Þola ekki umsóknina

Hið sérkennilega mál í kringum uppsagnarbréfið /könnunarbréfið/ slitabréfið/ núllstillingarbrefið, eða hvað nú skal kalla bréfið sem utanríkisráðherra Íslands sendi ESB um fyrir skömmu sýnir fyrst og fremst eftirfarandi: Ríkisstjórn Íslands er notuð sem verkfæri í höndum pínulítils hóps manna sem getur ekki þolað þá staðreynd að aðildarumsókn Íslands að ESB sé til yfirhöfuð. Þess vegna er öllum meðulum beitt til þess að eyðileggja umsóknina og allt sem henni tengist.

Á sama tíma hafa þeir flokkar sem standa að ríkisstjórninni gjörsamlega tapað trúverðugleikanum í málinu með því að svíkja blákalt þau loforð sem gefin voru fyrir kosningar um að leyfa þjóðinni að ákveða í þjóðaratkvæðagreiðslu hvort halda eigi áfram samningaviðræðum við ESB. Meira að segja sagði utanríkisráðherra það í viðtali í þættinum í Eyjunni á Stöð tvö að beinlínis hefði verið samið um það eftir kosningar af fulltrúum flokkanna að standa ekki við gefin loforð. Það er svo greinilegt að það stóð aldrei til að halda neina þjóðaratkvæðagreiðslu. Er hægt að hugsa sér meiri vanvirðingu gagnvart kjósendum?

Sami utanríkisráðherra lét þau orð falla á sínum tíma að hann vonaðist til þess að Ísland gengi aldrei í Evrópusambandið. Í Kastljósi þann 18. mars síðastliðinn sagði hann einnig að ,,allt væri í báli og brandi í Evrópusambandinu, ekki bara efnahagslega, heldur á öllum sviðum." Þetta eru staðlausir stafir, en vissulega glímir Evrópa við ákveðin vandamál, rétt eins og margar aðrar þjóðir, meðal annars Íslendingar. Á sama tíma segist utanríkisráðherra ekki óska ESB neins ills og talar fjálglega um það hvað Evrópusambandið sé nú mikilvægur viðskiptaaðili Íslands og hann voni að álfan rétti úr kútnum. Hvernig á að skilja svona tvískinnungsmálflutning? Það er að mínu mati ekki hægt að hafa utanríkisráðherra sem talar á þessum nótum um vinaþjóðir okkar.

Sennilega er skýringanna að leita í einhvers konar djúpstæðri fyrirlitningu á Evrópusambandinu og því sem það stendur fyrir. Það dylst engum sem fylgist með Evrópumálum að til dæmis flestir áhrifamenn innan Framsóknarflokksins láta í ljósi með reglulegum hætti djúpa andúð sína á Evrópusambandinu. Meðal annars sagði Vigdís Hauksdóttir fyrir skömmu að Íslendingar myndu ,,taka niður fyrir sig" með því að ganga í Evrópusambandið.

Kjarni málsins er þessi: Lítill hópur harðra ESB-andstæðinga þolir ekki tilvist aðildarumsóknarinnar og vill gera allt til þess að koma henni fyrir kattarnef eins og sagt er. Hvað sem það kostar. Þessi sami hópur vill á sama tíma ekki leyfa þjóðinni að kjósa um framhald málsins og það er forræðishyggja. Gerum kröfu um að lýðræðið sé virt, sem og kosningaloforð!