Lækkun tekjuskatts fyrirtækja

Nýlega kynnti ríkisstjórnin tillögur sínar um að lækka tekjuskatt á fyrirtæki úr 18% og niður í 15%. Fyrirhuguð skattalækkun er hluti af ráðstöfunum ríkisvaldsins til að liðka fyrir gerð kjarasamninga milli atvinnurekenda og launþega sem undirritaðir voru fyrir skömmu.

Fagna ber áætlunum um lægri tekjuskatt á fyrirtæki. Lægri skattar auka arðsemi fyrirtækja sem skilar sér í auknum umsvifum og stærri skattstofni ríkisins í fyllingu tímans. Auk þess tryggja frekari skattalækkanir aukna samkeppnishæfni íslensks atvinnulífs og opinbera staðfestu ríkisstjórnarinnar að ganga lengra í umbótum á skattkerfinu en aðrar þjóðir innan OECD.

Stjórn SUS samþykkti nýverið ályktun þar sem skattalækkunum var fagnað en um leið gerðar alvarlegar athugasemdir við breytingar á útreikningi bóta og annarra tekjutilfærsluliða. Ungir sjálfstæðismenn hafa lengi barist fyrir lækkun skatta og einfaldara skattkerfi og lagt áherslu á að skattheimta sé notuð til tekjuöflunar fyrir hið opinbera en ekki til tekjujöfnunar. Heillavænlegast væri fyrir almenning og fyrirtæki að tekin yrði upp lágur flatur skattur á einstaklinga og á fyrirtæki. Þannig verður skattkerfið skilvirkara og gagnsærra en aðalatriði er að almenn velmegun eykst í þjóðfélaginu. Áherslan á einfalt skattkerfi á að vera markmið til framtíðar enda grunnforsenda að skattgreiðendur skilji hvernig ríkið heimtir af þeim skatta.

Í boðuðum aðgerðum ríkisstjórnarinnar er því miður að finna atriði sem ganga þvert á þessa stefnu, t.d. auknar greiðslur úr ríkissjóði í formi bóta og styrkja. Slíkar úthlutanir í gegnum skattkerfið eru líklegar til að flækja kerfið og gera það óréttlátara. Best væri ef bótakerfið stæði fyrir utan skattkerfið og miðaðist við að hjálpa þeim sem á þurfa að halda en ekki vera notað til að jafna tekjur milli einstaklinga í samfélaginu. Ríkisstjórnin hefði betur kynnt hvernig hún hefði hugsað sér að lækka tekjuskattsprósentu á einstaklinga og færa hana nær skattheimtu á fyrirtæki.

Þá er eðlilegt að gjalda varhug við því hvernig ríkisvaldið blandar sér í gerð kjarasamninga á frjálsum vinnumarkaði og tekur beinan þátt í að liðka fyrir gerð þeirra með aðgerðum sem flækja skattkerfið. Nefna má að það var vegna kröfu frá verkalýðsforystunni sem síðasta ríkisstjórn hætti við 1% lækkun tekjuskatts. Umhugsunarefni er að í kröfugerð verkalýðsforystunnar um kaup og kjör fylgja iðulega kröfur um lagabreytingar sem varða samfélagið allt en ekki bara umbjóðendur þeirra.

Hvað sem því líður er ástæða til að hrósa aðilum vinnumarkaðarins fyrir skynsamlega kjarasamninga og samþykkja að hækka lægstu laun án þess að stefna kaupmætti launa eða stöðugleika á vinnumarkaði í hættu. Að sama skapi verður gerð sú krafa til hins opinbera að ríki og sveitarfélög sýni sams konar skynsemi við gerð launasamninga við opinbera starfsmenn. Það væri til að æra óstöðugan ef launasamningar ríkisstarfsmanna væru úr takti við nýgerða kjarasamninga. Það er atvinnulífið sem dregur velferðarvagninn en ekki öfugt og miðað við ástand efnahagsmála er nauðsyn að hið opinbera sýni mikið aðhald í rekstri og fjárfestingum.

Höfundar eru stjórnarmenn í SUS.