Kennarasambandið mis­munaði konu

Kærunefnd jafnréttismála kvað upp úrskurð þessa efnis 25. mars en hann birtist nýlega á vef stjórnvalda.

Konan hóf störf hjá Kennarasambandinu (KÍ) haustið 2021, um sex mánuðum á eftir karlkyns starfsmanni sem gegndi þar svipuðu starfi á sama tíma. 

Við upphaf ráðningartímabilsins voru laun þeirra jöfn en um vorið 2022 gerði eitt aðildarfélaga KÍ nýjan ráðningarsamning við karlinn sem jafngilti um 200 þúsund króna launahækkun, samkvæmt úrskurði.

Formaður aðildarfélagsins, en ekki formaður KÍ, skrifaði undir samninginn við karlinn.

Haustið 2023 kom konan að máli við formann KÍ, Magnús Þór Jónsson, sem er enn formaður í dag, til þess að biðja um launaleiðréttingu. Sambandið hafnaði því á þeim rökum að það hefði sjálft ekki gert samninginn við karlinn, heldur aðildarfélagið.

Þetta kærði konan til kærunefndar jafnréttismála árið 2024 og hefur nefndin nú úrskurðað í málinu. 

Vildu forðast klofning innan sambandsins

Konan benti nefndinni á að störf hennar og karlsins væru sambærileg – hún hefði jafnvel gegnt víðara hlutverki en karlinn og sinnt störfum fyrir öll aðildarfélög KÍ – og að laun þeirra beggja hefðu sameiginlega uppsprettu hjá KÍ, burtséð frá því hvort hann starfaði fyrir aðildarfélag sambandsins. Þá benti hún á að KÍ hefði þegið samninginn við karlinn athugasemdalaust og greitt honum samkvæmt samningi í marga mánuði.

Þá segir í rökstuðningi Kennarasambandsins að skrifstofustjóri og formaður KÍ hafi haft vitneskju um samninginn en ekki gert athugasemdir til að forðast klofning innan sambandsins.

Fyrir nefnd benti KÍ enn fremur á að það hefði ekki forráð yfir fjárveitingum einstakra aðildarfélaga og að KÍ hefði gætt jafnræðis við gerð eigin ráðningarsamninga.

KÍ bar sönnunarbyrðina

Kærunefndin féllst á að konan hefði leitt nægar líkur að launamismunun á grundvelli kyns og þess vegna bæri KÍ sönnunarbyrðina um að munurinn skýrðist af öðrum þáttum en kyni. KÍ lagði heldur ekki fram hlutlæg gögn sem skýrðu launamuninn og gat því ekki losað sig undan ábyrgð.

Nefndin vísaði til laga um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna sem kveða á um að ekki sé skilyrði að starfsfólk hafi sama vinnuveitanda í formlegum skilningi, heldur nægi að rekja megi launamun til sameiginlegrar uppsprettu sem hefur vald til að leiðrétta misréttið. KÍ taldist slík uppspretta þar sem það hafði yfirumsjón með launagreiðslum allra, þar á meðal karlsins.