Stjörnu­hlauparar gær­dagsins misþreyttir en ánægðir: Fór að há­gráta þegar 500 metrar voru eftir

Það fór varla fram hjá neinum að Reykjavíkurmaraþonið var haldið í gær með tilheyrandi götulokunum og stórgóðri stemningu. Hátt í fimmtán þúsund hlauparar á öllum aldri nýttu tækifærið og þutu um götur miðborgarinnar í litríkum hlaupafatnaði á meðan vegfarendur hvöttu þau til dáða.

Á meðal þátttakenda í ár var leikarinn og útvarpsmaðurinn Aron Mola, söngvarinn Jón Jónsson og fjölmiðlakonan Viktoría Hermannsdóttir. Ástandið á stjörnuhlaupurum gærdagsins var misgott þegar blaðamaður heyrði í þeim en öll áttu þau það sameiginlegt að hafa reynt við lengri vegalengdir en áður.

Aldrei hlaupið meira en tvo kílómetra

Viktoría Hermannsdóttir, fjölmiðlakona á RÚV, var í hópi þeirra sjö þúsund sem gerðu sér lítið fyrir og hlupu tíu kílómetra. Þrátt fyrir að vera sannfærð um að hún sé enn sem komið er óuppgötvað íþróttaundur, eins og hún orðar það sjálf, hafði Viktoría aldrei reynt við slíka hlaupaáskorun áður.

„Ég hef aldrei hlaupið meira en tvo kílómetra um ævina. Ég er agalegur íþróttamaður,“ segir Viktoría sem hljóp til styrktar Jónu Elísabetar Ottesen, vinkonu sinnar sem slasaðist alvarlega í bílslysi fyrr í sumar og sér nú fram á langt og strangt endurhæfingarferli eftir að hafa orðið fyrir mænuskaða.

Sjá einnig: Haldið sofandi í öndunarvél eftir alvarlegt umferðarslys í Langadal

„Ég átti barn fyrir tæplega fimm mánuðum og gat varla labbað síðustu mánuðina því ég var með svo mikla grindargliðnun. Ég ætlaði alltaf að fara að æfa almennilega og fór aðeins út að hlaupa en það voru ekki langir túrar,“ segir Viktoría sem bjóst við því að klára hlaupið á tveimur klukkustundum. Hún gerði þó gott betur en það og flaug í mark eftir um það bil sjötíu mínútur.

Hún segist ekki hafa þurft að berjast mikið við hausinn á sér í hlaupinu þar sem stuðningur áhorfenda var mikill. Hún sé þannig gerð að ef hún nennir ekki að hlaupa meir, þá einfaldlega stoppar hún. Keppnisskapið sé einfaldlega það lítið.

Með mörg þúsund manns á hliðarlínunni að hvetja hana áfram að endalínunni þurfti Viktoría því ekki að hvíla sig mikið á leiðinni heldur einfaldlega klárað hlaupið. Hún finni þó fyrir afleiðingunum í dag.

„Skrokkurinn er frekar slappur. Ég er að labba úr bakaríinu eins og er og ég var alls ekkert viss um að ég kæmist til baka. Ég er í það minnsta ekki mjög liðug í dag,“ segir Viktoría og bætir við að hún búi í húsi með stigum og kvíði því að þurfa að ganga upp eftir bakarísferðina.

Þegar hún hafði heyrt af góðu ástandi söngvarans Jóns Jónssonar eftir hlaupið dró hún það í efa að hann væri yfirhöfuð til, það væri ótrúlegt að vera svo brattur eftir heilt maraþon. Hún getur þó sjálf gengið sátt frá borði, en hún kláraði tíu kílómetra á tímanum 01:10:25.

„Hnéð er alveg gjörsamlega farið“

Aron Már Ólafsson, sem Íslendingar þekkja betur sem sprelligosann og leikarann Aron Mola, var einn þeirra sem henti sér algjörlega í djúpu laugina og reyndi við hálft maraþon í fyrsta skipti, hvorki meira né minna en 21,1 kílómetra. Í samtali við blaðamann fyrir hlaupið hafði Aron sagt að hann þyrfti að hafa sig allan við til þess að klára vegalengdina, og það reyndist rétt.

