Búið að kjósa um kvótann 24. mars 2010 06:00 Fyrir alþingiskosningar lofuðu núverandi stjórnarflokkar að fiskveiðiauðlindin yrði í þjóðareign og að látið yrði af mannréttindabrotum. Þegar Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra og Atli Gíslason, formaður sjávarútvegs- og landbúnaðarnefndar, voru í stjórnarandstöðu fluttu þeir sérstakt þingmál ásamt þingmönnum Frjálslynda flokksins, um að breyta stjórn fiskveiða í samræmi við úrskurð Mannréttindanefndar SÞ. Ríkisstjórn Vg og Samfylkingar festi síðan kosningaloforðin í stefnuyfirlýsingu sína og skýrt var tekið fram í henni að tryggja ætti jafnræði við úthlutun afnotaréttar og aðgengis að sameiginlegri auðlind. Það er sem sagt búið að kjósa um kvótann. Ríkisstjórnin hefur svikið að uppfylla fyrirheit sín. Varaþingmaður Samfylkingarinnar hefur lýst því að þingið geti ekki komið í veg fyrir rán á fiskveiðiauðlindinni. Það hefur orðið hvati þess að hópur ábyrgs fólks hefur stofnað samtökin Þjóðareign, sem hafa það að markmiði að tryggja að fiskveiðiauðlindin verði í almannaeign. Leiðin til þess er að setja illræmt kvótakerfi í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þessi aðferð fékk óvæntan stuðning frá forsætisráðherra þjóðarinnar, Jóhönnu Sigurðardóttur, en hún ásamt Steingrími J. Sigfússyni eru einu þingmennirnir sem enn sitja á Alþingi sem samþykktu framsalið og kvótabraskið á sínum tíma. Stuðningur Jóhönnu við þjóðaratkvæðagreiðslu um kvótann kemur á óvart í ljósi þess að hún taldi það tímasóun að taka þátt í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni á lýðveldistímanum. Á kjörtímabilinu hefur forsætisráðherrann komið í veg fyrir að þjóðin fái að segja sína skoðun um hvort sækja eigi um aðild að ESB og sömuleiðis hafnað því að þjóðaratkvæðagreiðsla um aðild að ESB verði bindandi. Efast má því um að það sé raunverulegur vilji Jóhönnu Sigurðardóttur að þjóðin eigi að greiða atkvæði um kvótakerfið. Ríkisstjórnin er einfaldlega að drepa á dreif umræðu um svikin loforð. Ef forsætisráðherra er alvara að vilja breyta kvótakerfinu, þá væri hann ekki með neinar refjar heldur hrinti boðuðum breytingum í framkvæmd. Höfundur er formaður Frjálslynda flokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hafa af þér fullveldið, Eiríkur?? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Er einmanaleiki nýja tóbakið? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Röddin - Íslensku hljóðvarps- og hlaðvarpsverðlaunin Gunnar Salvarsson Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Myndskýrsla - Hvað er þessi brottfararstöð? Alex Sumarliði Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Afvegaleiðing umræðu um ESB Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Er einmanaleiki nýja tóbakið? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun „Dæmisögur Jesú“—Líf sem ber hundraðfaldan ávöxt. Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Norsk Óskarsverðlaun og íslensk kreppa Sveinbjörn I. Baldvinsson skrifar Skoðun Þróun orðræðu um dauðann í íslenskri menningu Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hafa af þér fullveldið, Eiríkur?? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Röddin - Íslensku hljóðvarps- og hlaðvarpsverðlaunin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ekki trúa öllu sem þú lest á samfélagsmiðlum. Komdu í kaffi ég skal sýna þér Grindavík Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Myndskýrsla - Hvað er þessi brottfararstöð? Alex Sumarliði skrifar Skoðun Hér er matur, um mat, frá mat, til fæðubótarefna... Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum fæðu- og eldsneytisöryggi með uppbyggingu á Dysnesi Pétur Ólafsson skrifar Skoðun Sterk vinnustaðarmenning er lykillinn að góðum árangri Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Nýtt Álftanes á einu kjörtímabili Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson skrifar Skoðun Gagnsæi í ákvarðanatöku Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Nýsköpun í breyttri heimsmynd Erna Björnsdóttir skrifar Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir skrifar Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir skrifar Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Með svipuna á bakinu Rannveig Eyja Árnadóttir skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Sterk viska í stafni íslenskrar kjarabaráttu Freyr Snorrason skrifar Skoðun Gervigreind, ábyrgð og framtíð samfélags okkar Halla Tómasdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir alþingiskosningar lofuðu núverandi stjórnarflokkar að fiskveiðiauðlindin yrði í þjóðareign og að látið yrði af mannréttindabrotum. Þegar Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra og Atli Gíslason, formaður sjávarútvegs- og landbúnaðarnefndar, voru í stjórnarandstöðu fluttu þeir sérstakt þingmál ásamt þingmönnum Frjálslynda flokksins, um að breyta stjórn fiskveiða í samræmi við úrskurð Mannréttindanefndar SÞ. Ríkisstjórn Vg og Samfylkingar festi síðan kosningaloforðin í stefnuyfirlýsingu sína og skýrt var tekið fram í henni að tryggja ætti jafnræði við úthlutun afnotaréttar og aðgengis að sameiginlegri auðlind. Það er sem sagt búið að kjósa um kvótann. Ríkisstjórnin hefur svikið að uppfylla fyrirheit sín. Varaþingmaður Samfylkingarinnar hefur lýst því að þingið geti ekki komið í veg fyrir rán á fiskveiðiauðlindinni. Það hefur orðið hvati þess að hópur ábyrgs fólks hefur stofnað samtökin Þjóðareign, sem hafa það að markmiði að tryggja að fiskveiðiauðlindin verði í almannaeign. Leiðin til þess er að setja illræmt kvótakerfi í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þessi aðferð fékk óvæntan stuðning frá forsætisráðherra þjóðarinnar, Jóhönnu Sigurðardóttur, en hún ásamt Steingrími J. Sigfússyni eru einu þingmennirnir sem enn sitja á Alþingi sem samþykktu framsalið og kvótabraskið á sínum tíma. Stuðningur Jóhönnu við þjóðaratkvæðagreiðslu um kvótann kemur á óvart í ljósi þess að hún taldi það tímasóun að taka þátt í fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni á lýðveldistímanum. Á kjörtímabilinu hefur forsætisráðherrann komið í veg fyrir að þjóðin fái að segja sína skoðun um hvort sækja eigi um aðild að ESB og sömuleiðis hafnað því að þjóðaratkvæðagreiðsla um aðild að ESB verði bindandi. Efast má því um að það sé raunverulegur vilji Jóhönnu Sigurðardóttur að þjóðin eigi að greiða atkvæði um kvótakerfið. Ríkisstjórnin er einfaldlega að drepa á dreif umræðu um svikin loforð. Ef forsætisráðherra er alvara að vilja breyta kvótakerfinu, þá væri hann ekki með neinar refjar heldur hrinti boðuðum breytingum í framkvæmd. Höfundur er formaður Frjálslynda flokksins.
Skoðun Ekki trúa öllu sem þú lest á samfélagsmiðlum. Komdu í kaffi ég skal sýna þér Grindavík Dagmar Valsdóttir skrifar
Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar