Ísland er ekki til sölu Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar 12. mars 2026 11:01 Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Langtímahagsmunir Íslands Ísland er fámennt ríki. En það er ekki smátt í þeim skilningi sem mestu skiptir. Við búum yfir miklum auðlindum: fiskimiðum, orku, vatni, landi, hreinu umhverfi og landfræðilegri stöðu sem hefur sífellt meira öryggis- og stjórnmálalegt vægi. Þetta eru ekki aðeins verðmæti samtímans. Þetta eru lífsgæði, velferð og framtíðarmöguleikar komandi kynslóða. Velferð okkar stendur og fellur að verulegu leyti með þessum þáttum og hvernig við umgöngumst þá. Hagkerfi okkar er auðlindahagkerfi, þar sem stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá auðlindum hennar: náttúru Íslands, hafinu í kringum okkur, fallvötnum og jarðvarma. Ef þessar auðlindir eru ekki nýttar í þágu þjóðar, þá versna lífskjör á Íslandi verulega. Auðlindir og öryggi Auður þjóða glatast sjaldnast í einu vetfangi. Hann getur horfið hægt, með smáum skrefum, með samningum sem virðast saklausir í byrjun, eða með framsali á ákvörðunarvaldi sem fólk áttar sig ekki fyllilega á fyrr en síðar. Þess vegna verðum við sem þjóð að átta okkur á þeirri gæfu sem felst í því að stýra okkar auðlindum í þágu þjóðarinnar. Það er merki um skýra framtíðarsýn og kjark að verja fullt forræði þjóðarinnar yfir auðlindum sínum. Það er merki um ábyrgð. Ekki síst á tímum þegar öryggismál, orkumál, matvælaöryggi og yfirráð yfir innlendum gæðum og verðmætum skipta sífellt meira máli í stöðugt ótryggari heimi. Skýrt umboð og skýr mörk Nú hefur þjóðin verið kölluð að borðinu og boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég er lýðræðissinni og treysti þjóðinni. Ég hlakka til þessa samtals um hagsmuni og framtíð landsins okkar. Þess vegna er brýnt að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna séu almenningi aðgengilegar. Allt ferli stjórnvalda þarf líka að vera gagnsætt. Það þarf að liggja skýrt fyrir hvaða hagsmunir eru í húfi og hvaða áhrif framhald viðræðna, og eftir atvikum aðild, gæti haft til lengri tíma. Ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum Ísland er auðugt land. En verðmæti þarf ekki aðeins að nýta og rækta heldur einnig að verja. Við eigum auðlindir okkar ekki aðeins fyrir okkur sjálf heldur líka fyrir börnin sem taka við landinu á eftir okkur. Okkar hlutverk er ekki aðeins að njóta þeirra gæða sem hér eru til staðar, heldur einnig að skila þeim áfram til komandi kynslóða. Ísland verður aldrei til sölu. Höfundur er formaður Framsóknarflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lilja Dögg Alfreðsdóttir Framsóknarflokkurinn Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Sjá meira
Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Langtímahagsmunir Íslands Ísland er fámennt ríki. En það er ekki smátt í þeim skilningi sem mestu skiptir. Við búum yfir miklum auðlindum: fiskimiðum, orku, vatni, landi, hreinu umhverfi og landfræðilegri stöðu sem hefur sífellt meira öryggis- og stjórnmálalegt vægi. Þetta eru ekki aðeins verðmæti samtímans. Þetta eru lífsgæði, velferð og framtíðarmöguleikar komandi kynslóða. Velferð okkar stendur og fellur að verulegu leyti með þessum þáttum og hvernig við umgöngumst þá. Hagkerfi okkar er auðlindahagkerfi, þar sem stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá auðlindum hennar: náttúru Íslands, hafinu í kringum okkur, fallvötnum og jarðvarma. Ef þessar auðlindir eru ekki nýttar í þágu þjóðar, þá versna lífskjör á Íslandi verulega. Auðlindir og öryggi Auður þjóða glatast sjaldnast í einu vetfangi. Hann getur horfið hægt, með smáum skrefum, með samningum sem virðast saklausir í byrjun, eða með framsali á ákvörðunarvaldi sem fólk áttar sig ekki fyllilega á fyrr en síðar. Þess vegna verðum við sem þjóð að átta okkur á þeirri gæfu sem felst í því að stýra okkar auðlindum í þágu þjóðarinnar. Það er merki um skýra framtíðarsýn og kjark að verja fullt forræði þjóðarinnar yfir auðlindum sínum. Það er merki um ábyrgð. Ekki síst á tímum þegar öryggismál, orkumál, matvælaöryggi og yfirráð yfir innlendum gæðum og verðmætum skipta sífellt meira máli í stöðugt ótryggari heimi. Skýrt umboð og skýr mörk Nú hefur þjóðin verið kölluð að borðinu og boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég er lýðræðissinni og treysti þjóðinni. Ég hlakka til þessa samtals um hagsmuni og framtíð landsins okkar. Þess vegna er brýnt að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna séu almenningi aðgengilegar. Allt ferli stjórnvalda þarf líka að vera gagnsætt. Það þarf að liggja skýrt fyrir hvaða hagsmunir eru í húfi og hvaða áhrif framhald viðræðna, og eftir atvikum aðild, gæti haft til lengri tíma. Ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum Ísland er auðugt land. En verðmæti þarf ekki aðeins að nýta og rækta heldur einnig að verja. Við eigum auðlindir okkar ekki aðeins fyrir okkur sjálf heldur líka fyrir börnin sem taka við landinu á eftir okkur. Okkar hlutverk er ekki aðeins að njóta þeirra gæða sem hér eru til staðar, heldur einnig að skila þeim áfram til komandi kynslóða. Ísland verður aldrei til sölu. Höfundur er formaður Framsóknarflokksins.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar