Hvernig er að alast upp í SOS Barnaþorpi?

Daliborka Matanovic flúði stríðið í Bosníu ásamt fjölskyldu sinni þegar hún var lítil stelpa. Stuttu síðar féllu báðir foreldrar frá og systkinin þrjú sátu eftir munaðarlaus.

Þegar Daliborka var tólf ára fengu þau heimli hjá SOS barnaþorpunum í Króatíu og ólust þar upp.

„Fyrir mér var þetta ný byrjun. Við höfðum búið við slæmar aðstæður og áttum ekkert. Loksins fengum við mat, að fara í skóla - þetta var tækifæri til að þroskast," segir Daliborka.

Henni gekk vel í námi og starfar í dag hjá fjárfestingarsjóði í Króatíu.

„Ég er hamingjusöm og finnst ég hafa áorkað öllu sem ég óskaði mér og ég þakka SOS fyrir það. Án heimilisins væri ég ekki stödd á þeim stað sem ég er í dag."

Þegar Daliborka var fjórtán ára fékk hún það verkefni í skólanum að skrifa ritgerð um Ísland en hún hafði aldrei heyrt um landið. En hún féll fyrir landi og þjóð.

„Því meira sem ég las og lærði um Ísland því hrifnari varð ég. Ég fór að læra íslensku og svo eignaðist ég íslenska pennavinkonu," segir hún.

Daliborka mun ferðast um landið með þeirri vinkonu sinni og á morgun mun hún fara á landsleik Íslands og Króatíu. En það er spurning hvoru liðinu hún mun halda með?

„Hjarta mitt heldur með íslandi. Ég er ekkert sérlega hrifin af fótbolta, bara þegar íslenska landsliðið á í hlut. Þannig að auðvitað mun ég halda með Íslandi. Ég mun samt vera í króatísku treyjunni þannig að fólkið heima geti þekkt mig í áhorfendaskaranum," segir hún.

Á morgun mun Daliborka flytja erindi sem ber heitið „Hvernig er að alast upp í SOS Barnaþorpi?“ Erindið er opið öllum, er haldið á Center Hotel Plaza við Aðalstræti og byrjar klukkan eitt.