Læknir á bráðamóttöku: Það sem aldrei venst eru umferðaslysin

„Eftir nokkra áratuga starf á Slysa- og bráðamóttöku ætti maður að vera kominn með þykkan skráp," skrifar Vilhjálmur Ari Arason, læknir á Landspítalanum, um hraðakstur í Fréttablaðið í dag.

Þar gerir hann umferðaslys vegna hraðaksturs að umtalsefni, og ekki að ástæðulausu, enda ungur maður búinn að láta lífið í umferðinni á síðastliðnum vikum, auk þess sem umferðarslys varð fyrir tveimur dögum þegar 25 ára og 67 ára gamlir menn öttu kappi á vegum úti með þeim afleiðingum að sá eldri velti bifreið sinni og gjöreyðilagði.

Þeir sem slasast í umferðarslysum enda á borði Vilhjálms, sem sér hryllilegar afleiðingar umferðaslysanna með gleggri augum en margir aðrir í samfélaginu. Samt venjast afleiðingar slysanna aldrei.

Þannig skrifar hann í Fréttablaðið í dag:

„ [...] sárin eru misalvarleg og víst er að sárin úr alvarlegustu bílslysunum eru ekki nein smásár. Það eina sem aldrei venst í starfinu. Ef aðstæður hefðu verið aðrar þegar mestu máli skipti í lífi fórnarlambanna. Jafnvel þegar lífið var rétt að byrja og tíminn framundan virtist svo óendanlega langur og bjartur. Ekkert er jafn ömurlegt og að sjá hvað eitt andartak í fávisku getur skipt miklu máli, í lifandi lífi. Síðan er það sorgin og margir hugsa sinn gang, en því miður í allt of stuttan tíma".

Hægt er að lesa grein Vilhjálms með því að smella á hlekkinn hér fyrir neðan.