Notkun bóluefnisins mótmælt

Allt frá því að mér var ljóst hversu alvarlegt þetta mál var í kringum þetta svínaflensubóluefni hefur ekkert annað komið til greina hjá mér en að mótmæla þessu bóluefni harðlega í sem flestum fjölmiðlum, og frá sem flestum hliðum, hvort sem Landlæknisembættinu líkar það vel eða illa. Þessi grein þeirra Þórólfs Guðnasonar og Haraldar Briem í blaðinu þann 21. des sl. svarar ekki neinu fræðilega séð, ekki frekar en fyrri daginn. Fyrir það fyrsta þá fullyrða þeir í greininni að bóluefnið "uppfyllir alla staðla", en í leiðbeiningunum frá framleiðenda bóluefnisins Pandemrix kemur skýrt fram að bóluefnið uppfyllir ekki alla staðla um öryggi, hvað varðar barnshafandi konur, börn og unglinga yngri en 18 ára. Þar sem engar upplýsingar ("no data") liggja fyrir.

Það er alvarlegt mál þegar menn eru að fara með ósannindi til að hvetja fólk í svínaflensubólusetningu. Pandemrix -bóluefnið hefur fengið miðlægt markaðsleyfi Evrópsku Lyfjastofnunarinnar undir farsóttar kringumstæðum þar sem ekki er krafist öryggis og áræðnileka, en sem menn telja að sé undir eftirliti. Ekki er hægt að ætlast til þess að menn beri mikla virðingu fyrir þessum embættismönnum Landlæknisembættisins, þegar embættismenn auk þess hafna hvað eftir annað mjög vel þekktum og viðurkenndum vísindaritum eins og American Journal of Pathology (2000) og þar með niðurstöðum frá Háskólasjúkrahúsinu í Uppsölum, og án þess koma með aðrar sannanir eða niðurstöður.

Þessar niðurstöður sem birtust í vísindaritinu sem Barbro C. Carlson, Åsa M. Jansson og fleiri stóðu fyrir sýndu fram á að innsprautað skvalen framkallar gigt. Einnig má benda á frekari rannsóknir sem þetta háskólasjúkrahús ásamt öðrum stofnunum stóð fyrir, og sem Barbro C. Holm. Hong Wei Xu, Lena Jacobsson og fleiri birtu er sýndu fram á að innsprautað skvalen var aðalorðsakavaldur gigtar. Það er nú einu sinni þannig að hver sem er getur athugað þetta á netinu og mæli ég með menn geri það svo og aðrar niðurstöður. Í niðurstöður er birtust í Experimental and Molecular Patology (2000) er sagt frá þessum beinu tengslum á milli Persaflóahermannaveiki (Gulf War Syndrome) og skvalen. Nú og aðrar niðurstöður þeirra er birtar voru 2002 sýndu fram á að hermenn með aukaverkanir vegna miltisbrandsbóluefnisins höfðu allir orðið fyrir skvalen. Auk þess liggja fyrir fleiri, fleiri niðurstöður er sýna fram á að skvalen var notað, þar sem mótefnið gegn skvalen myndaðist hjá þeim öllum. Þórólfur og Haraldur eru á því að skvalen var ekki notað í bóluefninu gegn miltisbrandi, en nú hefur reyndar Bandaríska Matvæla og Lyfjastofnunin (Food and Drug Administration) viðurkennt að skvalen var notað, en fullyrðir að skvalen hafi aðeins verið notað í litlum mæli. Það hefur auk þess verið staðfest að fjórðungur allra bandarískra persaflóahermanna fékk þessa hermannaveiki eða 400 þúsund manns og 44 fylki Bandaríkjanna hafa viðurkennt sjúkdóminn.

Eins og gefur að skilja þá tek ég frekar mark á þessu áðurnefndu vísindarannsóknum en þessum embættismönnum þarna úti á Seltjarnarnesi. Ef hins vegar menn vilja hafna þessum niðurstöðum sem birtar voru í American Journal of Pathology (2000) eða öðrum vísindaniðurstöðum ættu menn að reyna að sýna fram á það eða benda á aðrar niðurstöður, en ekki koma með eitthvað innantómt rugl um að mínar greinar séu eins án þess að svara einu eða neinu. Hvernig er það ætla embættismenn Landlæknisembættisins að taka á sig persónulega ábyrgð fyrir þessu bóluefni ef fólk verður fyrir varanlegum skaða eða sjúkdómum, þar sem menn tala um að bóluefnafyrirtækið GSK sé ekki skaðabótaskylt?

Að lokum vil ég ráðleggja fólki að hugsa sig um tvisvar og athuga allar þessar hryllingssögur barna, fullorðna og svo varðandi öll þessi fósturlát er hafa verið að birtast á netinu (theflucase.com) og í erlendum tímaritum varðandi þetta svínaflensubóluefni með skvalen.

Þorsteinn Sch. Thorsteinsson

Höfundur er margmiðlunarfræðingur