„Andinn er góður en hnéð er alveg gjörsamlega farið,“ segir Aron aðspurður út í ástandið. Hann hafi verið nokkuð laskaður eftir hlaupið í gær en það sé minna um harðsperrur en hann átti von á. Það hafi þó verið þokkaleg áskorun að koma sér í gegnum þessa vegalengd.

Sjá einnig: Sam­fé­lags­miðla­stjörnur reyna við hálft mara­þon

„Fyrstu tíu kílómetrarnir voru allt í lagi, gat hlaupið fyrstu tíu bara easy-peasy. Svo kemur að því að þú stendur hjá Hörpunni og þú átt eftir að hlaupa í Holtagarða og svo aftur til baka og þá fær maður tilfinningu yfir sig sem er bara: „Af hverju gerði ég þetta í fyrsta lagi?“ Það að keyra frá Hörpunni í Holtagarða tekur alveg tíu mínútur. Þetta er bara endalaust,“ segir Aron og má því segja að hann hafi komist í tæri við þennan umtalaða vegg við Hörpu okkar landsmanna.

„Svo var það átjándi kílómetrinn, þá byrjaði líkaminn bara að slökkva á sér og þá var það eina sem var eftir að sannfæra sjálfan sig um að halda áfram.“

Eftirminnilegasta augnablik hlaupsins var á lokasprettinum þegar Aron var við það að gefast upp. Hann var kominn aftur til baka að Hörpu þegar hann fer framhjá konu sem segir honum að það séu aðeins 500 metrar eftir í mark.

„Þetta var svo ótrúlegt augnablik. Ég er að hlaupa til baka og mér líður svo illa þegar ég sé þessa konu og hún segir mér að ég sé alveg að koma, það séu bara 500 metrar eftir. Ég fór bara að hágráta,“ segir Aron.

Þegar konan varð á vegi hans var lagið Dark Fantasy með Kanye West í spilun og þegar hún hafði sleppt orðinu kom hálfgert kvikmyndaaugnablik upp þar sem viðlagið byrjaði. Fyrir áhugasama lesendur sem vilja lifa sig inn í augnablikið má spóla áfram að 3:46 í laginu og heyra hvað tók við fyrir Aron þegar konan hafði klárað að stappa í hann stálinu.

Hann kláraði hlaupið með glæsibrag á tímanum 02:31:06 og náði því settu markmiði, að klára hálft maraþon. Hann hljóp til styrktar Barnaspítala hringsins ásamt þeim Böðvari Tandra Reynissyni og Tönju Líf Davíðsdóttur.

Hjólaði milli tónleika eftir 42,2 kílómetra 

Hljóðið var furðugott í Jóni Jónssyni þegar blaðamaður náði í hann í dag. Hann var staddur í Elko að versla ryksugu og ekki að heyra að hann hefði verið að hlaupa 42,2 kílómetra í fyrsta skiptið á ævi sinni í gær.

„Staðan er fín, ég hjólaði svo mikið. Ég þurfti að peppa mág minn sem var að klára maraþonið sitt og svo hjólaði ég á milli gigga og var líka með eitt gigg í morgun svo maður þurfti að rífa sig í gang. Giggin hjálpa,“ segir Jón brattur í dag. Hann segist vissulega vera með harðsperrur og þær gæti farið að láta finna meira fyrir sér þegar líður á daginn. Hamingjan og gleðin séu þó enn sem komið er yfirsterkari.

Jón gerði sér lítið fyrir og kláraði með fimmta besta tíma Íslendinga í maraþoninu í gær, á tímanum 2:54:48. Það var þó engin skyndiákvörðun að reyna við þetta gríðarlanga hlaup heldur hafi sú hugmynd komið til þegar konan hans var við það að eiga dóttur þeirra í vor.

„Ég heyrði í Arnari Péturs og fékk prógram og hann peppaði mig algjörlega í gang. Svo fór maður bara að hlaupa fimm sinnum í viku og æfa,“ segir Jón um aðdragandann. Það má því segja að hann sé gott dæmi um að hlauparar, líkt og aðrir, uppskera eins og þeir sá.