Nýta gögn úr skattaskjólum við rannsóknir

Samningar Norðurlandanna um upplýsingaskipti við aflandssvæði hafa í nokkrum tilvikum styrkt rannsóknir skattayfirvalda á málum hér á landi. Skattrannsóknarstjóri segir löndin standa vel að vígi í baráttunni gegn skattaskjólum.

Gögn sem hafa fengist í gegnum samninga Norðurlandanna um upplýsingaskipti við svonefnd skattaskjól hafa í nokkrum tilvikum styrkt rannsóknir skattayfirvalda á málum hér á landi. Norðurlöndin hafa gert fleiri slíka samninga en nokkur önnur ríki, að Bandaríkjunum undanskildum, og standa því vel að vígi í baráttunni gegn skattaskjólum.

Þetta segir Bryndís Kristjánsdóttir skattrannsóknarstjóri en hún var á meðal fyrirlesara á málþingi um skattaskjól í Norræna húsinu í gær.

Þar kom meðal annars fram að af þeim 43 samningum sem Norðurlöndin hafa gert eru átján í gildi hér á landi. Þeir hafa skilað skattayfirvöldum mikilvægum gögnum frá þekktum skattaskjólum eins og Jómfrúaeyjum og Belís.

„Þar erum við hins vegar að glíma við það vandamál að mikilvægar fjárhagsupplýsingar, svo sem bókhaldsgögn eða gögn um ársreikninga, eru oft ekki til í þessum löndum. Af þeim sökum hafa samningarnir ekki skilað jafn miklum árangri og þeir annars gætu,“ segir Bryndís.

Í þessu sambandi segir Bryndís rétt að geta þess að Efnahags- og framfarastofnunin, OECD, athugar þessa dagana hvort fullnægjandi kröfur séu gerðar innan þessara ríkja þegar kemur að söfnun mikilvægra fjárhagsupplýsinga.

Bryndís bendir einnig á að flest mál sem hafa komið inn á borð skattrannsóknarstjóra frá hruni tengjast fjármunafærslum í gegnum Lúxemborg, þar sem bankaleynd er enn rík.

„Það er svolítið sérstakt við Ísland hvað þessi skattaskjólsmál eru tengd Lúxemborg því í öðrum löndum dreifast málin á mun fleiri lönd.“

Spurð hvort íslensk stjórnvöld geti í gegnum áðurnefnda samninga lagt fram lista af einstaklingum sem grunaðir eru um að eiga bankareikninga eða félög í skattaskjólum og fengið upplýsingar um þá segir Bryndís málið ekki svo einfalt.

„Við verðum að óska eftir upplýsingum eftir einstökum málum og höfum ekki heimildir til að afla upplýsinga um allt og alla,“ segir Bryndís Kristjánsdóttir.