"Að skerpa á verkferlum“

Það mun hafa verið upp úr 1970 þegar lagmetisfyrirtækið K. Jónsson, sælla minninga, flutti út magnaða gaffalbita sem höfnuðu í verslunum í austurhluta Moskvuborgar. Nokkru síðar var Ivan nokkur Sergeiwitz fundinn sekur í héraðsdómi nr. 9 í austurbænum í Moskvu en karlinn hafði víst stútað spúsu sinni. Ivan hlaut dauðadóm fyrir réttinum en dómari bauð Ivan karlinum upp á refsingu til vara; að lifa á lagmeti frá K. Jónssyni næstu daga! Ef Mast hefði verið að störfum í Moskvu um þetta leyti og K. Jónsson aukið útflutninginn, hefði e.t.v. mátt stytta kalda stríðið um einhver ár.

Það er gæfa þjóðarbúsins að uppákoma síðustu daga skuli ekki hafa verið í sjávarútveginum. Eggjasagan er harmleikur en skattborgarar hljóta öðru fremur að undrast framgöngu stofnana sem þeir standa peningalega straum af. Viðkvæðið hjá forstöðumanni Mast er „að skerpa á verkferlum“ og ráðuneytisstjórinn (nýhækkaður í launum hjá kjararáði í sumar vegna „sérstakrar ábyrgðar í starfi“) stefnir að því að „laga eða setja nýja reglugerð“ og gott ef ekki að kalla saman starfshóp (vonandi með tölvupósti sem týnist!)! Aðaleinkenni vondrar stjórnunar er nefnilega að setja fleiri reglur og lög þegar illa gengur. Öllum má ljóst vera, að það eina sem skortir er heilbrigð skynsemi og vottur af framtakssemi sem virðist reyndar vera fyrir hendi hjá almennum starfsmönnum Mast.

Til að bíta höfuðið af skömminni stígur fram fyrrverandi landbúnaðarráðherra og hefur ekki manndóm í sér að viðurkenna að ráðuneyti hans steingleymdi að banna mönnum að nota orðið vistvænt þegar ráðuneyti hans var búið að afnema lögin um vistvæna framleiðslu í nafni þjóðarinnar!

Til að kóróna vitleysuna kemur svo málglaði borgarstjórinn fram í sjónvarpinu og segir að ekkert pláss sé til fyrir afkastamesta mengunarsóða borgarinnar, Hringrás, eða með hans eigin orðum: „Hvar á setja fyrirtæki sem alltaf er kvikna í“! Mikill húmoristi tyllidagaborgarstjórinn!

Hvers konar samfélag er það sem eyðir milljörðum í liðónýtt eftirlitskerfi en skammtar úr lófa grunnskólakennurum, sem ætlað er að uppfræða börnin okkar, „fjöregg“ þjóðarinnar?

Fer aldrei í taugarnar á þér að vera Íslendingur, lesandi góður?

 

Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.