Notum þau verkfæri sem nýtast okkur best Kristín Linda Árnadóttir skrifar 11. mars 2026 09:02 Oft hafa verið hafðar uppi heitstrengingar um að einfalda verði regluverk hér á landi enda líði atvinnulífið og þar með samfélagið allt fyrir flókið kerfi sem á stundum geti virkað sem spennitreyja á umsvif og framfarir. Núverandi stjórnvöld hafa vissulega brett upp ermar og við hjá Landsvirkjun höfum mikla trú á að árangur sé í sjónmáli. Það skýtur því óneitanlega skökku við að á sama tíma skuli vera ætlunin að innleiða evrópskar reglur frá 2018 sem Evrópusambandið sjálft hefur þegar áttað sig á að gengu ekki nægilega langt. Reglur, sem óbreyttar geta dregið úr samkeppnishæfni okkar á alþjóðamarkaði. Breyttur heimur Íslendingar eiga aðild að innri markaði ESB í gegnum EES-samninginn. Í þeirri aðild felst sú skuldbinding að innleiða þær reglur sem gilda á innri markaðnum. Í sumum málaflokkum, til dæmis orkumálum, er innleiðingarhalli, þ.e. við höfum ekki innleitt allar þær reglur sem við höfum skuldbundið okkur til. Sú staðreynd, að við höfum látið tíma líða án þess að innleiða reglur, þýðir hins vegar að þessar sömu reglur eru nú orðnar úreltar. Heimurinn hefur breyst og við þurfum reglur sem endurspegla það. Tilefni þessara skrifa er að nú stendur til að innleiða hér á landi tilskipun um aukna notkun orku frá endurnýjanlegum orkugjöfum, svokallaða RED II tilskipun (Renewable Energy Directive). Sá hængur er á, að innan Evrópusambandsins hefur endurskoðun þessarar tilskipunar (RED III) þegar tekið gildi og hraðað leyfisferlum sem varða uppbyggingu á endurnýjanlegri orkuvinnslu. Sú staðreynd er tilefni til að staldra við. Almannahagsmunir ráði Dæmi um breytingu milli tilskipana, sem við hjá Landsvirkjun teljum mikilvægt að innleiða hér á landi, er ákvæði nýju RED III tilskipunarinnar um almannahagsmuni. Þar er kveðið á um að leyfisveitingaferlið, uppbygging og rekstur endurnýjanlegrar orkuvinnslu og tilheyrandi innviðir skuli teljast til brýnna almannahagsmuna sem þjóni lýðheilsu og almannaöryggi. Þessi skilgreining getur haft áhrif á mat á umhverfisáhrifum og heimild til breytinga á umhverfismarkmiðum vatnshlota, svo dæmi séu nefnd. Það myndi einfalda og gera leyfisveitingaferlið fyrirsjáanlegra. Við hjá Landsvirkjun höfum alltaf vandað okkur við undirbúning, byggingu og rekstur virkjana og munum sannarlega gera það áfram. Leyfisveitingaferlið, sem við höfum byggt upp hér á landi, er hins vegar allt of tímafrekt og flókið. Virkjunarkostir sitja fastir í því ferli árum, jafnvel áratugum, saman. Á þeim árum og áratugum höldum við áfram að flytja inn og brenna jarðefnaeldsneyti, sem sannarlega þjónar ekki almannahagsmunum. Á þeim árum og áratugum fáum við ekki heldur þann fyrirsjáanleika í framboði á orku sem getur tryggt samkeppnisstöðu Íslands, því þrátt fyrir að við búum við lokað orkukerfi þá keppum við á alþjóðavettvangi um þau stórfyrirtæki sem vilja nýta orkuna okkar. Verðum að huga að samkeppnishæfni Orkuskipti fela í sér aukna vinnslu á innlendri orku sem jafnframt þýðir minni innflutning á jarðefnaeldsneyti. Ríkissjóður, atvinnulífið og allur almenningur myndu sannarlega njóta góðs af slíkum umskiptum. Aukin endurnýjanleg orkuvinnsla verður hins vegar vart að veruleika nema jafnframt verði hugað að því að auðvelda allan aðdraganda hennar og undirbúning. Það er hagur okkar allra að innleiða líka þær reglur sem auðvelda ferlið en ekki aðeins þær kröfur sem íþyngja því. Leiðin til aukinnar grænnar orkuvinnslu og orkuskipta er sannarlega ekki flóknara regluverk. Sú leið hefur reynst illfær. Við þurfum að huga að samkeppnishæfni Íslands og íslensks atvinnulífs og það gerum við með nýrri grænni orku inn á kerfið og hún þarf að vera samkeppnishæf í alþjóðlegu samhengi. Við þurfum einfaldari, hraðari og fyrirsjáanlegri leyfisveitingarferla fyrir orkumannvirki, traust flutnings- og dreifikerfi og skýra orkupólitík og atvinnustefnu. Vinnum ekki eftir reglum gærdagsins Það er ekki skynsamlegt að innleiða regluverk sem var hannað fyrir nær áratug — áður en orkukreppan skall á og áður en Evrópa sjálf hóf að endurskrifa leikreglurnar. Það er hins vegar sannarlega tímabært að innleiða tilskipanir sem auðvelda okkur að halda áfram á braut endurnýjanlegrar orkuvinnslu. Við erum stolt af þeim árangri sem við höfum náð og vitum að við getum gert enn betur. Það gerum við með því að nýta lærdóm og reynslu annarra þjóða. Við getum ekki innleitt þegar úreltar reglur og beðið svo árum saman eftir þeim lausnum sem Evrópa er þegar farin að innleiða. Við höldum ekki samkeppnisstöðu okkar meðal þjóða á morgun ef við vinnum eftir reglum gærdagsins. Höfundur er aðstoðarforstjóri Landsvirkjunar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Orkumál Kristín Linda Árnadóttir Mest lesið Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir Skoðun Eru 532 milljarðar minni tala en 245 milljarðar? Egill Almar Ágústsson Skoðun Referendum: Gratitude and Outlook from the Swiss Substitute Carl Baudenbacher Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson Skoðun Hvaða þýðingu hefur óvissa um aðildarsamning að ESB? Jón Jónsson Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Hóparnir þrír sem segja JÁ Rúnar Vilhjálmsson Skoðun Skoðun Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar Skoðun Skipulag sem má ekki borga sig! Íris Björk Hreinsdóttir skrifar Sjá meira
Oft hafa verið hafðar uppi heitstrengingar um að einfalda verði regluverk hér á landi enda líði atvinnulífið og þar með samfélagið allt fyrir flókið kerfi sem á stundum geti virkað sem spennitreyja á umsvif og framfarir. Núverandi stjórnvöld hafa vissulega brett upp ermar og við hjá Landsvirkjun höfum mikla trú á að árangur sé í sjónmáli. Það skýtur því óneitanlega skökku við að á sama tíma skuli vera ætlunin að innleiða evrópskar reglur frá 2018 sem Evrópusambandið sjálft hefur þegar áttað sig á að gengu ekki nægilega langt. Reglur, sem óbreyttar geta dregið úr samkeppnishæfni okkar á alþjóðamarkaði. Breyttur heimur Íslendingar eiga aðild að innri markaði ESB í gegnum EES-samninginn. Í þeirri aðild felst sú skuldbinding að innleiða þær reglur sem gilda á innri markaðnum. Í sumum málaflokkum, til dæmis orkumálum, er innleiðingarhalli, þ.e. við höfum ekki innleitt allar þær reglur sem við höfum skuldbundið okkur til. Sú staðreynd, að við höfum látið tíma líða án þess að innleiða reglur, þýðir hins vegar að þessar sömu reglur eru nú orðnar úreltar. Heimurinn hefur breyst og við þurfum reglur sem endurspegla það. Tilefni þessara skrifa er að nú stendur til að innleiða hér á landi tilskipun um aukna notkun orku frá endurnýjanlegum orkugjöfum, svokallaða RED II tilskipun (Renewable