Aldrei eitt núll framar!

Loksins, hefðbundinni 1-0 hm jarðarför, þar sem leikurinn fjarar út í leiðindum, var snúið til betri vegar, Tim Cahill jarðsetti Japani með tveimur mörkum með fimm mínútna millibili. Þvílíkur snillingur, þótt hann spili með Everton. Ég var orðin vondaufur þegar 20 mínútur voru liðnar af seinni hálfleik, þetta verður enn eitt eitt núll svekkelsið, en ekki aldeilis.

Það er líka furðulegt þetta tal um hitann, það er júní, auðvitað er heitt, þótt þetta sé ekki Suður Ameríka, Sýrland eða Kenya, Þýskaland í júní og 25 stiga hiti, hvað annað er að frétta? Á Sky í dag voru þeir að tala enn og aftur um hitann, að hver leikmaður Englands hefði drukkið 20 lítra að vatni, misst 12 kíló hver í leiknum eða hvað, en Cahill kom einsog stormsveipur inní leikinn af bekknum. Hann spilað reyndar ekki fyrri hálfleikinn, en samt, Ástralir kunna vel við sig í hitanum, þeir eru ekki að væla frammí leikslok og eftir leik yfir hitanum, þeir klára bara leikinn hvernig sem viðrar. Engar kellingar.

Til þess: Tim Cahill var með bestu innkomuna á HM, tvö mörk af bekknum, og þegar hann hljóp út að hornfánanum og tók nokkur vindhögg, sem Bubbi kallar Shadow boxinn, þá sá maður að þarna er kominn nýr HM meistari í millivigt.