Áhyggjuefni ef rétt reynist

Það er einfaldlega rangt að viðmið Sjúkratrygginga Íslands um líkamsþyngdarstuðla eða þyngdartap aldraðra, sem nýttir eru til að ákvarða hvort einstaklingur á rétt á niðurgreiðslu á næringardrykkjum eða næringarefnum, grundvallist ekki á alþjóðlega viðurkenndum stöðlum.

Þetta fullyrðir Steingrímur Ari Arason, forstjóri SÍ, en Ólöf G. Geirsdóttir, dósent í næringarfræði við Háskóla Íslands, sagði í frétt blaðsins í gær, að skilyrði SÍ væru þannig í dag að þeir sem fullnægja þeim séu orðnir svo vannærðir að það sé í raun erfitt eða of seint að hjálpa þeim.

Þessu hafnar Steingrímur Ari alfarið en hins vegar sé það annað mál hvort ástæða sé til að taka nefnd viðmið stofnunarinnar til endurskoðunar. Hvort þau séu sambærileg við það sem gerist annars staðar, til dæmis á Norðurlöndunum segist Steingrímur ekki vita. „En það getur vel verið að það megi endurskoða greiðsluþátttökuna.“

Steingrímur Ari telur, þegar heilsa aldraðra er til umræðu í þessu samhengi, að ekki megi missa sjónar á því sem skiptir mestu máli – að fyrst og síðast þurfi að hafa hugfast að heilsa og vellíðan sjúklinga eru á ábyrgð sjúkrastofnana þegar þeir dvelja þar. „Sjúkratryggingar koma inn með aðstoð, og þá greiðsluþátttöku, þegar ákveðin skilyrði eru uppfyllt,“ segir Steingrímur og bætir við að sé það raunverulega svo, að stór hluti skjólstæðinga stofnana ríkisins sé vannærður, sé það mikið áhyggjuefni.

Rannsókn sem gerð var 2015 og 2016 sýndi að tveir af hverjum þremur inniliggjandi öldruðum á Landakotsspítala eru vannærðir eða sýna þess sterk merki að svo sé.

Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu