Opið bréf til viðskiptaráðherra

Umræðan

Stimpilgjöld

Háttvirtur viðskiptaráðherra. Þetta erindi varðar stimpilgjöld á kaupsamninga og húsnæðislán og nauðsyn þess að þau verði lögð niður sem allra fyrst.

Undirrituð er háskólanemi í sambúð með öðrum háskólanema og eigum við von á barni eftir nokkra mánuði. Þar sem leiguverð á höfuðborgarsvæðinu er mjög hátt og kaupverð næstum óviðráðanlegt ákváðum við að fjárfesta í okkar fyrstu íbúð fyrir utan höfuðborgarsvæðið. Hagstæðustu kjörin reyndust þar og vildum við frekar fjárfesta í eign á viðráðanlegu verði, þrátt fyrir að þurfa að keyra í rúman hálftíma á dag til að sækja nám og vinnu. Eftir að hafa greitt 20% af kaupverði íbúðarinnar af okkar sparifé áttum við rúmlega 600.000 til að kaupa helstu nauðsynjar fyrir heimilið, s.s. ísskáp, þvottavél, rúm, nauðsynjar fyrir barnið o.s.frv. Þessi fjárhæð átti að duga vel fyrir þessu og að ganga upp í afborganir af íbúðaláninu ef harðna mundi í ári meðan á námstímanum stendur.

Við undirskrift kaupsamningsins fyrir nokkrum dögum þurftum við að greiða ýmis gjöld sem innheimt eru af ríkinu, má þar helst nefna stimpilgjöld af kaupsamningi og nýju láni. Aukagjöldin urðu alls kr. 515.000 sem þýðir að eftir stóðu rétt tæpar 100.000 krónur af sparifé okkar og höfum við því ekki efni á að kaupa nema hluta af því sem við þörfnumst í búið. Verður áhugavert að sjá hvort það verði barnið eða við sem fáum rúm!

Ég vildi með þessu bréfi benda á þessa ósanngirni af hálfu ríkisins á kostnað ungs fólks. Ég tel okkur ekki vera að eyða í vitleysu með þessum kaupum, heldur aðeins vera að taka nauðsynleg skref til að geta stofnað og staðið undir fjölskyldu. Mér þykir ólíklegt að afnám stimpilgjalda muni valda því að þenslan í þjóð­félaginu aukist þar sem þeir aðilar sem valda þenslunni hvað mest eru ekki að hafa áhyggjur af því hvort þeir þurfi að eyða hálfri milljón aukalega í stimpilgjöld eður ei. Jafnframt mundi ég telja að vel hugsandi stjórnendur hagkerfis vilji frekar að fólk eyði sparifé sínu í að kaupa innbú og aðrar nauðsynjar í stað þess að þurfa að greiða allt sparifé sitt í gjöld til ríkisins og taka svo lán fyrir nauðsynjum. Hagfræðilega séð mundi ég a.m.k. frekar telja þess konar lán auka þenslu enn frekar og að ríkið eigi eftir fremsta megni að reyna að koma í veg fyrir að ungt fólk með lítið fjármagn á milli handanna þurfi að taka óþarfa framfærslulán sem þetta.

Ég vona því innilega að þú beitir þér fyrir því að leggja af þessa ósanngjörnu skatta, sem gera lítið annað en að íþyngja þeim sem minnst hafa á milli handanna. Ég vil jafnframt benda á þann kost stjórnvalda, ef þið sjáið ykkur með engu móti fært að leggja niður stimpilgjöld að fullu, að íhuga frekar hvort slík gjöld ættu ekki að flokkast undir lúxusskatt og vera þannig einungis lögð á fasteignakaup sem eru yfir ákveðnu verði, t.d. 30 milljónir, sem er orðið eðlilegt verð 3ja-4ja herbergja íbúða á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir að hafa nú þegar tapað þessum peningum til ríkisins vonast ég til að þið sýnið skjót viðbrögð og fellið niður stimpilgjöld af kaupsamningum og húsnæðislánum sem fyrst svo annað ungt fólk í svipuðum sporum þurfi ekki að greiða þessa óþörfu skatta.

Höfundur er háskólanemi.