byggingu spítala án þess að nokkuð hefði þokast áfram. Konur svöruðu hvatningarorðunum á Austurvelli, tóku málið í sínar hendur, hófu fjáröflun og lögðu grunninn að fyrsta þjóðarsjúkrahúsi Íslendinga sem reis aðeins 15 árum síðar. Konur héldu stuðningi sínum áfram eftir bygginguna og stóðu fyrir stofnun kynsjúkdómadeildar og fæðingardeildar spítalans og stýrðu Minningargjafasjóði Landspítala sem enn gegnir mikilvægu hlutverki í tækjakaupum á spítalanum. Hvítabandskonur reistu einnig sjúkrahús við Skólavörðustíg í kringum 1930 og starfræktu það í um áratug. Þær afhentu svo Reykjavíkurborg það að gjöf en þar er í dag rekin göngudeild geðsviðs fyrir fólk með átröskun og persónuleikaraskanir. Konur hafa alla tíð síðan látið sig heilbrigðismál varða og styrkt starfsemi spítalans með margvíslegum hætti.Þrotlaus vinna og eljusemi Saga Barnaspítalans einkennist einnig af þrotlausri vinnu og eljusemi kvenna. Upp úr aldamótunum 1900 voru það systur úr reglu St. Jóseps sem opnuðu sérstakar barnastofur. Um hálfri öld síðar hófst farsælt samstarf Kvenfélagsins Hringsins og Landspítala sem leiddi til opnunar fyrstu barnadeildar spítalans, 19. júní 1957. Hringskonur lögðu fram mikla fjármuni í stofnkostnað og gerðu deildinni síðar kleift að flytja í stærra húsnæði árið 1965. Frá þeim tíma hefur barnadeildin verið kennd við Hringinn sem Barnaspítali Hringsins og ekki að ósekju þar sem framlög Hringskvenna hafa gert okkur kleift að bjóða börnum þessa lands upp á úrvals heilbrigðisþjónustu. Hringurinn sá líka til þess að opnuð var Geðdeild Barnaspítala Hringsins, sem í dag heitir Barna- og unglingageðdeild Landspítala (BUGL) og studdi dyggilega við opnun vökudeildar. Þá er einnig ljóst að án framlags Hringskvenna hefði nýbygging Barnaspítalans ekki orðið að veruleika. Markmið Hringsins er að á spítalanum fái börn bestu heilbrigðisþjónustu og aðbúnað sem völ er á. Að þessu göfuga markmiði vinna Hringskonur hvern einasta dag, m.a. með rekstri veitingasölu í anddyri Barnaspítalans. Frá árinu 2012 nema framlög Hringskvenna til Barnaspítalans á fjórða hundrað milljóna króna. Thorvaldsensfélagið hefur einnig styrkt heilbrigðisþjónustu við börn dyggilega og starfrækir m.a. í dag sérstakan sjóð við Barnaspítala Hringsins til styrktar sykursjúkum börnum og unglingum. Þessi upptalning á kvenfélögum sem stutt hafa við spítalann er engan veginn tæmandi en hún sýnir að konur hafa með einstökum samtakamætti verið mesti áhrifavaldur á framþróun í heilbrigðisþjónustu á Íslandi. Tugir þúsunda fjölskyldna í landinu hafa notið góðs af dugnaði þeirra og verður rausnarskapur þeirra aldrei fullþakkaður. Um leið og ég óska konum til hamingju með kosningaafmælið vil ég líka þakka þeim þeirra ómetanlega framlag. Takk konur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun The EU Referendum Dorrit Moussaieff Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Skoðun Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Sjá meira
Um þessar mundir fögnum við því að 100 ár eru liðin frá því að konur fengu kosningarétt. Á svipuðum tíma og konur háðu baráttu fyrir því að fá sömu grundvallarmannréttindi og karlmenn, börðust þær einnig fyrir því að allir Íslendingar hefðu aðgengi að heilbrigðisþjónustu. Á kvennafundi sem haldinn var á Austurvelli árið 1915 til að fagna kosningaréttinum var skýrt frá því að næsta baráttumál kvenna yrði bygging Landspítala. Þá höfðu karlar á Alþingi haft málið til umræðu í um 60 ár og velt fyrir sér hvort þörf væri á byggingu spítala án þess að nokkuð hefði þokast áfram. Konur svöruðu hvatningarorðunum á Austurvelli, tóku málið í sínar hendur, hófu fjáröflun og lögðu grunninn að fyrsta þjóðarsjúkrahúsi Íslendinga sem reis aðeins 15 árum síðar. Konur héldu stuðningi sínum áfram eftir bygginguna og stóðu fyrir stofnun kynsjúkdómadeildar og fæðingardeildar spítalans og stýrðu Minningargjafasjóði Landspítala sem enn gegnir mikilvægu hlutverki í tækjakaupum á spítalanum. Hvítabandskonur reistu einnig sjúkrahús við Skólavörðustíg í kringum 1930 og starfræktu það í um áratug. Þær afhentu svo Reykjavíkurborg það að gjöf en þar er í dag rekin göngudeild geðsviðs fyrir fólk með átröskun og persónuleikaraskanir. Konur hafa alla tíð síðan látið sig heilbrigðismál varða og styrkt starfsemi spítalans með margvíslegum hætti.Þrotlaus vinna og eljusemi Saga Barnaspítalans einkennist einnig af þrotlausri vinnu og eljusemi kvenna. Upp úr aldamótunum 1900 voru það systur úr reglu St. Jóseps sem opnuðu sérstakar barnastofur. Um hálfri öld síðar hófst farsælt samstarf Kvenfélagsins Hringsins og Landspítala sem leiddi til opnunar fyrstu barnadeildar spítalans, 19. júní 1957. Hringskonur lögðu fram mikla fjármuni í stofnkostnað og gerðu deildinni síðar kleift að flytja í stærra húsnæði árið 1965. Frá þeim tíma hefur barnadeildin verið kennd við Hringinn sem Barnaspítali Hringsins og ekki að ósekju þar sem framlög Hringskvenna hafa gert okkur kleift að bjóða börnum þessa lands upp á úrvals heilbrigðisþjónustu. Hringurinn sá líka til þess að opnuð var Geðdeild Barnaspítala Hringsins, sem í dag heitir Barna- og unglingageðdeild Landspítala (BUGL) og studdi dyggilega við opnun vökudeildar. Þá er einnig ljóst að án framlags Hringskvenna hefði nýbygging Barnaspítalans ekki orðið að veruleika. Markmið Hringsins er að á spítalanum fái börn bestu heilbrigðisþjónustu og aðbúnað sem völ er á. Að þessu göfuga markmiði vinna Hringskonur hvern einasta dag, m.a. með rekstri veitingasölu í anddyri Barnaspítalans. Frá árinu 2012 nema framlög Hringskvenna til Barnaspítalans á fjórða hundrað milljóna króna. Thorvaldsensfélagið hefur einnig styrkt heilbrigðisþjónustu við börn dyggilega og starfrækir m.a. í dag sérstakan sjóð við Barnaspítala Hringsins til styrktar sykursjúkum börnum og unglingum. Þessi upptalning á kvenfélögum sem stutt hafa við spítalann er engan veginn tæmandi en hún sýnir að konur hafa með einstökum samtakamætti verið mesti áhrifavaldur á framþróun í heilbrigðisþjónustu á Íslandi. Tugir þúsunda fjölskyldna í landinu hafa notið góðs af dugnaði þeirra og verður rausnarskapur þeirra aldrei fullþakkaður. Um leið og ég óska konum til hamingju með kosningaafmælið vil ég líka þakka þeim þeirra ómetanlega framlag. Takk konur.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar