Ein besta fjárfesting heilbrigðiskerfisins? Gunnlaugur Már Briem skrifar 12. mars 2026 10:31 Í maí 2024 var undirritaður nýr samningur milli Félags sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands. Samningurinn markaði tímamót eftir langt tímabil samningsleysis (4 ½ ár), sem hafði skapað verulega óvissu bæði fyrir sjúkraþjálfara og þá sem þurfa á nauðsynlegri endurhæfingu og þjónustu að halda. Það að ljúka samningsleysinu hafði strax jákvæð áhrif, þar sem aðgengi að þjónustunni jókst og þá sérstaklega fyrir tekjulága og viðkvæma hópa samfélagsins. Átti þetta einkum við eldri einstaklinga og þá sem eru á örorku- eða endurhæfingarlífeyri. Þessir hópar eru oft í þörf á umfangsmeiri þjónustu sjúkraþjálfara og annarra heilbrigðisstarfsmanna til að viðhalda og bæta færni, sjálfsstæði og lífsgæði, á sama tíma og minni þörf verður á dýrari úrræðum innan heilbrigðiskerfisins. Fleiri geta sótt sér þjónustuna Eftir að nýr samningur tók gildi og viðbótargjöld vegna samningsleysis féllu niður um mitt ár 2024, þá kom skýrt í ljós að mikil uppsöfnuð þörf hafði verið fyrir þjónustuna meðal almennings. Ríflega tvö þúsund fleiri einstaklingar nýttu sér þjónustu sjúkraþjálfara árið 2024 samanborið við 2023, en mest var fjölgunin meðal ellilífeyrisþega. Til samanburðar þá var mun minni fjölgun einstaklinga milli áranna 2024 og 2025, eða rétt tæplega fimmtánhundruð. Þessi breyting skýrist helst af minni fjölgun þeirra sem falla undir almenna hópa samfélagsins. Því er nánast öll fjölgun einstaklinga á tímabilinu hjá þeim sem voru á ellilífeyri eða örorku- eða endurhæfingarlífeyri. Undirstrikar þessi þróun það að áhrif samningsins komu fyrst og fremst fram í bættu aðgengi viðkvæmra hópa, sem verður að teljast jákvætt ef horft er til aðgengis að heilbrigðisþjónustu óháð efnahag og stöðu. Aukin þörf mikilvægra hópa Áhrif samningsins koma einnig skýrt fram þegar horft er til heildarfjölda meðferðaskipta sem einstaklingar hafa getað sótt sér. Fjölgun meðferðarskipta í sjúkraþjálfun á tímabilinu frá 2023 til 2025 er nánast að öllu leiti vegna aukinnar þjónustu við þá einstakinga sem eru á ellilífeyri, örorku- eða endurhæfingarlífeyri. Þessi þróun mætir með skýrum hætti áherslum stjórnvalda í málaflokkum aldraðra og þeim auknu áherslum sem gerðar hafa verið varðandi virka endurhæfingu einstaklinga til að draga úr líkum á því að viðkomandi þurfi að fara á varanlega örorku. Umfang þjónustu við þá sem ekki eru á ellilífeyri, örorku- eða endurhæfingarlífeyri hefur staðið í stað eða dregist lítillega saman á tímabilinu. Hafa því fleiri einstaklingar fengið þjónustu, en hafa þurft færri heildarmeðferðarskipti. Þrátt fyrir þessa jákvæðu þróun er þó gríðarlega mikilvægt að við tryggjum einnig áfram öflugt aðgengi almennra notenda að sjúkraþjálfun og annarri grunnþjónustu, svo hægt sé að bregðast við og fyrirbyggja alvarlegri heilsufarsvanda og aukna þörf á dýrari meðferðarúrræðum. Á myndritinu hér að ofan má sjá umfang þeirra breytinga sem líst hefur verið. Þar sem aukið umfang þjónustu eftir undirritun samningar hefur fyrst og fremst farið í að mæta aukinni þörf viðkvæmra hópa eftir þjónustu í samræmi við áherslur stjórnvalda. Má ætla að þarna endurspeglist einnig sú staða sem fjallað hefur verið um síðastliðnar vikur og mánuði í fjölmiðlum er varðar verulegan skort á úrræðum einkum til handa öldruðum, og því sé þessi þjónusta gríðarlega mikilvæg til að styðja við aðra hluta heilbrigðiskerfisins þegar kemur að þessum mikilvæga málaflokki. Styðjum við áframhaldandi jákvæða þróun Umræða um endurhæfingu hefur aukist, ekki aðeins í opinberri stefnumótun heldur líka í daglegri umræðu fólks. Samningur Félags sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands hefur þegar sýnt árangur, þar sem viðkvæmir hópar hafa fengið betra aðgengi að nauðsynlegri þjónustu, og lífsgæði fjölda einstaklinga hafa batnað. Þessi niðurstaða er ekki tilviljun, heldur ber hún vott um árangursríka samningagerð sem byggð er á ábyrgð og sterkri faglegri þekkingu á þeim málaflokki sem um ræðir. Nú er það okkar sameiginlega verkefni að tryggja að þessi jákvæða þróun haldi áfram; að nýta þann kraft sem samningurinn hefur fært okkur til að byggja enn frekar upp öfluga grunn endurhæfingarþjónustu fyrir alla landsmenn, óháð aldri og efnahag. Á sama tíma og við sköpum svigrúm fyrir frekari þróun þjónustu og nýsköpun. Hér skiptir samvinna heilbrigðisstétta, stjórnvalda og Sjúkratrygginga lykilmáli. Samningar eins og þessi sem ná til mikilvægrar grunnþjónustu eru ekki aðeins mikilvægir fyrir þá sem þurfa á endurhæfingu að halda hverju sinni, heldur einnig fyrir það samfélag sem við viljum búa í. Þar sem áhersla er ámöguleika til þátttöku, góð lífsgæði og sjálfsstæði eins lengi og mögulegt er. Öflug þjónusta sjúkraþjálfara alls staðar í kerfinu seinkar og minnkar þörf á dýrari úrræðum eins og hjúkrunarrýmum og innlögnum á sjúkrahús, fækkar endurinnlögnum og styður við útskriftir og sjálfsstæði. Höfundur er formaður Félags sjúkraþjálfara. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Gunnlaugur Már Briem Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Í maí 2024 var undirritaður nýr samningur milli Félags sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands. Samningurinn markaði tímamót eftir langt tímabil samningsleysis (4 ½ ár), sem hafði skapað verulega óvissu bæði fyrir sjúkraþjálfara og þá sem þurfa á nauðsynlegri endurhæfingu og þjónustu að halda. Það að ljúka samningsleysinu hafði strax jákvæð áhrif, þar sem aðgengi að þjónustunni jókst og þá sérstaklega fyrir tekjulága og viðkvæma hópa samfélagsins. Átti þetta einkum við eldri einstaklinga og þá sem eru á örorku- eða endurhæfingarlífeyri. Þessir hópar eru oft í þörf á umfangsmeiri þjónustu sjúkraþjálfara og annarra heilbrigðisstarfsmanna til að viðhalda og bæta færni, sjálfsstæði og lífsgæði, á sama tíma og minni þörf verður á dýrari úrræðum innan heilbrigðiskerfisins. Fleiri geta sótt sér þjónustuna Eftir að nýr samningur tók gildi og viðbótargjöld vegna samningsleysis féllu niður um mitt ár 2024, þá kom skýrt í ljós að mikil uppsöfnuð þörf hafði verið fyrir þjónustuna meðal almennings. Ríflega tvö þúsund fleiri einstaklingar nýttu sér þjónustu sjúkraþjálfara árið 2024 samanborið við 2023, en mest var fjölgunin meðal ellilífeyrisþega. Til samanburðar þá var mun minni fjölgun einstaklinga milli áranna 2024 og 2025, eða rétt tæplega fimmtánhundruð. Þessi breyting skýrist helst af minni fjölgun þeirra sem falla undir almenna hópa samfélagsins. Því er nánast öll fjölgun einstaklinga á tímabilinu hjá þeim sem voru á ellilífeyri eða örorku- eða endurhæfingarlífeyri. Undirstrikar þessi þróun það að áhrif samningsins komu fyrst og fremst fram