Vilja nýja ferjuhöfn, - hópar sem eyða nær engu á Íslandi

Sprenging hefur orðið í nýrri tegund vetrarferðamennsku á Austurlandi, - Þjóðverjar sem koma í þúsundatali með Norrænu í tveggja daga rútuferð. Þeir eyða hins vegar nánast engu á Íslandi, nýta skipið sem hótel, fá þar nestispakka og þýskar pylsur, bjór og snaps í rútunum.

Yfir vetrarmánuði hefur Norræna nærri tveggja daga viðdvöl á Seyðisfirði. Það hefur færeyska útgerðin, í samvinnu við þýska ferðaskrifstofu, nýtt til að láta Norrænu þjóna sem skemmtiferðaskip, - ferðamönnum er boðið upp á ævintýraferð frá Danmörku. Þeir sigla frá Hirtshals, koma við í Færeyjum en aðalaðdráttaraflið er þó Mývatnssveit, sem er gullni hringur Norðausturlands, segir Aðalheiður Borgþórsdóttir, ferða- og menningarmálafulltrúi Seyðisfjarðar, í viðtali í fréttum Stöðvar 2. Farþegarnir sigla svo aftur til Danmerkur sömu leið.

Ferðirnar hafa slegið í gegn. Aðalheiður áætlar að um þrjú þúsund þýskir ferðamenn hafi komið í svokallaðar „cruise”-ferðir með Norrænu á þessu ári. Ekki aðeins vekur þessi mikli fjöldi ferðamanna athygli okkar heldur ekki síður rúturnar sem fylgja hópnum, alls sex talsins, í þessari komu skipsins, sem Stöð 2 myndaði í síðustu viku.

Þetta eru ekki íslenskar rútur. Þær eru á þýskum skráningarmerkjum og okkur heyrist bílstjórarnir líka vera Þjóðverjar. Aðalheiður segir sárt að þeir skuli ekki nota íslenskar rútur.

„Jú, ég verð að viðurkenna það. Þeir voru áður að kaupa þjónustu hér af rútufyrirtækinu. Einhverra hluta vegna breyttu þeir því þetta árið,” segir Aðalheiður.

Það er fleira sem Þjóðverjarnir spara sér á Íslandi. Farþegum býðst nestispakki úr skipinu, rúturnar eru hlaðnar mat og drykk, þýskar pylsur í dósum sem bílstjórarnir hita upp á hitunartækjum í rútunum og selja sjálfir á leiðinni ásamt bjór og snafs, sem flýtur með á gráu svæði sem tollskammtur farþega. Þeir fá þó íslenska leiðsögumenn.

Annan daginn sjá þeir Dettifoss, Námaskarð og Dimmuborgir, þeir baða sig í Jarðböðunum og þar býðst þeim að kaupa sér máltíð. Svo er aftur ekið til Seyðisfjarðar og gist um borð. Hinn daginn sjá þeir Hallormsstað, Skriðuklaustur, þeim býðst að borða á Breiðdalsvík, sjá steinasafn Petru á Stöðvarfirði og Eskifjörð.

-Er þetta að skila miklu?

„Nei, engu til okkar. En þetta skapar atvinnu náttúrlega. Hér er fjölmargt fólk sem hefur atvinnu af því að sinna Norrænu,” segir ferða- og menningarmálafulltrúi Seyðisfjarðar.

Það er eitt sem truflar, 620 metra há Fjarðarheiðin, sem setur bílstjóra í vanda sem vanari eru þýskum hraðbrautum en íslenskri vetrarfærð. Í síðustu ferð neyddust þeir til að sleppa öðrum rútudeginum, farþegum til sárrar gremju, og nú vill útgerðin fá nýja ferjuhöfn á Íslandi.