Einbeitt áfram til árangurs 31. desember 2006 06:00 Viðburðarríkt ár er að baki. Glæstir sigrar, vonbrigði, tækifæri, gleði og sorg – allt þetta hafa landsmenn upplifað með einhverjum hætti á árinu 2006. Þannig er lífið í öllum sínum fjölbreytileika og enginn stöðvar tímans þunga nið. Árið 2007 heilsar brátt með öllum þeim viðfangsefnum og áskorunum sem fylgja nýju ári. Ég vona að það verði okkur öllum farsælt. Stjórnmálin hafa verið einkar fjörleg þetta árið, sveitarstjórnarkosningar á liðnu vori, breytingar í ríkisstjórn í sumar í kjölfar þess að Halldór Ásgrímsson ákvað að hverfa af vettvangi stjórnmálanna og síðan prófkjör flokkanna nú í haust til undirbúnings fyrir komandi alþingiskosningar. Þingkosningarnar í maí og aðdragandi þeirra mun án efa tryggja framhald líflegrar þjóðmálaumræðu. Sumir halda að stjórnmál séu aðeins linnulaust karp um dægurmál, keppni í ræðumennsku þar sem sá vinnur sem talar hæst og mest fer fyrir. Þannig kann það raunar að virðast þeim fáu sem aðeins fylgjast með skvaldurþáttum fjölmiðla og bloggsíðum stjórnmálamanna eða misjafnlega spakviturra álitsgjafa. En stjórnmálin snúast auðvitað um annað og meira. Stjórnmálabaráttan er tæki til að þróa samfélagið áfram til betri vegar í þágu borgaranna allra. Það eru forréttindi að fá að taka þátt í þeirri vegferð. Við Íslendingar erum lánsöm þjóð. Við búum í samfélagi þar sem vandamálin eru í raun flest smávægileg miðað við vanda ýmissa annarra þjóða. Vandamál okkar er flest hægt að líta á sem viðfangsefni til úrlausnar þar sem ágreiningur er fyrst og fremst um leiðir en ekki markmið. Athyglisvert er að nú er helst deilt í stjórnmálum á Íslandi um túlkun á tölum og samanburð milli manna – og milli þjóða. Íslenskt efnahagslíf hefur á skömmum tíma tekið algjörum stakkaskiptum og er nú fyllilega samkeppnisfært við þau lönd sem við viljum helst bera okkur saman við. Íslensk fyrirtæki láta til sín taka á sviðum sem óhugsandi hefði verið fyrir nokkrum árum að þau væru þátttakendur í og þeim vex ásmegin, að því er virðist, með degi hverjum. Við viljum gera fyrirtækjunum kleift að halda áfram á þessari braut því það er í atvinnustarfseminni sem þau verðmæti skapast sem þjóðin lifir af. Í pólitískri umræðu er málum gjarnan skipt í flokka og vísað til þeirra sem harðra eða mjúkra. Velferðar- og fjölskyldumál falla þá jafnan í mjúka flokkinn en efnahags- og skattamál í hinn, svo dæmi séu tekin. Þetta er hins vegar ekki svona einfalt því mjúku og hörðu málin skarast. Efnahagsstaða þjóðarbúsins á hverjum tíma hefur þannig bein áhrif á afkomu fjölskyldnanna í landinu og sama er að segja um skattana. Ef þjóðarframleiðsan dregst saman fækkar atvinnutækifærum sem og möguleikum manna til að auka tekjur sínar. Ef verðbólga eykst og vextir hækka aukast útgjöld fjölskyldunnar. Þar með minnkar svigrúmið og erfiðara getur reynst að láta enda ná saman. Öruggur hagvöxtur, lítil verðbólga og efnahagslegur stöðugleiki eykur hins vegar tækifæri fjölskyldunnar til að njóta lífsins í víðasta skilningi. Trygg atvinna og næg atvinnutækifæri eru undirstaða öryggis og hagsældar hverrar fjölskyldu. Öflugur kaupmáttur launatekna gefur fólki jafnframt tækifæri til að draga úr vinnuframlagi sínu og njóta betra jafnvægis vinnu og einkalífs. Jafnvægi og hagsæld í efnahagsmálum tryggir líka stöðugar tekjur ríkisins sem er undirstaða velferðarþjóðfélagsins og þess að unnt sé að veita sjúkum, öldruðum og öryrkjum þann stuðning sem þeir þurfa á að halda. Þess vegna er það eitt mikilvægasta verkefni stjórnmálanna á hverjum tíma að tryggja trausta efnahagslega undirstöðu. Sjálfstæðisflokkurinn hefur alla tíð lagt á það áherslu að skapa einstaklingunum frjótt umhverfi til athafna og framkvæmda. Síðastliðin tæp sextán ár hefur áhersla verið lögð á að lækka skatta, einfalda ríkisreksturinn og auka frelsi og samkeppni á öllum sviðum. Ég tel gríðarlega mikilvægt að við höldum einbeitt áfram þennan veg til árangurs. Með því að einfalda regluverk atvinnulífsins enn frekar og halda áfram að lækka opinberar álögur sköpum við skilyrði fyrir kröftugu atvinnulífi. Þannig styðjum við best frumkvöðla og nýsköpun um leið og við eflum þá atvinnustarfsemi sem fyrir er. Í stjórnmálum eru viðfangsefnin síbreytileg. Dægurmál líðandi stundar munu hverfa en ný viðfangsefni koma stöðugt til sögunnar. Þannig er lýðræðið í verki og þannig færum við þjóðfélagið stöðugt fram á við. Við Íslendingar búum einnig við forréttindi að þessu leyti – okkar vandamál eru úrlausnarefni – og við stefnum öll að sama markinu, að gera okkar góða þjóðfélag enn betra. Þó er góður vilji ekki nægilegur til að ná settu marki. Það þarf líka að fara réttu leiðirnar. Við sem höfum verið í forsvari í ríkisstjórn umliðin ár getum litið stolt yfir árangur nýliðinna ára, þótt verkefninu ljúki að sönnu aldrei. Við göngum til okkar verka af sama krafti og áður, staðráðin í því að halda áfram að gera okkar besta. Stjórnarandstaðan hefur að sama skapi það lýðræðislega hlutverk að gagnrýna og veita stjórnvöldum aðhald. Það er mikilvægt hlutverk og nauðsynlegt að því sé ávallt sinnt af ábyrgð. Við áramót er siður að líta yfir farinn veg en búa sig jafnframt undir áskoranir framtíðarinnar. Hvað hefur áunnist og hvert ber að stefna? Hátt, segi ég, hátt ber að stefna – enn hærra en áður. Ég þakka landsmönnum samfylgdina á liðnum árum og óska lesendum öllum velfarnaðar á komandi ári. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar Sjá meira
Viðburðarríkt ár er að baki. Glæstir sigrar, vonbrigði, tækifæri, gleði og sorg – allt þetta hafa landsmenn upplifað með einhverjum hætti á árinu 2006. Þannig er lífið í öllum sínum fjölbreytileika og enginn stöðvar tímans þunga nið. Árið 2007 heilsar brátt með öllum þeim viðfangsefnum og áskorunum sem fylgja nýju ári. Ég vona að það verði okkur öllum farsælt. Stjórnmálin hafa verið einkar fjörleg þetta árið, sveitarstjórnarkosningar á liðnu vori, breytingar í ríkisstjórn í sumar í kjölfar þess að Halldór Ásgrímsson ákvað að hverfa af vettvangi stjórnmálanna og síðan prófkjör flokkanna nú í haust til undirbúnings fyrir komandi alþingiskosningar. Þingkosningarnar í maí og aðdragandi þeirra mun án efa tryggja framhald líflegrar þjóðmálaumræðu. Sumir halda að stjórnmál séu aðeins linnulaust karp um dægurmál, keppni í ræðumennsku þar sem sá vinnur sem talar hæst og mest fer fyrir. Þannig kann það raunar að virðast þeim fáu sem aðeins fylgjast með skvaldurþáttum fjölmiðla og bloggsíðum stjórnmálamanna eða misjafnlega spakviturra álitsgjafa. En stjórnmálin snúast auðvitað um annað og meira. Stjórnmálabaráttan er tæki til að þróa samfélagið áfram til betri vegar í þágu borgaranna allra. Það eru forréttindi að fá að taka þátt í þeirri vegferð. Við Íslendingar erum lánsöm þjóð. Við búum í samfélagi þar sem vandamálin eru í raun flest smávægileg miðað við vanda ýmissa annarra þjóða. Vandamál okkar er flest hægt að líta á sem viðfangsefni til úrlausnar þar sem ágreiningur er fyrst og fremst um leiðir en ekki markmið. Athyglisvert er að nú er helst deilt í stjórnmálum á Íslandi um túlkun á tölum og samanburð milli manna – og milli þjóða. Íslenskt efnahagslíf hefur á skömmum tíma tekið algjörum stakkaskiptum og er nú fyllilega samkeppnisfært við þau lönd sem við viljum helst bera okkur saman við. Íslensk fyrirtæki láta til sín taka á sviðum sem óhugsandi hefði verið fyrir nokkrum árum að þau væru þátttakendur í og þeim vex ásmegin, að því er virðist, með degi hverjum. Við viljum gera fyrirtækjunum kleift að halda áfram á þessari braut því það er í atvinnustarfseminni sem þau verðmæti skapast sem þjóðin lifir af. Í pólitískri umræðu er málum gjarnan skipt í flokka og vísað til þeirra sem harðra eða mjúkra. Velferðar- og fjölskyldumál falla þá jafnan í mjúka flokkinn en efnahags- og skattamál í hinn, svo dæmi séu tekin. Þetta er hins vegar ekki svona einfalt því mjúku og hörðu málin skarast. Efnahagsstaða þjóðarbúsins á hverjum tíma hefur þannig bein áhrif á afkomu fjölskyldnanna í landinu og sama er að segja um skattana. Ef þjóðarframleiðsan dregst saman fækkar atvinnutækifærum sem og möguleikum manna til að auka tekjur sínar. Ef verðbólga eykst og vextir hækka aukast útgjöld fjölskyldunnar. Þar með minnkar svigrúmið og erfiðara getur reynst að láta enda ná saman. Öruggur hagvöxtur, lítil verðbólga og efnahagslegur stöðugleiki eykur hins vegar tækifæri fjölskyldunnar til að njóta lífsins í víðasta skilningi. Trygg atvinna og næg atvinnutækifæri eru undirstaða öryggis og hagsældar hverrar fjölskyldu. Öflugur kaupmáttur launatekna gefur fólki jafnframt tækifæri til að draga úr vinnuframlagi sínu og njóta betra jafnvægis vinnu og einkalífs. Jafnvægi og hagsæld í efnahagsmálum tryggir líka stöðugar tekjur ríkisins sem er undirstaða velferðarþjóðfélagsins og þess að unnt sé að veita sjúkum, öldruðum og öryrkjum þann stuðning sem þeir þurfa á að halda. Þess vegna er það eitt mikilvægasta verkefni stjórnmálanna á hverjum tíma að tryggja trausta efnahagslega undirstöðu. Sjálfstæðisflokkurinn hefur alla tíð lagt á það áherslu að skapa einstaklingunum frjótt umhverfi til athafna og framkvæmda. Síðastliðin tæp sextán ár hefur áhersla verið lögð á að lækka skatta, einfalda ríkisreksturinn og auka frelsi og samkeppni á öllum sviðum. Ég tel gríðarlega mikilvægt að við höldum einbeitt áfram þennan veg til árangurs. Með því að einfalda regluverk atvinnulífsins enn frekar og halda áfram að lækka opinberar álögur sköpum við skilyrði fyrir kröftugu atvinnulífi. Þannig styðjum við best frumkvöðla og nýsköpun um leið og við eflum þá atvinnustarfsemi sem fyrir er. Í stjórnmálum eru viðfangsefnin síbreytileg. Dægurmál líðandi stundar munu hverfa en ný viðfangsefni koma stöðugt til sögunnar. Þannig er lýðræðið í verki og þannig færum við þjóðfélagið stöðugt fram á við. Við Íslendingar búum einnig við forréttindi að þessu leyti – okkar vandamál eru úrlausnarefni – og við stefnum öll að sama markinu, að gera okkar góða þjóðfélag enn betra. Þó er góður vilji ekki nægilegur til að ná settu marki. Það þarf líka að fara réttu leiðirnar. Við sem höfum verið í forsvari í ríkisstjórn umliðin ár getum litið stolt yfir árangur nýliðinna ára, þótt verkefninu ljúki að sönnu aldrei. Við göngum til okkar verka af sama krafti og áður, staðráðin í því að halda áfram að gera okkar besta. Stjórnarandstaðan hefur að sama skapi það lýðræðislega hlutverk að gagnrýna og veita stjórnvöldum aðhald. Það er mikilvægt hlutverk og nauðsynlegt að því sé ávallt sinnt af ábyrgð. Við áramót er siður að líta yfir farinn veg en búa sig jafnframt undir áskoranir framtíðarinnar. Hvað hefur áunnist og hvert ber að stefna? Hátt, segi ég, hátt ber að stefna – enn hærra en áður. Ég þakka landsmönnum samfylgdina á liðnum árum og óska lesendum öllum velfarnaðar á komandi ári.
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar
Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar