Að gera úlfalda úr mýflugu Magnús Guðmundsson skrifar 31. júlí 2013 06:00 Undanfarnar vikur hafa fjölmiðlar fjallað um þá ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 að leiðrétta kjör nokkurra forstöðumanna ríkisstofnana. Umfjöllunin hefur verið misvísandi og mátt hefur skilja að allir forstöðumenn hafi fengið launahækkanir. Það er rangt og það sem verra er, kjararáð hefur ekki sinnt þeirri skyldu sinni að upplýsa og leiðrétta misskilninginn. Vegna þessa er mikilvægt að koma eftirfarandi upplýsingum á framfæri: 1. Í Félagi forstöðumanna ríkisstofnana eru um 200 forstöðumenn ríkisstofnana sem hafa hvorki verkfalls- né samningsrétt. 2. Kjararáði er ætlað samkvæmt lögum að ákveða kjör forstöðumanna ríkisstofnana og ber ráðinu að gæta innbyrðis samræmis í starfskjörum þeim sem það ákveður og að þau séu á hverjum tíma í samræmi við laun í þjóðfélaginu hjá þeim sem sambærilegir geta talist með tilliti til starfa og ábyrgðar. Kjararáð skal samkvæmt lögum ætíð taka tillit til almennrar þróunar kjaramála á vinnumarkaði. 3. Ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 varðaði aðeins um tuttugu af 200 forstöðumönnum ríkisstofnana sem eru í forsvari opinberra hlutafélaga. Laun þessa litla hóps voru lækkuð mikið og fryst í kjölfar efnahagshrunsins. Með ákvörðun kjararáðs í lok júní 2013 voru laun þessara stjórnenda færð í átt að því sem þau voru fyrir hrun og því var ekki um að ræða launahækkanir heldur leiðréttingar á launalækkunum. Ákvarðanir um starfskjör forstöðumanna ríkisstofnana eru með sérstökum hætti eins og að framan greinir en því miður kemur ítrekað upp neikvæð umræða þegar kjararáð ákveður laun þessa hóps. Þessi neikvæða umræða er skaðleg, ekki síst vegna þess að flestir vilja njóta góðrar þjónustu opinberra stofnana s.s. sjúkrahúsa, lögreglu, dómstóla, framhaldsskóla og háskóla. Til þess að svo megi verða þarf góða stjórnendur og öflugt vel menntað starfsfólk sem á skilið virðingu og hrós fyrir störf sín. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Skoðun Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Undanfarnar vikur hafa fjölmiðlar fjallað um þá ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 að leiðrétta kjör nokkurra forstöðumanna ríkisstofnana. Umfjöllunin hefur verið misvísandi og mátt hefur skilja að allir forstöðumenn hafi fengið launahækkanir. Það er rangt og það sem verra er, kjararáð hefur ekki sinnt þeirri skyldu sinni að upplýsa og leiðrétta misskilninginn. Vegna þessa er mikilvægt að koma eftirfarandi upplýsingum á framfæri: 1. Í Félagi forstöðumanna ríkisstofnana eru um 200 forstöðumenn ríkisstofnana sem hafa hvorki verkfalls- né samningsrétt. 2. Kjararáði er ætlað samkvæmt lögum að ákveða kjör forstöðumanna ríkisstofnana og ber ráðinu að gæta innbyrðis samræmis í starfskjörum þeim sem það ákveður og að þau séu á hverjum tíma í samræmi við laun í þjóðfélaginu hjá þeim sem sambærilegir geta talist með tilliti til starfa og ábyrgðar. Kjararáð skal samkvæmt lögum ætíð taka tillit til almennrar þróunar kjaramála á vinnumarkaði. 3. Ákvörðun kjararáðs frá því í lok júní 2013 varðaði aðeins um tuttugu af 200 forstöðumönnum ríkisstofnana sem eru í forsvari opinberra hlutafélaga. Laun þessa litla hóps voru lækkuð mikið og fryst í kjölfar efnahagshrunsins. Með ákvörðun kjararáðs í lok júní 2013 voru laun þessara stjórnenda færð í átt að því sem þau voru fyrir hrun og því var ekki um að ræða launahækkanir heldur leiðréttingar á launalækkunum. Ákvarðanir um starfskjör forstöðumanna ríkisstofnana eru með sérstökum hætti eins og að framan greinir en því miður kemur ítrekað upp neikvæð umræða þegar kjararáð ákveður laun þessa hóps. Þessi neikvæða umræða er skaðleg, ekki síst vegna þess að flestir vilja njóta góðrar þjónustu opinberra stofnana s.s. sjúkrahúsa, lögreglu, dómstóla, framhaldsskóla og háskóla. Til þess að svo megi verða þarf góða stjórnendur og öflugt vel menntað starfsfólk sem á skilið virðingu og hrós fyrir störf sín.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar