Ljósið í myrkrinu 23. desember 2009 06:00 Berglind Kristinsdóttir skrifar um Ljósið. Ljósið endurhæfingar- og stuðningsmiðstöð fyrir krabbameinsgreinda og aðstandendur þeirra á Langholtsvegi 43, hefur nú verið starfrækt í 4 ár. Þar sem áður var útibú Landsbankans er nú starfræktur „Gleðibankinn". Lítið hefur farið fyrir starfi okkar í fjölmiðlum enda starfar þar fólk sem ekki er að berja sér á brjóst, né að upphefja sig á nokkurn hátt. En orðrómur metnaðarfulls og faglegs starfs Ljóssins hefur borist manna á milli, þá sérstaklega þeirra sem nýtt hafa sér þjónustu þess á einhvern hátt. Að taka virkan þátt í lífinuÞeim fjölgar dag frá degi sem komast í kynni við Ljósið, því þriðji hver landsmaður greinist með krabbamein einhvern tímann á lífsleiðinni. Þegar það gerist verður umbylting á daglegri iðju einstaklingsins og fjölskyldu hans, en þá sem aldrei fyrr reynir á stuðning frá umhverfinu og endurhæfingu. Að greinast með krabbamein setur af stað ákveðið breytingarferli hjá einstaklingnum. Hver og einn þarf að laga sig að breyttri lífssýn. Í Ljósinu gefst einstaklingum kostur á að fá stuðning við það, bæði frá fagaðilum Ljóssins og frá öðrum Ljósberum (þeir sem taka þátt í starfinu). Að hafa tækifæri til að taka virkan þátt í lífinu þrátt fyrir veikindi eða örorku er skilgreint sem heilsa samkvæmt Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni. Ljósið veitir krabbameinsgreindum einstaklingum þetta tækifæri.Hinn 29. nóvember síðastliðinn var haldin handverkssala í Ljósinu á Langholtsvegi 43. Ég, ásamt fleiri Ljósberum, var svo heppin að taka þátt í þessum skemmtilega degi. Salan fór fram úr björtustu vonum. Þegar ég lagðist til hvílu um kvöldið gat ég ekki sofnað því djúpt frá hjartarótum fann ég fyrir svo mikilli gleði, þakklæti og stolti yfir þessum frábæra degi. Ég fann mig knúna til að skrifa í Fréttablaðið því allir landsmenn verða að fá að vita af þessu merka starfi. Jákvæðnin, samheldnin og velvildin var nánast áþreifanleg þennan dag og langar mig sérstaklega að þakka öllum Ljósberum og velunnurum sem allir gáfu vinnu sína, handverk og/eða mættu með kökur á söluna. Að hugsa til allra Ljósberanna og velunnara sem hver og einn voru með ákveðið hlutverk, lögðu sitt af mörkum til að gera daginn ógleymanlegan. Með viljann að vopniVið Íslendingar eru ótrúlega öflugir, þrautseigir, magnaðir og getum lyft grettistaki með viljann að vopni. Allt þetta fallega handverk sem unnið var í endurhæfingunni með það að markmiði að efla sig og styrkja var nú komið á flottasta handverksmarkað sem ég hef séð. Kvennakór Kópavogs söng fyrir okkur og kvartett frá Sinfóníuhljómsveit Íslands gerði stemninguna enn hátíðlegri. Allir þessir aðilar trúa á mátt Ljóssins og vilja hjálpa að halda lífi í Ljósinu, að láta Ljósið skína. Ég er stolt af því að taka þátt í þessu frábæra starfi sem Erna Magnúsdóttir iðjuþjálfi er hugmyndasmiður að. Starfsemi Ljóssins er byggð á hugmyndafræði iðjuþjálfa. Starfsemin á sér ekki fyrirmynd í heiminum og erum við því sannir brautryðjendur og fyrirmynd annarra þjóða að viðlíka starfi, íslenskt hugvit. Að vera brautryðjandi og frumkvöðull getur oft á tíðum reynst erfitt og mörg ljón verða á veginum, en þeim mun sætari eru sigrarnir.Þegar maður upplifir að öflug hugmyndafræði iðjuþjálfa á borð við valdeflingu þar sem styrkleikar hvers og eins eru nýttir á árangursríkan hátt, virka ekki bara í orðum heldur líka í gjörðum, getur maður ekki annað en verið mjög stoltur. Að vinna að eldmóði að því sem maður gerir dags daglega og finna að byrinn er með manni er magnað.Höfundur er iðjuþjálfi og starfar hjá Ljósinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson Skoðun Brottflutningur bandarísks herliðs frá Evrópu Arnór Sigurjónsson Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru heimgreiðslur verkfæri djöfulsins? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Viðreisn stendur með Reykvíkingum - strax Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru heimgreiðslur verkfæri djöfulsins? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Allir æfa – Reykjavík á hreyfingu Rúnar Freyr Gíslason,Hafrún Kristjánsdóttir,Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Byrjum á grunninum ekki þakinu Sigurlaug Vigdís Einarsdóttir skrifar Skoðun Brottflutningur bandarísks herliðs frá Evrópu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Geðheilbrigðisvandi, taktu númer…. Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Ég kýs með leikskólahjartanu Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Berglind Kristinsdóttir skrifar um Ljósið. Ljósið endurhæfingar- og stuðningsmiðstöð fyrir krabbameinsgreinda og aðstandendur þeirra á Langholtsvegi 43, hefur nú verið starfrækt í 4 ár. Þar sem áður var útibú Landsbankans er nú starfræktur „Gleðibankinn". Lítið hefur farið fyrir starfi okkar í fjölmiðlum enda starfar þar fólk sem ekki er að berja sér á brjóst, né að upphefja sig á nokkurn hátt. En orðrómur metnaðarfulls og faglegs starfs Ljóssins hefur borist manna á milli, þá sérstaklega þeirra sem nýtt hafa sér þjónustu þess á einhvern hátt. Að taka virkan þátt í lífinuÞeim fjölgar dag frá degi sem komast í kynni við Ljósið, því þriðji hver landsmaður greinist með krabbamein einhvern tímann á lífsleiðinni. Þegar það gerist verður umbylting á daglegri iðju einstaklingsins og fjölskyldu hans, en þá sem aldrei fyrr reynir á stuðning frá umhverfinu og endurhæfingu. Að greinast með krabbamein setur af stað ákveðið breytingarferli hjá einstaklingnum. Hver og einn þarf að laga sig að breyttri lífssýn. Í Ljósinu gefst einstaklingum kostur á að fá stuðning við það, bæði frá fagaðilum Ljóssins og frá öðrum Ljósberum (þeir sem taka þátt í starfinu). Að hafa tækifæri til að taka virkan þátt í lífinu þrátt fyrir veikindi eða örorku er skilgreint sem heilsa samkvæmt Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni. Ljósið veitir krabbameinsgreindum einstaklingum þetta tækifæri.Hinn 29. nóvember síðastliðinn var haldin handverkssala í Ljósinu á Langholtsvegi 43. Ég, ásamt fleiri Ljósberum, var svo heppin að taka þátt í þessum skemmtilega degi. Salan fór fram úr björtustu vonum. Þegar ég lagðist til hvílu um kvöldið gat ég ekki sofnað því djúpt frá hjartarótum fann ég fyrir svo mikilli gleði, þakklæti og stolti yfir þessum frábæra degi. Ég fann mig knúna til að skrifa í Fréttablaðið því allir landsmenn verða að fá að vita af þessu merka starfi. Jákvæðnin, samheldnin og velvildin var nánast áþreifanleg þennan dag og langar mig sérstaklega að þakka öllum Ljósberum og velunnurum sem allir gáfu vinnu sína, handverk og/eða mættu með kökur á söluna. Að hugsa til allra Ljósberanna og velunnara sem hver og einn voru með ákveðið hlutverk, lögðu sitt af mörkum til að gera daginn ógleymanlegan. Með viljann að vopniVið Íslendingar eru ótrúlega öflugir, þrautseigir, magnaðir og getum lyft grettistaki með viljann að vopni. Allt þetta fallega handverk sem unnið var í endurhæfingunni með það að markmiði að efla sig og styrkja var nú komið á flottasta handverksmarkað sem ég hef séð. Kvennakór Kópavogs söng fyrir okkur og kvartett frá Sinfóníuhljómsveit Íslands gerði stemninguna enn hátíðlegri. Allir þessir aðilar trúa á mátt Ljóssins og vilja hjálpa að halda lífi í Ljósinu, að láta Ljósið skína. Ég er stolt af því að taka þátt í þessu frábæra starfi sem Erna Magnúsdóttir iðjuþjálfi er hugmyndasmiður að. Starfsemi Ljóssins er byggð á hugmyndafræði iðjuþjálfa. Starfsemin á sér ekki fyrirmynd í heiminum og erum við því sannir brautryðjendur og fyrirmynd annarra þjóða að viðlíka starfi, íslenskt hugvit. Að vera brautryðjandi og frumkvöðull getur oft á tíðum reynst erfitt og mörg ljón verða á veginum, en þeim mun sætari eru sigrarnir.Þegar maður upplifir að öflug hugmyndafræði iðjuþjálfa á borð við valdeflingu þar sem styrkleikar hvers og eins eru nýttir á árangursríkan hátt, virka ekki bara í orðum heldur líka í gjörðum, getur maður ekki annað en verið mjög stoltur. Að vinna að eldmóði að því sem maður gerir dags daglega og finna að byrinn er með manni er magnað.Höfundur er iðjuþjálfi og starfar hjá Ljósinu.
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Allir æfa – Reykjavík á hreyfingu Rúnar Freyr Gíslason,Hafrún Kristjánsdóttir,Bjarni Fritzson skrifar
Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun