Verðskuldað spennufall

„Ég er óskipulagðasta manneskja í heimi og vakna yfirleitt alltof seint á aðfangadag eða ríf mig upp grútsyfjuð klukkan átta því ég hef ekki keypt eina einustu jólagjöf. Svo tekur við stefnulaust ráf í óðagoti um miðbæinn sem færir sig yfir í verslunarmiðstöðvarnar þegar lokar á Laugaveginum og þetta er alltaf svona, sama hvað ég ætla að vera tímanlega,“ segir Sigríður Elva Vilhjálmsdóttir sjónvarpskona á Stöð 2.



Sigríður á minningu um sig hlaupandi í Hagkaupum sem síðust búða lokaði á aðfangadag og með allt í fári.

„Svo húrra ég mér heim eftir búðarápið, klæði mig í jólaföt og elda eitthvað því sem grænmetisæta kem ég með eigin mat í jólamat til mömmu og pabba.“



Sigríður Elva sest yfirleitt að borðum klukkan átta á aðfangadagskvöld.

„Hjá okkur er ekkert heilagt að borða klukkan sex og við hlustum aldrei á aftansöng í útvarpinu. Ég er með krónískt ofnæmi fyrir messum og líður raunverulega illa í hjartanu þegar ég hlusta á messur. Ég er trúlaus með öllu og það er eitthvað við tónandi presta og helgislepju sem ég fæ grænar bólur af. Því var aftansöngur sá partur jólanna sem ég kveið mest fyrir í uppvextinum því pabbi söng lengi í kirkjukór.“



Þegar haustar byrjar Sigríður Elva að lesa sér til um jólamat og leita sér hugmynda.

„Ég hef enn ekki náð að skapa mér matarhefð um jólin en geitaostur kemur þó alltaf við sögu. Síðast gerði ég geitaostaköku og langar að gera hana aftur fyrir jólin á meðan aðalrétturinn kemur á óvart. Margar grænmetisætur líta á hnetusteik sem hinn eina sanna jólamat en mér finnst á henni of mikill hippaheilsubragur og hnetusteik álíka hátíðleg og kjöthleifur á virkum degi,“ segir Sigríður Elva sem á aðventunni bakar í gríð og erg og segir að jólin séu besta afsökunin til að baka sætabrauð.

„Ilmur af jólabakstri er hluti af jólastemningunni. Ég er mikið jólabarn þótt mig skorti trúarlega tengingu við hátíðina og þykir notalegt þegar hraður taktur þjóðfélagsins hægist og kyrrðin tekur við. Eftir stresskast aðfangadags upplifi ég því verðskuldað spennufall og get verið slök í náttfötum að éta konfekt næstu daga.“



Framundan eru fyrstu jól Sigríðar Elvu sem móðir.

„Dóttirin er enn svo lítil að hún mun varla hafa gaman af því að taka upp jólapakka og ég er mun spenntari fyrir pökkunum hennar en hún. Mér þykja jólin spennandi með augum barnsins og hlakka til þegar hún fer að hafa vit á þessu öllu. Móðurhlutverkið breytir öllu og nú get ég sennilega ekki lengur leyft mér að hlaupa um búðir á taugum með litla viðhengið með mér.“