Að gera úlfalda úr mýflugu Magnús Guðmundsson skrifar 31. júlí 2013 06:00 Undanfarnar vikur hafa fjölmiðlar fjallað um þá ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 að leiðrétta kjör nokkurra forstöðumanna ríkisstofnana. Umfjöllunin hefur verið misvísandi og mátt hefur skilja að allir forstöðumenn hafi fengið launahækkanir. Það er rangt og það sem verra er, kjararáð hefur ekki sinnt þeirri skyldu sinni að upplýsa og leiðrétta misskilninginn. Vegna þessa er mikilvægt að koma eftirfarandi upplýsingum á framfæri: 1. Í Félagi forstöðumanna ríkisstofnana eru um 200 forstöðumenn ríkisstofnana sem hafa hvorki verkfalls- né samningsrétt. 2. Kjararáði er ætlað samkvæmt lögum að ákveða kjör forstöðumanna ríkisstofnana og ber ráðinu að gæta innbyrðis samræmis í starfskjörum þeim sem það ákveður og að þau séu á hverjum tíma í samræmi við laun í þjóðfélaginu hjá þeim sem sambærilegir geta talist með tilliti til starfa og ábyrgðar. Kjararáð skal samkvæmt lögum ætíð taka tillit til almennrar þróunar kjaramála á vinnumarkaði. 3. Ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 varðaði aðeins um tuttugu af 200 forstöðumönnum ríkisstofnana sem eru í forsvari opinberra hlutafélaga. Laun þessa litla hóps voru lækkuð mikið og fryst í kjölfar efnahagshrunsins. Með ákvörðun kjararáðs í lok júní 2013 voru laun þessara stjórnenda færð í átt að því sem þau voru fyrir hrun og því var ekki um að ræða launahækkanir heldur leiðréttingar á launalækkunum. Ákvarðanir um starfskjör forstöðumanna ríkisstofnana eru með sérstökum hætti eins og að framan greinir en því miður kemur ítrekað upp neikvæð umræða þegar kjararáð ákveður laun þessa hóps. Þessi neikvæða umræða er skaðleg, ekki síst vegna þess að flestir vilja njóta góðrar þjónustu opinberra stofnana s.s. sjúkrahúsa, lögreglu, dómstóla, framhaldsskóla og háskóla. Til þess að svo megi verða þarf góða stjórnendur og öflugt vel menntað starfsfólk sem á skilið virðingu og hrós fyrir störf sín. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Undanfarnar vikur hafa fjölmiðlar fjallað um þá ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 að leiðrétta kjör nokkurra forstöðumanna ríkisstofnana. Umfjöllunin hefur verið misvísandi og mátt hefur skilja að allir forstöðumenn hafi fengið launahækkanir. Það er rangt og það sem verra er, kjararáð hefur ekki sinnt þeirri skyldu sinni að upplýsa og leiðrétta misskilninginn. Vegna þessa er mikilvægt að koma eftirfarandi upplýsingum á framfæri: 1. Í Félagi forstöðumanna ríkisstofnana eru um 200 forstöðumenn ríkisstofnana sem hafa hvorki verkfalls- né samningsrétt. 2. Kjararáði er ætlað samkvæmt lögum að ákveða kjör forstöðumanna ríkisstofnana og ber ráðinu að gæta innbyrðis samræmis í starfskjörum þeim sem það ákveður og að þau séu á hverjum tíma í samræmi við laun í þjóðfélaginu hjá þeim sem sambærilegir geta talist með tilliti til starfa og ábyrgðar. Kjararáð skal samkvæmt lögum ætíð taka tillit til almennrar þróunar kjaramála á vinnumarkaði. 3. Ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 varðaði aðeins um tuttugu af 200 forstöðumönnum ríkisstofnana sem eru í forsvari opinberra hlutafélaga. Laun þessa litla hóps voru lækkuð mikið og fryst í kjölfar efnahagshrunsins. Með ákvörðun kjararáðs í lok júní 2013 voru laun þessara stjórnenda færð í átt að því sem þau voru fyrir hrun og því var ekki um að ræða launahækkanir heldur leiðréttingar á launalækkunum. Ákvarðanir um starfskjör forstöðumanna ríkisstofnana eru með sérstökum hætti eins og að framan greinir en því miður kemur ítrekað upp neikvæð umræða þegar kjararáð ákveður laun þessa hóps. Þessi neikvæða umræða er skaðleg, ekki síst vegna þess að flestir vilja njóta góðrar þjónustu opinberra stofnana s.s. sjúkrahúsa, lögreglu, dómstóla, framhaldsskóla og háskóla. Til þess að svo megi verða þarf góða stjórnendur og öflugt vel menntað starfsfólk sem á skilið virðingu og hrós fyrir störf sín.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar