Hafnar gagnrýni Náttúrufræðistofnunar

„Skógræktin ógnar tjörninni ekki á nokkurn hátt,“ segir Björn Jónsson, framkvæmdastjóri Suðurlandsskóga, en skógrækt á hans vegum var harðlega gagnrýnd af fulltrúa Náttúrufræðistofnunar í Fréttablaðinu og á Vísi á laugardag.

Skógræktin er í grennd við dýrmætt votlendi, Dagmálatjörn í Biskupstungum. Var hún endurheimt í tilraunaverkefni Votlendisnefndar, en hún hafði það hlutverk að endurheimta mýrlendi sem þurrkað hafði verið upp.

Nýlega kom í ljós að eitrað hafði verið fyrir kjarr- og mýrlendisgróðri á stóru svæði austan tjarnarinnar og sitkagreni plantað í landið. Við þetta var Náttúrufræðistofnun afar ósátt og talar um hernað gegn landinu. Þessu hafnar Björn Jónsson og útskýrir að skógræktin sem um ræðir sé ekki á votlendissvæðinu sjálfu í kring um tjörnina.

„Skógrækt er ekki stunduð í óframræstu mýrlendi. Það er ekki hægt, ræturnar myndu drukkna,“ segir Björn. „Gróðurfar við tjörnina er votlendisgróðurfar sem getur aldrei orðið þar sem skógræktin er,“ segir hann „að sjálfsögðu ekki, þar sem þetta er ekki votlendi. Við erum að fást við gras.“

Fullyrðingu þá um að eitrað hafi verið fyrir mýrlendisgróðri segir hann því ekki rétta. „Suðurlandsskógar nota graseyðingarlyf eingöngu í undantekningartilfellum þar sem grasvöxtur er talinn ógna lífi skógarplantna og kostnaðarsöm skógrækt er í húfi.“ Honum þykir einnig undarlegt að Náttúrufræðistofnun gagnrýni notkun Roundup þar sem að stofnunin hefur verið þátttakandi í að leyfa notkun á þessu lyfi um land allt, jafnvel á mjög viðkvæmum stöðum á hálendi Íslands.

Hann bendir á að val á landi til skógræktar fari fram með öðrum hætti en viðmælandi í fréttinni gaf til kynna. „Það var gefið í skyn að starfsmenn Suðurlandsskóga veldu besta landsvæðið undir skógrækt. Landeigendur ákveða sjálfir hvaða hluta jarða sinna þeir taka undir skógrækt og skógfræðingar kortleggja það síðan og gefa ráð um ræktun á því svæði sem bóndinn hefur valið. Nánast í öllum tilfellum tökum við ekki allt svæðið undir skógrækt þar sem að við erum fagfólk og vitum að skógar passa alls ekkert alls staðar,“ segir Björn og áréttar að málið snúist að nokkru leyti um eignarrétt landeiganda.

„Ég legg áherslu á að farið var út í að endurheimta votlendi á þessari tilteknu jörð og að vel hafi verið staðið að því.“ Það sé hins vegar þannig að þegar menn fara út í slíka aðgerð þá sé landeigandi ekki að setja alla jörðina undir. „Mér finnst Náttúrufræðistofnun láta eins og hún eigi jörðina.“ Að hans mati er landeigandinn á svæðinu sem um ræðir að gera vel þar sem að hann ákvað bæði að ráðast í að endurheimta votlendi og að taka hluta undir skógrækt.