Frosti segir krónuna betri kost en einhliða upptöku annars gjaldmiðils

Rúmlega helmingur þjóðarinnar vill taka upp annan gjaldmiðil en krónuna samkvæmt könnun Fréttablaðsins og Stöðvar tvö. Niðurstaðan kemur formanni efnahags- og viðskiptanefndar á óvart þar sem miklir ókostir fylgi því að taka einhliða upp annan gjaldmiðil.

Í könnun Fréttablaðsins og Stöðvar tvö sem birt er í blaðinu í dag var spurt hvort fólk vildi taka upp annan gjaldmiðil en íslensku krónuna. Af þeim sem tóku afstöðu sögðust 53 prósent vilja það en 47 prósent vilja halda í íslensku krónuna. Hringt var í 1.214 manns dagana tíunda og ellefta þessa mánaðar og svöruðu 65,8 prósent spurningunni.

Frosti Sigurjónsson formaður efnahags- og viðskiptanefndar segir þessa niðurstöðu koma sér á óvart.

Er það gott til langframa að þjóðin styðji ekki gjaldmiðil þjóðarinnar?

„Það væri ekki gott ef rétt væri og þá kannski tilefni til að kanna hvaða kostir eru betri,“ segir Frosti.

Hins vegar hafi Seðlabankinn unnið vandaða skýrslu um þetta árið 2012 þar sem niðurstaðan hafi verið að einhliða upptaka á annarri mynt væri verri kostur en að hafa krónuna áfram. Það sé því kannski þörf á umræðu um hvað aðrir kostir en krónan feli í sér.

Hugsanlega mótist afstaða fólks af því að fólki finnst vextir of háir og sannarlega megi taka undir það. Þá geti gjaldeyrishöftin haft áhrif á skoðun fólks.

„En það er alveg rétt. Höftin eru ennþá til travala fyrir almenning. En nú hillir undir endann á því þannig að það væri fróðlegt að sjá hvað kæmi út úr svona könnun eftir að höfum hefur verið aflétt og búið að finna leiðir til að aðlaga vaxtastigið niður á við,“ segir Frosti.

Sagan sýni að það sé heldur engin allsherjarlausn að ganga inn í myntbandalag til að mynda með aðild að Evrópusambandinu.

„Þannig að það er engin einföld lausn á málinu. Engin ein patentlausn og síst af öllu að taka upp aðra mynt. En það eru margir hlutir sem eru á okkar færi að gera núna til að gera krónuna að betri gjaldmiðli fyrir fyrirtækin og heimilin í landinu. Ég held að þessi skoðanakönnun sé vísbending um að það þurfi að eiga sér stað umræða um allan kostina,“ segir Frosti Sigurjónsson.