Búið að kjósa um kvótann 24. mars 2010 06:00 Fyrir alþingiskosningar lofuðu núverandi stjórnarflokkar að fiskveiðiauðlindin yrði í þjóðareign og að látið yrði af mannréttindabrotum. Þegar Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra og Atli Gíslason, formaður sjávarútvegs- og landbúnaðarnefndar, voru í stjórnarandstöðu fluttu þeir sérstakt þingmál ásamt þingmönnum Frjálslynda flokksins, um að breyta stjórn fiskveiða í samræmi við úrskurð Mannréttindanefndar SÞ. Ríkisstjórn Vg og Samfylkingar festi síðan kosningaloforðin í stefnuyfirlýsingu sína og skýrt var tekið fram í henni að tryggja ætti jafnræði við úthlutun afnotaréttar og aðgengis að sameiginlegri auðlind. Það er sem sagt búið að kjósa um kvótann. Ríkisstjórnin hefur svikið að uppfylla fyrirheit sín. Varaþingmaður Samfylkingarinnar hefur lýst því að þingið geti ekki komið í veg fyrir rán á fiskveiðiauðlindinni. Það hefur orðið hvati þess að hópur ábyrgs fólks hefur stofnað samtökin Þjóðareign, sem hafa það að markmiði að tryggja að fiskveiðiauðlindin verði í almannaeign. Leiðin til þess er að setja illræmt kvótakerfi í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þessi aðferð fékk óvæntan stuðning frá forsætisráðherra þjóðarinnar, Jóhönnu Sigurðardóttur, en hún ásamt Steingrími J. Sigfússyni eru einu þingmennirnir sem enn sitja á Alþingi sem samþykktu framsalið og kvótabraskið á sínum tíma. Stuðningur Jóhönnu við þjóðaratkvæðagreiðslu um kvótann kemur á óvart í ljósi þess að hún taldi það tímasóun að taka þátt í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni á lýðveldistímanum. Á kjörtímabilinu hefur forsætisráðherrann komið í veg fyrir að þjóðin fái að segja sína skoðun um hvort sækja eigi um aðild að ESB og sömuleiðis hafnað því að þjóðaratkvæðagreiðsla um aðild að ESB verði bindandi. Efast má því um að það sé raunverulegur vilji Jóhönnu Sigurðardóttur að þjóðin eigi að greiða atkvæði um kvótakerfið. Ríkisstjórnin er einfaldlega að drepa á dreif umræðu um svikin loforð. Ef forsætisráðherra er alvara að vilja breyta kvótakerfinu, þá væri hann ekki með neinar refjar heldur hrinti boðuðum breytingum í framkvæmd. Höfundur er formaður Frjálslynda flokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
Fyrir alþingiskosningar lofuðu núverandi stjórnarflokkar að fiskveiðiauðlindin yrði í þjóðareign og að látið yrði af mannréttindabrotum. Þegar Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra og Atli Gíslason, formaður sjávarútvegs- og landbúnaðarnefndar, voru í stjórnarandstöðu fluttu þeir sérstakt þingmál ásamt þingmönnum Frjálslynda flokksins, um að breyta stjórn fiskveiða í samræmi við úrskurð Mannréttindanefndar SÞ. Ríkisstjórn Vg og Samfylkingar festi síðan kosningaloforðin í stefnuyfirlýsingu sína og skýrt var tekið fram í henni að tryggja ætti jafnræði við úthlutun afnotaréttar og aðgengis að sameiginlegri auðlind. Það er sem sagt búið að kjósa um kvótann. Ríkisstjórnin hefur svikið að uppfylla fyrirheit sín. Varaþingmaður Samfylkingarinnar hefur lýst því að þingið geti ekki komið í veg fyrir rán á fiskveiðiauðlindinni. Það hefur orðið hvati þess að hópur ábyrgs fólks hefur stofnað samtökin Þjóðareign, sem hafa það að markmiði að tryggja að fiskveiðiauðlindin verði í almannaeign. Leiðin til þess er að setja illræmt kvótakerfi í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þessi aðferð fékk óvæntan stuðning frá forsætisráðherra þjóðarinnar, Jóhönnu Sigurðardóttur, en hún ásamt Steingrími J. Sigfússyni eru einu þingmennirnir sem enn sitja á Alþingi sem samþykktu framsalið og kvótabraskið á sínum tíma. Stuðningur Jóhönnu við þjóðaratkvæðagreiðslu um kvótann kemur á óvart í ljósi þess að hún taldi það tímasóun að taka þátt í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni á lýðveldistímanum. Á kjörtímabilinu hefur forsætisráðherrann komið í veg fyrir að þjóðin fái að segja sína skoðun um hvort sækja eigi um aðild að ESB og sömuleiðis hafnað því að þjóðaratkvæðagreiðsla um aðild að ESB verði bindandi. Efast má því um að það sé raunverulegur vilji Jóhönnu Sigurðardóttur að þjóðin eigi að greiða atkvæði um kvótakerfið. Ríkisstjórnin er einfaldlega að drepa á dreif umræðu um svikin loforð. Ef forsætisráðherra er alvara að vilja breyta kvótakerfinu, þá væri hann ekki með neinar refjar heldur hrinti boðuðum breytingum í framkvæmd. Höfundur er formaður Frjálslynda flokksins.
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar