Hestamenn grunaðir um óvarkárni

Sauðfjárbændur eru sumir hverjir uggandi yfir ferðalögum hestamanna um landið vegna mögulegrar smithættu sauðfjárriðu ef ekki er varlega farið. Sérfræðingur embættis yfirdýralæknis segir mestu hættuna þó fólgna í verslun bænda með fullorðið sauðfé. Özur Lárusson, framkvæmdastjóri Landssamtaka sauðfjárbænda, segir sauðfjárriðu vissulega vandamál og mikið áfall fyrir bændur þar sem hún kemur upp. "Því hefur verið kastað fram að ein ástæða þess að riða komi upp sé heyflutningar hestamanna, en ég hef engin gögn um það. Þetta er hins vegar eitt af því sem menn hafa verið að velta fyrir sér," segir hann og bætir við að einnig vilji brenna við að hestamenn noti réttir til að geyma hesta á ferðalögum sínum á sumrin. "Og þar inn jafnvel hent heyrúllum sem geta verið af sýktum svæðum. Einnig hafa verið brögð að því að menn loki ekki hliðum á milli sauðfjárveikivarnahólfa eða jafnvel að klippt hafi verið á girðingar, sem er náttúrlega stórkostlegur skandall." Þar mun þó ekki hestamönnum einum um að kenna, heldur hefur einnig verið bent á jeppamenn og veiðimenn. Sigurður Sigurðarson, sérfræðingur yfirdýralæknisembættisins í riðusjúkdómum, segir aðallega horft til þess að verslun með lifandi fé sé hættuleg með tilliti til riðuvarna. "Sérstaklega á það við um fullorðið fé, því við flutninginn kemur óyndi í þær. Þær reyna að finna sinn gamla stað og úr því verður flakk, en þar með eykst samgangur fjár og um leið smithættan," segir hann, en bendir einnig á sem smitleiðir mikla heyflutninga milli svæða og svo flutninga á hrossum með tækjum sem notuð hafa verið undir fé. "Ef hrossin óhreinkast af umhverfi fjár eykst hættan því smitefni getur verið í því sem féð skilar af sér, bæði saur og slefu, en svo líka fósturvatni og hildum, en það á nú frekar við á sauðburði." Sigurður segist hvetja menn til varkárni og telur mikið glæfraverk að klippa á sauðfjárveikivarnagirðingu líkt og gerst hafi í fyrrasumar. "Svo hafa girðingar líka verið lagðar niður og fleira slíkt. Kannski höfum við ekki verið nógu dugleg að merkja þær, en upplýsingar liggja þó fyrir um staðsetningu þeirra og eins er legu þeirra lýst í reglugerð."