Skapar án leyfis

Marteinn Þórsson kvikmyndaleikstjóri er við tökur á kvikmynd sem heitir Á morgun verðum við eitt. „Við höfum engan pening og ekkert handrit,“ segir Marteinn.

„Myndin er tekin í frítíma mínum en ég vinn sem áfengis- og vímuefnaráðgjafi hjá SÁÁ. Ætli það fari ekki eitt til þrjú ár í tökur. Það fóru fimm ár í tökur á myndinni Eraserhead eftir David Lynch svo þetta er ekkert nýtt eða óvenjulegt þannig séð.

Fleiri myndir hafa verið handritslausar, til dæmis vinnur Béla Tarr mikið án handrits, sem og Terrence Malick, Wong Kar-Wai og sjálfur Lynch. Chris Marker var líka frægur fyrir þetta.

Ég vil gera myndir án þess að þurfa að fá til þess eitthvert sérstakt leyfi frá pólitíkusum eða kvikmyndaráðgjöfum. Maður á að geta skapað án þess að fá eitthvert sérstakt leyfi til þess.“

Marteinn er með Facebook-síðu þar sem hann lætur fólk vita að hann vilji taka upp þennan og þennan dag, og þeir sem eru lausir skrá sig. „Annars vil ég taka það fram að auðvitað er þetta bara ein leið til að gera kvikmynd. Ég er með önnur verkefni sem kalla á aðra nálgun, með hefðbundnum handritum, hefðbundnu fjármögnunarferli, og svo framvegis.

Við eigum að hafa augun opin fyrir þessari tegund kvikmyndagerðar. Mér finnst að Kvikmyndamiðstöð í samvinnu við Ríkisútvarpið eigi að búa til sérstakan flokk kvikmynda með kostnað upp á fjörutíu til sextíu milljónir, kannski þrjár til fjórar myndir á ári, sem kvikmyndaleikstjórar fá til að spreyta sig á nýjum hugmyndum. Það væri tiltölulega lítil fjárfesting sem myndi skapa mikla fjölbreytni.“

Tökulið myndarinnar samanstendur af einum manni. „Það er kannski svolítið óvenjulegt. Ég tek sjálfur hljóð og mynd og framleiði, klippi og bara allt annað nánast. Það koma samt líklega dagar þar sem ég fæ vini mína til aðstoðar.

Bergsteinn Björgúlfsson ætlar að vera tökumaður einhverja daga þegar hann er laus. Einnig fæ ég aðstoð með hljóð, búninga og fleira ef fólk getur. Ég verð að fá aðstoð við lokahljóðvinnslu, það er á hreinu.

Það er eiginlega það eina sem ég treysti mér ekki í. En þetta er erfiðast fyrir leikarana, því þeir eru mikið í lausu lofti til að byrja með og mér finnst þeir vera miklar hetjur að taka þátt í þessu launalaust. Fólk fær borgað ef við fáum eftirvinnslustyrk úr Kvikmyndasjóði, annars bara ef myndin selst eitthvað.“