í bættu aðgengi viðkvæmra hópa, sem verður að teljast jákvætt ef horft er til aðgengis að heilbrigðisþjónustu óháð efnahag og stöðu. Aukin þörf mikilvægra hópa Áhrif samningsins koma einnig skýrt fram þegar horft er til heildarfjölda meðferðaskipta sem einstaklingar hafa getað sótt sér. Fjölgun meðferðarskipta í sjúkraþjálfun á tímabilinu frá 2023 til 2025 er nánast að öllu leiti vegna aukinnar þjónustu við þá einstakinga sem eru á ellilífeyri, örorku- eða endurhæfingarlífeyri. Þessi þróun mætir með skýrum hætti áherslum stjórnvalda í málaflokkum aldraðra og þeim auknu áherslum sem gerðar hafa verið varðandi virka endurhæfingu einstaklinga til að draga úr líkum á því að viðkomandi þurfi að fara á varanlega örorku. Umfang þjónustu við þá sem ekki eru á ellilífeyri, örorku- eða endurhæfingarlífeyri hefur staðið í stað eða dregist lítillega saman á tímabilinu. Hafa því fleiri einstaklingar fengið þjónustu, en hafa þurft færri heildarmeðferðarskipti. Þrátt fyrir þessa jákvæðu þróun er þó gríðarlega mikilvægt að við tryggjum einnig áfram öflugt aðgengi almennra notenda að sjúkraþjálfun og annarri grunnþjónustu, svo hægt sé að bregðast við og fyrirbyggja alvarlegri heilsufarsvanda og aukna þörf á dýrari meðferðarúrræðum. Á myndritinu hér að ofan má sjá umfang þeirra breytinga sem líst hefur verið. Þar sem aukið umfang þjónustu eftir undirritun samningar hefur fyrst og fremst farið í að mæta aukinni þörf viðkvæmra hópa eftir þjónustu í samræmi við áherslur stjórnvalda. Má ætla að þarna endurspeglist einnig sú staða sem fjallað hefur verið um síðastliðnar vikur og mánuði í fjölmiðlum er varðar verulegan skort á úrræðum einkum til handa öldruðum, og því sé þessi þjónusta gríðarlega mikilvæg til að styðja við aðra hluta heilbrigðiskerfisins þegar kemur að þessum mikilvæga málaflokki. Styðjum við áframhaldandi jákvæða þróun Umræða um endurhæfingu hefur aukist, ekki aðeins í opinberri stefnumótun heldur líka í daglegri umræðu fólks. Samningur Félags sjúkraþjálfara og Sjúkratrygginga Íslands hefur þegar sýnt árangur, þar sem viðkvæmir hópar hafa fengið betra aðgengi að nauðsynlegri þjónustu, og lífsgæði fjölda einstaklinga hafa batnað. Þessi niðurstaða er ekki tilviljun, heldur ber hún vott um árangursríka samningagerð sem byggð er á ábyrgð og sterkri faglegri þekkingu á þeim málaflokki sem um ræðir. Nú er það okkar sameiginlega verkefni að tryggja að þessi jákvæða þróun haldi áfram; að nýta þann kraft sem samningurinn hefur fært okkur til að byggja enn frekar upp öfluga grunn endurhæfingarþjónustu fyrir alla landsmenn, óháð aldri og efnahag. Á sama tíma og við sköpum svigrúm fyrir frekari þróun þjónustu og nýsköpun. Hér skiptir samvinna heilbrigðisstétta, stjórnvalda og Sjúkratrygginga lykilmáli. Samningar eins og þessi sem ná til mikilvægrar grunnþjónustu eru ekki aðeins mikilvægir fyrir þá sem þurfa á endurhæfingu að halda hverju sinni, heldur einnig fyrir það samfélag sem við viljum búa í. Þar sem áhersla er ámöguleika til þátttöku, góð lífsgæði og sjálfsstæði eins lengi og mögulegt er. Öflug þjónusta sjúkraþjálfara alls staðar í kerfinu seinkar og minnkar þörf á dýrari úrræðum eins og hjúkrunarrýmum og innlögnum á sjúkrahús, fækkar endurinnlögnum og styður við útskriftir og sjálfsstæði. Höfundur er formaður Félags sjúkraþjálfara.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar