Bretar hreykja sér af ólympíumóti fatlaðra

Ólympíumót fatlaðra endaði formlega í gær þegar ólympíueldurinn slokknaði. Þar með lauk hinu breska ólympíska sumri sem Bretar telja sjálfir til allra glæsilegustu ólympíuleika fyrr og síðar.

Leikarnir enduðu með tilkomumikilli flugeldasýningu, tónleikum rokkhljómsveitarinnar Coldplay og margskonar atriðum á Ólympíuleikvanginum, eins og sjá má í myndasafninu hér til hliðar.

Ólympíuleikar fatlaðra hafa eflaust opnað augu margra fyrir því að íþróttir og fötlun geta vel farið saman og líklega breytt sýn einhverra á líkamlega fötlun. Íþróttamenn sem kepptu til verðlauna með gervifót eða í hjólastól urðu hetjur í augum fólks, ekki síður en venjulegir íþróttamenn.

Íþróttafréttamenn tóku sig saman um að beina athygli sinni sérstaklega að fötlun einstaklinganna. „Við skulum beina athygli okkar þangað. Ef við horfum á íþróttamót fatlaðra þá er spennandi að sjá hver er fatlaður, hvernig og hvernig það hefur áhrif á íþróttamennsku þeirra," sagði Lee Pearson, margfaldur verðlaunahafi á ólympíuleikum fatlaðra, í viðtali við The Guardian.

Þannig var í raun áherslan á hvort tveggja í senn, fötlun og íþróttamennsku. Þegar upp var staðið áttuðu menn sig á því að mótið var hvorki ómerkilegra né minna spennandi en venjuleg íþróttamót. Ef eitthvað var þá var keppnin enn tilkomumeiri.

Íþróttir snúast í raun um afrek og færni manneskjunnar innan einhverra ákveðinna marka. Hvað getur t.d. fimleikamaður gert mörg handahlaup á slá sem er 10 cm þykk? Hvað getur einn maður hlaupið 42 km hratt? Á íþróttamótum fatlaðra er það sama uppi á teningnum, nema hvað mörkin eru enn þrengri. Hvað getur einn maður hlaupið hratt með hina eða þessa fötlunina? Þannig er grundvallarspurningin sú sama: afrek manneskju innan ákveðinna marka.

Átök fatlaðra íþróttamanna á íþróttavellinum síðustu daga hafa án efa opnað augu margra og stuðlað að umburðarlyndi. Í viðtali við The Guardian segir Irene Oldham, 72 ára kona sem er bundin við hjólastól, að í gegnum tíðina hefði hún þurft að venjast feimni venjulegs fólks við fatlaða sambúa sína. „Síðustu dagar hafa verið öðru vísi. Þetta hefur breytt sýn fólks á fatlaða, einkum sýn barna. Þau segja stöðugt: Ég trúi ekki að þeir geti gert þetta. Þeir eru enn betri í þessu en við."

Bretar þykjast hafa haldið umrætt mót með miklum sóma. „Við gerðum þessu móti hærra undir höfði en nokkur þjóð hefur áður gert," segir í umfjöllun The Guardian. Leikvangarnir voru þétt setnir. 2,4 milljón miðar seldust, sem er töluvert hærra en áður hefur gerst og fjölmiðlar landsins veittu leikunum mikla athygli.

Í viðtali við BBC segir Sebastian Coe, stjórnarformaður ólympíuleikanna, að menn muni aldrei aftur líta fötlun og íþróttir sömu augum.