„Líttu upp Jóhann Páll“ Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar 8. maí 2026 12:45 Í tilefni að 100 árum David Attenborough Sæll Jóhann Páll, ráðherra umhverfis-, orku- og loftslagsmála. Í dag fagnar David Attenborough 100 ára afmæli sínu. Maðurinn sem hefur varið nær allri ævi sinni í að minna mannkynið á fegurð jarðarinnar og hversu hratt við erum að glata henni. Á fundi með þér í fyrra færðum við þér mynd af Seyðisfirði, áritaða af honum. Aðdragandinn var sá að fyrir tveimur árum sendum við Attenborough myndir af firðinum og plaköt úr baráttunni, ásamt bréfi um stöðu mála varðandi vernd fjarðarins. Mér til mikillar gleði, og aðallega undrunar, sendi hann myndirnar til baka, áritaðar. Það var stór stund fyrir okkur að maðurinn sem hefur verið ein virtasta rödd náttúruvísinda fyrir heilar kynslóðir skyldi senda litlum firði á Íslandi stuðning með þessum hætti. Síðan þá höfum við sagt að heilagur Davíð vaki yfir baráttunni og muni sigla þessu heim með okkur. Hér má líta myndina. Það sem Sir David Attenborough hefur reynt að fá okkur til að skilja er að við séum ekki ofar náttúrunni heldur hluti af henni. Ekki æðri öðrum lífverum sem deila þessari jörð með okkur. Samt hegðum við okkur oft eins og allt annað líf sé hér fyrst og fremst til að þjóna hagkerfinu, neyslunni og gamaldags hugmyndum um verðmætasköpun. Stærsta áskorun samtímans er þannig ekki aukin verðmætasköpun á kostnað náttúrunnar, heldur að vinda ofan af þeirri kerfislægu græðgi sem virðist alltaf þurfa meira, stærra og hraðara, nú þegar við sjáum hvert sú vegferð leiðir okkur. Kerfi sem aftengir fólk frá náttúrunni, frá hvort öðru og jafnvel frá sjálfu sér, þar sem sífellt fleiri keppast við að fylla innra tómarúm með veraldlegum verðmætum á meðan eitthvað miklu dýrmætara glatast. Það sem veldur mér og svo ótal mörgum áhyggjum er að þessi sami hugsunarháttur birtist svo skýrt í ákvörðunum sem við stöndum frammi fyrir núna. Ungæðingsháttur og skortur á varfærni í umgengni við náttúruna gæti orðið virkilega dýrkeypt, ekki aðeins fyrir okkur heldur kynslóðirnar sem á eftir koma. Kannski er það þess vegna sem okkur finnst áritaða myndin skipta máli. Ekki sem gjöf til að hanga uppi á vegg. Heldur sem raunveruleg áminning. Áminning um að það séu til mikilvægari hlutir en skammtímagróði. Að það séu til mörk sem við eigum ekki alltaf að fara yfir þó við getum það, tæknilega séð. Stundum felst mesta gæfan fyrir landið og náttúruna einfaldlega í því að staldra við. Við vonum að þú gefir þér tíma til að horfa á myndina í dag. Að þú íhugir skilaboð vitra öldungsins, hans David Attenborough ! Með vinsemd og virðingu, Benedikta Guðrún Svavarsdóttir, náttúrubarn og formaður Vá, félags um vernd fjarðar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Benedikta Guðrún Svavarsdóttir Mest lesið Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen Skoðun Skoðun Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Sjá meira
Í tilefni að 100 árum David Attenborough Sæll Jóhann Páll, ráðherra umhverfis-, orku- og loftslagsmála. Í dag fagnar David Attenborough 100 ára afmæli sínu. Maðurinn sem hefur varið nær allri ævi sinni í að minna mannkynið á fegurð jarðarinnar og hversu hratt við erum að glata henni. Á fundi með þér í fyrra færðum við þér mynd af Seyðisfirði, áritaða af honum. Aðdragandinn var sá að fyrir tveimur árum sendum við Attenborough myndir af firðinum og plaköt úr baráttunni, ásamt bréfi um stöðu mála varðandi vernd fjarðarins. Mér til mikillar gleði, og aðallega undrunar, sendi hann myndirnar til baka, áritaðar. Það var stór stund fyrir okkur að maðurinn sem hefur verið ein virtasta rödd náttúruvísinda fyrir heilar kynslóðir skyldi senda litlum firði á Íslandi stuðning með þessum hætti. Síðan þá höfum við sagt að heilagur Davíð vaki yfir baráttunni og muni sigla þessu heim með okkur. Hér má líta myndina. Það sem Sir David Attenborough hefur reynt að fá okkur til að skilja er að við séum ekki ofar náttúrunni heldur hluti af henni. Ekki æðri öðrum lífverum sem deila þessari jörð með okkur. Samt hegðum við okkur oft eins og allt annað líf sé hér fyrst og fremst til að þjóna hagkerfinu, neyslunni og gamaldags hugmyndum um verðmætasköpun. Stærsta áskorun samtímans er þannig ekki aukin verðmætasköpun á kostnað náttúrunnar, heldur að vinda ofan af þeirri kerfislægu græðgi sem virðist alltaf þurfa meira, stærra og hraðara, nú þegar við sjáum hvert sú vegferð leiðir okkur. Kerfi sem aftengir fólk frá náttúrunni, frá hvort öðru og jafnvel frá sjálfu sér, þar sem sífellt fleiri keppast við að fylla innra tómarúm með veraldlegum verðmætum á meðan eitthvað miklu dýrmætara glatast. Það sem veldur mér og svo ótal mörgum áhyggjum er að þessi sami hugsunarháttur birtist svo skýrt í ákvörðunum sem við stöndum frammi fyrir núna. Ungæðingsháttur og skortur á varfærni í umgengni við náttúruna gæti orðið virkilega dýrkeypt, ekki aðeins fyrir okkur heldur kynslóðirnar sem á eftir koma. Kannski er það þess vegna sem okkur finnst áritaða myndin skipta máli. Ekki sem gjöf til að hanga uppi á vegg. Heldur sem raunveruleg áminning. Áminning um að það séu til mikilvægari hlutir en skammtímagróði. Að það séu til mörk sem við eigum ekki alltaf að fara yfir þó við getum það, tæknilega séð. Stundum felst mesta gæfan fyrir landið og náttúruna einfaldlega í því að staldra við. Við vonum að þú gefir þér tíma til að horfa á myndina í dag. Að þú íhugir skilaboð vitra öldungsins, hans David Attenborough ! Með vinsemd og virðingu, Benedikta Guðrún Svavarsdóttir, náttúrubarn og formaður Vá, félags um vernd fjarðar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar