Ekki hægt að sinna rannsóknum á lífefni í glæpamálum á Íslandi

Á rannsóknastofu í meinafræði eru stundaðar merkilegar rannsóknir. Þar fara fram réttarkrufningar á Íslandi, þær eru um 150 á ári, auk krufninga af Landspítalanum þar sem grennslast þarf nánar um dánarorsök. Slíkar krufningar eru um 50 á ári.

Hér eru líka framkvæmdar ýmsar aðrar rannsóknir, hér eru vefir skoðaðir til að greina skemmdir og sjúkdóma, skorið úr um dna í faðernismálum og hér eru stundaðar sameindalífeindafræðirannsóknir. 

Lífefnin send út

Athygli vekur að lögreglan nýtir ekki rannsóknastofuna í glæpamálum þar sem lífefni til kennslagreiningar koma við sögu.  Þau sýni eru send út til rannsóknar með flugi eða hraðpósti, til Noregs, Svíþjóðar og víðar. Hér á Íslandi skortir fjármagn, aðstöðu og starfsfólk til að sinna þessum rannsóknum. Jón Gunnlaugur Jónasson yfirlæknir á rannsóknarstofu í meinafræðum við Landspítalann segir lögregluna vilja styðjast við góða sérhæfða þekkingu erlendis.

„Ef að um er að ræða sakamál, þá eru þau til rannsóknar hjá rannsóknarlögreglunni og eðlilegt að nýta sér góða sérhæfða þekkingu erlendis, það er mjög nauðsynlegt að það sé góð vinna unnin af þeim sem vel þekkja til og eru reyndir.“

Treysta sér ekki í að taka á móti sýnum 

Möguleikinn er til staðar og í framtíðinni getur Jón hugsað sér að einhverjar þessara rannsókna yrðu gerðar hér.

„Það væri unnt að gera slíkt hér. Það hefur samt verið þannig að lögreglan hefur sent erlendis og ekki leitað til okkar með það.  Það vantar aðeins upp á að við treystum okkur til að taka á móti slíkum sýnum í dag en í framtíðinni gæti ég alveg hugsað mér það að meinafræðadeild landspítalans tæki að sér svona mál fyrir lögrelguna og lögregluyfirvöld.“