Búrhvalstyppið stendur upp úr

Hið íslenzka reðasafn fagnaði tuttugu ára afmæli sínu á laugardag með hátíðarhöldum í húsnæði safnsins. Safnið var formlega stofnað þann 23. ágúst 1997 af Sigurði Hjartarsyni. Hann var heiðraður af þessu tilefni á laugardagskvöld en sonur hans, Hjörtur Gísli Sigurðsson, tók við rekstri árið 2011.

Í tilefni afmælisins var gefin út bókin Mythical Members, tekin saman af Þórði Ólafi Þórðarsyni aðstoðarreðasafnstjóra, sem fjallar um þær kynjaskepnur sem eiga fulltrúa í þjóðfræðideild safnsins.

Safnið var opnað á Laugavegi 24 árið 1997, en fluttist svo á Húsavík 2004 og var þar til 2011, og flutti svo á Hverfisgötu þar sem áformað er að hafa það um ókominn tíma. „Þetta eru 99,5 prósent erlendir ferðamenn eins og staðan er eftir sumarið,“ segir Hjörtur.

„Þegar pabbi var með þetta fyrir norðan skiptist til helminga að Íslendingar og erlendir ferðamenn kæmu. Það er bara eins og Íslendingar skoði ekki söfn nema þeir séu í fríi og helst einhvers staðar annars staðar en heima hjá sér,“ segir Hjörtur.

„Við fáum aðalleg skólahópa og óvissuferðir, það er aðallega þannig sem Íslendingar koma til okkar,“ segir Hjörtur.

Að sögn Hjartar er misjafnt á hverju gestir hafa mestan áhuga innan safnsins. Þó standi nokkrir limir upp úr. „Stærsti limurinn er af búrhval og er ansi stór, mannhæðarhár og 70 kíló og hann vekur mikla athygli, og svo er það mannslimurinn. Við fengum hann í febrúar 2011. Við þurftum að bíða eftir honum í mörg ár þótt gefandinn hafi verið háaldraður þegar hann gaf loforðið um lim sinn.“

Hjörtur segir að reksturinn gangi vel. „Þetta helst í hendur við fjölgun erlendra ferðamanna má segja. Eftir því sem þeim fjölgar því meira höfum við fengið. Við fáum mjög mikla athygli. Við erum stanslaust að fá blaðagreinar og sjónvarps- og útvarpsviðtöl erlendis. Við erum mjög vel kynnt í útlöndum.“

„Þar sem þetta er reðurstofa Íslands líka, fræðasetur, þá erum við að gefa út bók í tilefni dagsins sem er tileinkuð gamla manninum sem fjallar um þjóðfræðideildina okkar sem útlendingunum finnst mjög merkileg líka; typpin á þessum kynjaverum sem við eigum en enginn annar,“ segir Hjörtur.

Í dag starfa fimm manns hjá reðasafninu og hefur fjölgað mikið frá því að Sigurður stóð vaktina einn fyrir tuttugu árum.