Samráð? 6. nóvember 2009 06:00 Firringin sem tilheyrir borgarsamfélaginu er m.a. talin lýsa sér í kæruleysi íbúanna gagnvart umhverfinu og skorti á umhyggju fyrir náunganum. Sömuleiðis að borgararnir upplifa að kjörnir fulltrúar hafi það ekki að leiðarljósi að gera lífið betra og einfaldara. Velferð einstaklingsins sé ekki í fyrirrúmi. Til að vinna gegn þessum viðhorfum og færa ákvarðanatöku og þjónustu nær notendum hefur borgum nágrannalandanna verið skipt niður í nokkuð sjálfstæð hverfi með þjónustumiðstöðvum og hverfaráðum sem í sitja m.a. fulltrúar íbúanna. Tilgangur ráðanna er að iðka samræðustjórnmál og valddreifingu – að stækka þann hóp sem leggur lóð sín á vogarskálarnar áður en ákvarðanir eru teknar um nærsamfélagið. Fyrir rúmum áratug var ákveðið að gera tilraun með þjónustumiðstöð og hverfisráð í Grafarvogi. Hvoru tveggja sannaði ágæti sitt. Áður en skipt var um meirihluta í borgarstjórn höfðu önnur hverfi fengið sínar miðstöðvar og ráð með fé til að veita til hverfistengdra verkefna. Til stóð að þróa hugmyndina og færa aukið fjármagn og mikilvægari ákvarðanir inn í hverfin. Er núverandi borgarstjórnarmeirihluti tók við völdum kom í ljós að þeirra hugur stefndi ekki til valddreifingar. Enda eitt af slagorðum hans að nú væri tími aðgerða, ekki samráðs. Afstaða meirihlutans hefur komið fram í skertu fjármagni til hverfaráðanna og fækkun fulltrúa í þeim – undir yfirskyni sparnaðar. Það gerði minnihlutanum erfitt fyrir að mótmæla. Hver getur sett sig upp á móti sparnaði? Nú hefur borgarstjóri gengið enn lengra og ákveðið að færa Þjónustumiðstöð Miðborgar og Hlíða út úr hverfinu. Virðingarleysið er slíkt að enn í dag (29. október) hefur ákvörðunin ekki verið kynnt hverfisráðinu né haft við það samráð. Í bréfi borgarstjóra (frá 5. október), þar sem Velferðarsviði borgarinnar er greint frá ákvörðuninni, segir að „Mikilvægt sé að fullt samráð verði haft við stjórnendur og starfsfólk þjónustumiðstöðvarinnar og hverfisráð um þessa tilhögun.“ Skilningur borgarstjóra á samráði er greinilega annar en þorra almennings. Hvernig er hægt að hafa samráð um eitthvað sem þegar hefur verið ákveðið? Ákvörðun borgarstjóra gengur þvert á umræðu sem verið hefur meðal íbúanna. Að flytja ætti miðstöðina nær miðju hverfisins. Það myndi gera þá frábæru starfsemi sem þar er enn aðgengilegri fyrir alla íbúa hverfisins, ekki síst þá öldruðu og fötluðu. Höfundur er fulltrúi í Hverfisráði Miðborgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Firringin sem tilheyrir borgarsamfélaginu er m.a. talin lýsa sér í kæruleysi íbúanna gagnvart umhverfinu og skorti á umhyggju fyrir náunganum. Sömuleiðis að borgararnir upplifa að kjörnir fulltrúar hafi það ekki að leiðarljósi að gera lífið betra og einfaldara. Velferð einstaklingsins sé ekki í fyrirrúmi. Til að vinna gegn þessum viðhorfum og færa ákvarðanatöku og þjónustu nær notendum hefur borgum nágrannalandanna verið skipt niður í nokkuð sjálfstæð hverfi með þjónustumiðstöðvum og hverfaráðum sem í sitja m.a. fulltrúar íbúanna. Tilgangur ráðanna er að iðka samræðustjórnmál og valddreifingu – að stækka þann hóp sem leggur lóð sín á vogarskálarnar áður en ákvarðanir eru teknar um nærsamfélagið. Fyrir rúmum áratug var ákveðið að gera tilraun með þjónustumiðstöð og hverfisráð í Grafarvogi. Hvoru tveggja sannaði ágæti sitt. Áður en skipt var um meirihluta í borgarstjórn höfðu önnur hverfi fengið sínar miðstöðvar og ráð með fé til að veita til hverfistengdra verkefna. Til stóð að þróa hugmyndina og færa aukið fjármagn og mikilvægari ákvarðanir inn í hverfin. Er núverandi borgarstjórnarmeirihluti tók við völdum kom í ljós að þeirra hugur stefndi ekki til valddreifingar. Enda eitt af slagorðum hans að nú væri tími aðgerða, ekki samráðs. Afstaða meirihlutans hefur komið fram í skertu fjármagni til hverfaráðanna og fækkun fulltrúa í þeim – undir yfirskyni sparnaðar. Það gerði minnihlutanum erfitt fyrir að mótmæla. Hver getur sett sig upp á móti sparnaði? Nú hefur borgarstjóri gengið enn lengra og ákveðið að færa Þjónustumiðstöð Miðborgar og Hlíða út úr hverfinu. Virðingarleysið er slíkt að enn í dag (29. október) hefur ákvörðunin ekki verið kynnt hverfisráðinu né haft við það samráð. Í bréfi borgarstjóra (frá 5. október), þar sem Velferðarsviði borgarinnar er greint frá ákvörðuninni, segir að „Mikilvægt sé að fullt samráð verði haft við stjórnendur og starfsfólk þjónustumiðstöðvarinnar og hverfisráð um þessa tilhögun.“ Skilningur borgarstjóra á samráði er greinilega annar en þorra almennings. Hvernig er hægt að hafa samráð um eitthvað sem þegar hefur verið ákveðið? Ákvörðun borgarstjóra gengur þvert á umræðu sem verið hefur meðal íbúanna. Að flytja ætti miðstöðina nær miðju hverfisins. Það myndi gera þá frábæru starfsemi sem þar er enn aðgengilegri fyrir alla íbúa hverfisins, ekki síst þá öldruðu og fötluðu. Höfundur er fulltrúi í Hverfisráði Miðborgar.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar