De Rossi rægður

Það er ekki gaman hjá Daniele De Rossi í dag, miðjumanninum frá Roma sem barði Brian McBride í leiknum í gær, öll blöð, öll tímarit, öll heimsbyggðin fordæmir það sem hann gerði. Marcello Lippi segist ekki einu sinni hafa yrt á hann ennþá, enda ljóst að þessi mistök hans voru Ítölum dýr. Mér finnst reyndar fínt að þjálfarinn er líka dreginn til ábyrgðar á því hvernig fór, Lippi skipti Totti strax útaf og um leið var öll hugmyndaauðgi fyrir bí, segir Anonio Labbate á Channel4 vefnum. Hann talar líka um að afbrotaferill De Rossis hafi hafist miklu fyrr og að hann hafi verið heppinn að fá ekki rauð spjöld í æfingaleikjum fyrir HM. Samt, það hlýtur líka að vera á ábyrgð þjálfara ef leikmaður hagar sér svona, og útilokað að Lippi geti verið í fýlu útí De Rossi frameftir keppni, hann þarf sjálfur að skoða sín mál.

Sem betur fer er De Rossi búinn að biðjast afsökunnar, sem var algerlega nauðsynlegt, segist sjá eftir þessu, þetta hafi ekki verið viljandi, en guð minn góður, þetta var viljandi, því miður og ef leikmaðurinn sér það ekki sjálfur, þá er hann siðferðilega slappur í meira lagi.

Ég fer til Kölnar eftir tvo daga, safna efni í kringum leik Svía og Englendinga, og svo leik Hollendinga og Argentínumanna daginn eftir, þetta eru spennandi tímar, það getur skipt gríðarlegu máli hvort liðin lenda í fyrsta eða öðru sæti í riðlinum, enginn vill hitta fyrir Þjóðverja, hvað þá Brasilíumenn þótt þeir séu alla lifandi að drepa með frammistöðunni í fyrri hálfleik á móti Áströlum. Hvað er í gangi, svo er verið að gagnrýna Englendinga, ég þar á meðal, fyrir að spila illa. Brassarnir spila ekki illa, þeir spila bara, engin ógnun, engar hugmyndir, ekkert. En það er De Rossi sem þarf að þola slæma daga, sjálfsagt með bullandi samviskubit, kannski ekki, en ef menn læra ekki af svona mistökum, þá er þeim ekki við bjargandi.