Energy Directive). Sá hængur er á, að innan Evrópusambandsins hefur endurskoðun þessarar tilskipunar (RED III) þegar tekið gildi og hraðað leyfisferlum sem varða uppbyggingu á endurnýjanlegri orkuvinnslu. Sú staðreynd er tilefni til að staldra við. Almannahagsmunir ráði Dæmi um breytingu milli tilskipana, sem við hjá Landsvirkjun teljum mikilvægt að innleiða hér á landi, er ákvæði nýju RED III tilskipunarinnar um almannahagsmuni. Þar er kveðið á um að leyfisveitingaferlið, uppbygging og rekstur endurnýjanlegrar orkuvinnslu og tilheyrandi innviðir skuli teljast til brýnna almannahagsmuna sem þjóni lýðheilsu og almannaöryggi. Þessi skilgreining getur haft áhrif á mat á umhverfisáhrifum og heimild til breytinga á umhverfismarkmiðum vatnshlota, svo dæmi séu nefnd. Það myndi einfalda og gera leyfisveitingaferlið fyrirsjáanlegra. Við hjá Landsvirkjun höfum alltaf vandað okkur við undirbúning, byggingu og rekstur virkjana og munum sannarlega gera það áfram. Leyfisveitingaferlið, sem við höfum byggt upp hér á landi, er hins vegar allt of tímafrekt og flókið. Virkjunarkostir sitja fastir í því ferli árum, jafnvel áratugum, saman. Á þeim árum og áratugum höldum við áfram að flytja inn og brenna jarðefnaeldsneyti, sem sannarlega þjónar ekki almannahagsmunum. Á þeim árum og áratugum fáum við ekki heldur þann fyrirsjáanleika í framboði á orku sem getur tryggt samkeppnisstöðu Íslands, því þrátt fyrir að við búum við lokað orkukerfi þá keppum við á alþjóðavettvangi um þau stórfyrirtæki sem vilja nýta orkuna okkar. Verðum að huga að samkeppnishæfni Orkuskipti fela í sér aukna vinnslu á innlendri orku sem jafnframt þýðir minni innflutning á jarðefnaeldsneyti. Ríkissjóður, atvinnulífið og allur almenningur myndu sannarlega njóta góðs af slíkum umskiptum. Aukin endurnýjanleg orkuvinnsla verður hins vegar vart að veruleika nema jafnframt verði hugað að því að auðvelda allan aðdraganda hennar og undirbúning. Það er hagur okkar allra að innleiða líka þær reglur sem auðvelda ferlið en ekki aðeins þær kröfur sem íþyngja því. Leiðin til aukinnar grænnar orkuvinnslu og orkuskipta er sannarlega ekki flóknara regluverk. Sú leið hefur reynst illfær. Við þurfum að huga að samkeppnishæfni Íslands og íslensks atvinnulífs og það gerum við með nýrri grænni orku inn á kerfið og hún þarf að vera samkeppnishæf í alþjóðlegu samhengi. Við þurfum einfaldari, hraðari og fyrirsjáanlegri leyfisveitingarferla fyrir orkumannvirki, traust flutnings- og dreifikerfi og skýra orkupólitík og atvinnustefnu. Vinnum ekki eftir reglum gærdagsins Það er ekki skynsamlegt að innleiða regluverk sem var hannað fyrir nær áratug — áður en orkukreppan skall á og áður en Evrópa sjálf hóf að endurskrifa leikreglurnar. Það er hins vegar sannarlega tímabært að innleiða tilskipanir sem auðvelda okkur að halda áfram á braut endurnýjanlegrar orkuvinnslu. Við erum stolt af þeim árangri sem við höfum náð og vitum að við getum gert enn betur. Það gerum við með því að nýta lærdóm og reynslu annarra þjóða. Við getum ekki innleitt þegar úreltar reglur og beðið svo árum saman eftir þeim lausnum sem Evrópa er þegar farin að innleiða. Við höldum ekki samkeppnisstöðu okkar meðal þjóða á morgun ef við vinnum eftir reglum gærdagsins. Höfundur er aðstoðarforstjóri Landsvirkjunar
Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar