Guð blessi Ísland Marta Eiríksdóttir skrifar 25. nóvember 2016 09:54 Nú er mér mál. Mig hryllir nefnilega við tilhugsuninni um nýja vinstri stjórn á Íslandi því í mínum huga þýðir það aðeins eitt; Höft, skattahækkanir, tortryggni, volæði og vitleysu. Í raun verri lífskjör fyrir alla. Ég bý núna í landi þar sem fólk má vera ríkt. Þar sem ein skattaprósenta 36% gildir fyrir ALLA og þar sem allir borga helmingsskatt í desember vegna jólaútgjalda. Yfirvöld hugsa nefnilega vel um alla þegna sína hér. Þegnarnir eiga jú þessa stóru bankabók sem ríkisstjórnin heldur utan um. Þegar vel gengur þá græða allir í þessu landi, góðærið skilar sér til fólksins. Réttlæti í hnotskurn. Þannig á það líka að vera finnst mér. Hérna fá grunnskólakennarar, leikskólakennarar, hjúkrunarfræðingar og annað fólk sem sinnir umönnunar- og fræðslustörfum mjög góð laun og er bara álitið sjálfsagt mál fyrir svo kröfumikið starf. Ég bý í landi þar sem barnabætur eru ekki tekjutengdar. Þar sem ríkt fólk er ekki bannorð eða tortryggilegt. Þar sem lúxus er ekki bannorð. Þar sem fólk má eiga dýra bíla án þess að vera litið hornauga og þar sem góð lífsþægindi eru möguleg fyrir alla. Alla sem vilja hafa fyrir því og vilja vinna. Einnig fyrir þá sem geta ekki unnið og þurfa að þiggja bætur frá ríkinu. Þeir þurfa samt fyrst að hafa unnið sér inn ákveðnar tekjur í landinu, áunnið sér réttindi. Hér þar sem réttlæti er kerfinu í blóð borið. Þar sem ekki er leitast við að berja hvorki ríkt fólk né aðra niður með hærri sköttum. Þar sem ekki er verið að letja fólk, heldur frekar hvetja til dáða með sanngjarnri skattaprósentu fyrir alla launþega. Þar sem fólk má þéna vel ef það vill keppast eftir því. Þar sem ekki er verið að aumingjavæða heila þjóð og ala á kreppuhugsun svo að allir hafi það jafn skítt. Þar sem fólk má eiga sparifé inni á banka án þess að það sé skattlagt af yfirvöldum. Þar sem skattarnir lækka á meðan fólk á öllum aldri er að koma sér upp eigið húsnæði. Þar sem skattar lækka einnig ef fólk er tilbúið að búa í fámennum þorpum langt frá höfuðborginni því þar er einfaldlega dýrara að búa. Þetta er hvetjandi skattaastefna. Þar sem vörur í verslunum hækka og lækka eftir gengi krónunnar, sem sagt lægra og hærra gengi skilar sér beint til kaupenda en ekki bara til milliliða eða innflytjenda. Heiðarleiki í viðskiptum er eðlilegur hlutur hér. Í þessu samhengi hef ég ekki skilið hvers vegna hið háa gengi íslensku krónunnar hefur ekki skilað sér í lægra vöruverði til kaupenda á Íslandi. Já þar sem hver einstaklingur upplifir sanngjarna meðferð af yfirvöldum, ríkisstofnunum og öðrum opinberum aðilum sem starfa í þjónustu ríkisins. Það er mín reynsla. Þar sem starfsmönnum er það uppálagt að þjónusta fólkið vel. Þannig upplifi ég gamla föðurland okkar Íslendinga, Noreg, þar sem ég bý núna. Mín heitasta ósk er sú að Ísland komi sér upp jafn réttlátu sanngjörnu kerfi og hætti að aumingjavæða samfélagið sitt, heldur lyfti fólki upp og leyfi því að blómstra. Fólk vinni við það sem því langar til og þéni góð, jafnvel himinhá laun án þess að eiga það á hættu að verða refsað fyrir það með skattagrýlunni. Þá skapast loks góð orka og góður andi í landinu. Og þá kem ég kannski heim aftur! Burtu með þetta hugarfar vinstri stjórna! Að jafna lífskjör allra og miða við þá sem minnst eiga er fáránleg hugsjón og vonandi aldrei mögulegt. En ef við viljum endilega prófa, hættum þá að miða alla þjóðina við lægstu launin og förum að beina sjónum okkar upp til hærri launa og betri lífskjara. Við megum ekki eyða meiri tíma í þetta bull. Einföldum skattana, hendum út þessum fáránlegu skattþrepum sem Steingrímur og kompaní innleiddu. Gerum vel við barnafólk með ríkulegum barnabótum svo fólk vilji búa til börn eins og auglýsing Símans hvetur til. Íslendingum fer nefnilega fækkandi. Hættum að eyða allri þessari orku í niðurrif og kvart, notum orkuna frekar í að horfa til framtíðar, vinna saman, gera eitthvað skemmtilegt. Hlúum að og verum góð við alla, bæði ríka og fátæka. Það þurfa allir að finna að þeir skipti máli í heildarmyndinni. Förum á nýjan stað með þjóðina. Verum vinir á Alþingi. Hífum alla upp sem vilja klifra hærra upp launastigann á heiðarlegan hátt. Förum með alla þangað upp. Borgum öllum góð laun og réttlátar bætur. Það græðir engin þegar allir hafa það skítt. Klikkuð hugsjón? Kannski það en alla vegana miklu skemmtilegri til umhugsunar. Og auðvitað eiga allir þegnar landsins að hafa það gott en eðlilega spila ekki allir jafn vel úr spilum sínum. Það hefur alltaf verið svo. Hver er sinnar gæfu smiður. Bjartir tímar framunda? Já endilega! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Nú er mér mál. Mig hryllir nefnilega við tilhugsuninni um nýja vinstri stjórn á Íslandi því í mínum huga þýðir það aðeins eitt; Höft, skattahækkanir, tortryggni, volæði og vitleysu. Í raun verri lífskjör fyrir alla. Ég bý núna í landi þar sem fólk má vera ríkt. Þar sem ein skattaprósenta 36% gildir fyrir ALLA og þar sem allir borga helmingsskatt í desember vegna jólaútgjalda. Yfirvöld hugsa nefnilega vel um alla þegna sína hér. Þegnarnir eiga jú þessa stóru bankabók sem ríkisstjórnin heldur utan um. Þegar vel gengur þá græða allir í þessu landi, góðærið skilar sér til fólksins. Réttlæti í hnotskurn. Þannig á það líka að vera finnst mér. Hérna fá grunnskólakennarar, leikskólakennarar, hjúkrunarfræðingar og annað fólk sem sinnir umönnunar- og fræðslustörfum mjög góð laun og er bara álitið sjálfsagt mál fyrir svo kröfumikið starf. Ég bý í landi þar sem barnabætur eru ekki tekjutengdar. Þar sem ríkt fólk er ekki bannorð eða tortryggilegt. Þar sem lúxus er ekki bannorð. Þar sem fólk má eiga dýra bíla án þess að vera litið hornauga og þar sem góð lífsþægindi eru möguleg fyrir alla. Alla sem vilja hafa fyrir því og vilja vinna. Einnig fyrir þá sem geta ekki unnið og þurfa að þiggja bætur frá ríkinu. Þeir þurfa samt fyrst að hafa unnið sér inn ákveðnar tekjur í landinu, áunnið sér réttindi. Hér þar sem réttlæti er kerfinu í blóð borið. Þar sem ekki er leitast við að berja hvorki ríkt fólk né aðra niður með hærri sköttum. Þar sem ekki er verið að letja fólk, heldur frekar hvetja til dáða með sanngjarnri skattaprósentu fyrir alla launþega. Þar sem fólk má þéna vel ef það vill keppast eftir því. Þar sem ekki er verið að aumingjavæða heila þjóð og ala á kreppuhugsun svo að allir hafi það jafn skítt. Þar sem fólk má eiga sparifé inni á banka án þess að það sé skattlagt af yfirvöldum. Þar sem skattarnir lækka á meðan fólk á öllum aldri er að koma sér upp eigið húsnæði. Þar sem skattar lækka einnig ef fólk er tilbúið að búa í fámennum þorpum langt frá höfuðborginni því þar er einfaldlega dýrara að búa. Þetta er hvetjandi skattaastefna. Þar sem vörur í verslunum hækka og lækka eftir gengi krónunnar, sem sagt lægra og hærra gengi skilar sér beint til kaupenda en ekki bara til milliliða eða innflytjenda. Heiðarleiki í viðskiptum er eðlilegur hlutur hér. Í þessu samhengi hef ég ekki skilið hvers vegna hið háa gengi íslensku krónunnar hefur ekki skilað sér í lægra vöruverði til kaupenda á Íslandi. Já þar sem hver einstaklingur upplifir sanngjarna meðferð af yfirvöldum, ríkisstofnunum og öðrum opinberum aðilum sem starfa í þjónustu ríkisins. Það er mín reynsla. Þar sem starfsmönnum er það uppálagt að þjónusta fólkið vel. Þannig upplifi ég gamla föðurland okkar Íslendinga, Noreg, þar sem ég bý núna. Mín heitasta ósk er sú að Ísland komi sér upp jafn réttlátu sanngjörnu kerfi og hætti að aumingjavæða samfélagið sitt, heldur lyfti fólki upp og leyfi því að blómstra. Fólk vinni við það sem því langar til og þéni góð, jafnvel himinhá laun án þess að eiga það á hættu að verða refsað fyrir það með skattagrýlunni. Þá skapast loks góð orka og góður andi í landinu. Og þá kem ég kannski heim aftur! Burtu með þetta hugarfar vinstri stjórna! Að jafna lífskjör allra og miða við þá sem minnst eiga er fáránleg hugsjón og vonandi aldrei mögulegt. En ef við viljum endilega prófa, hættum þá að miða alla þjóðina við lægstu launin og förum að beina sjónum okkar upp til hærri launa og betri lífskjara. Við megum ekki eyða meiri tíma í þetta bull. Einföldum skattana, hendum út þessum fáránlegu skattþrepum sem Steingrímur og kompaní innleiddu. Gerum vel við barnafólk með ríkulegum barnabótum svo fólk vilji búa til börn eins og auglýsing Símans hvetur til. Íslendingum fer nefnilega fækkandi. Hættum að eyða allri þessari orku í niðurrif og kvart, notum orkuna frekar í að horfa til framtíðar, vinna saman, gera eitthvað skemmtilegt. Hlúum að og verum góð við alla, bæði ríka og fátæka. Það þurfa allir að finna að þeir skipti máli í heildarmyndinni. Förum á nýjan stað með þjóðina. Verum vinir á Alþingi. Hífum alla upp sem vilja klifra hærra upp launastigann á heiðarlegan hátt. Förum með alla þangað upp. Borgum öllum góð laun og réttlátar bætur. Það græðir engin þegar allir hafa það skítt. Klikkuð hugsjón? Kannski það en alla vegana miklu skemmtilegri til umhugsunar. Og auðvitað eiga allir þegnar landsins að hafa það gott en eðlilega spila ekki allir jafn vel úr spilum sínum. Það hefur alltaf verið svo. Hver er sinnar gæfu smiður. Bjartir tímar framunda? Já endilega!
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar