Styrkur Orkuveitunnar

Guðlaugur Sverrisson skrifar um Orkuveitu Reykjavíkur.

Í þeim hremmingum sem íslenskt efnahagslíf gengur í gegnum eru ekki mörg fyrirtæki sem hafa styrk til þess að ráðast í atvinnuskapandi fjárfestingar. Stór hluti atvinnureksturs í landinu hefur orðið fyrir þvílíkum áföllum að stjórnendur halda að sér höndum og fyrir vikið verður samdráttur meiri en ella.

Efnahagur OR varð vissulega fyrir ágjöf við hrun krónunnar. Fyrirtækið hefur engu síður styrk til að taka þátt í arðsömum fjárfestingum sem skapa þúsundum atvinnu og fyrirtækinu traustar gjaldeyristekjur næstu áratugi. Alþjóðleg fjármálafyrirtæki treysta OR til að fara skynsamlega með lánsfé. OR var fyrsti íslenski aðilinn sem tókst að endurvinna slíkt traust eftir hrun.

Þau verkefni, sem OR hyggst ráðast í, lúta að áframhaldandi uppbyggingu jarðhitanýtingar á Hengilssvæðinu. Á síðasta kjörtímabili R-listans var stefnan mörkuð um þessa uppbyggingu, sem nú er fylgt eftir. Lúta þær jafnt að öflun orku í formi heits vatns fyrir hitaveitu höfuðborgarbúa og framleiðslu raforku fyrir uppbygginguna á Grundartanga og í Helguvík. Þessar framkvæmdir eru ein af forsendum efnahagsáætlunar ríkisstjórnarinnar og hefur ríkt nánast einhuga samstaða innan stjórnar OR um þessi mál.

Þessar ákvarðanir, sem teknar voru á síðasta kjörtímabili, hafa kostað mikla fjármuni. Þeir komu úr rekstri OR og það sem á vantaði var tekið að láni á hagstæðum kjörum erlendis. Við gengishrun krónunnar hafa þessi lán hækkað umtalsvert í krónum talið. Á móti kemur vitaskuld, að þær erlendu tekjur, sem fjárfestingar afla, hafa líka hækkað verulega í krónum, m.ö.o. hafa eignirnar líka aukið verðmæti sitt í krónum talið.

Það er full ástæða til að taka stöðu fjármagnsfreks atvinnurekstrar hér á landi alvarlega. Hins vegar er ástæðulaust að níða niður þann rekstur sem þó hefur afl og þrótt til að byggja upp á þessum niðurskurðartímum. Þótt maður sé í framboði.

Höfundur er stjórnarformaður Orkuveitu Reykjavíkur.