Vísitölufjölskyldan er gjaldþrota! Karl Sigfússon skrifar 19. janúar 2012 06:00 VARÚÐ! Í þessum pistli er að finna staðreyndir um fjárhagsstöðu íslenskra heimila sem valdið geta óhug og vanlíðan. Pistlahöfundur ráðleggur viðkvæmum frá því að lesa lengra. Vissuð þið að í lok árs 2010 voru um 40% íslenskra heimila með neikvæða eignastöðu? Þetta merkir að um 60.000 íslenskar fjölskyldur skulda meira en þær eiga! Til samanburðar má nefna að í lok árs 2007 voru það „aðeins" um 25.000 fjölskyldur sem voru í þessari erfiðu stöðu. Vandinn hefur því meira en tvöfaldast á aðeins þremur árum. Til að setja þetta í nærtækara samhengi skuldar næstum því annar hver Íslendingur meira en hann á – getur það undir einhverjum kringumstæðum talist eðlilegt eða ásættanlegt? Þessar skelfilegu tölur koma fram í greininni „Niðurstöður álagningar 2011" eftir Pál Kolbeins sem birt var í októberhefti Tíundar sem gefið er út af Ríkisskattstjóra. Greinin er í raun samantekt á niðurstöðum álagningar 2011 sem byggir á skattframtölum landsmanna fyrir árið 2010. (Sjá nánar www.tiund.is) Í samantekt Páls opinberast, svo ekki verður um villst, að fjárhagur fjölda íslenskra heimila er í rúst. Eignastaðan hríðversnar milli ára, kaupmáttur minnkar og tekjur byggja í síauknum mæli á bótum frá hinu opinbera og úttekt einstaklinga á séreignarsparnaði. Frá árinu 2008 hefur hlutfall greiðslna frá Tryggingastofnun, lífeyrissjóðum og atvinnuleysisbótasjóði hækkað úr því að vera 13% af heildartekjum landsmanna í það að vera 21% árið 2010 – það er ógnvænleg þróun á aðeins þremur árum! Það sjá það allir, sem vilja sjá, að staða fjölmargra íslenskra heimila er vonlaus. Ef ekki verður ráðist tafarlaust í róttækar aðgerðir til að leiðrétta skuldastöðuna mun hlutfall eignalausra heimila hækka enn frekar – núverandi aðgerðir stjórnvalda breyta litlu sem engu þar um. Einn stærsti einstaki orsakavaldurinn á eignabruna heimilanna eru verðtryggð fasteignalán. Þá staðreynd er ekki hægt að hrekja. Með smá heimildarvinnu og einföldum útreikningum má finna út að verðtryggingarákvæði fasteignalána hefur hækkað skuldir einstaklinga um upphæð að stærðargráðunni 250 milljarðar frá árinu 2008 til dagsins í dag – ég endurtek 250 milljarðar. Og hvert fóru þessir milljarðar svo – jú, að stærstum hluta til lífeyrissjóðanna okkar sem eiga með beinum eða óbeinum hætti langstærstan hluta verðtryggðra fasteignalána landsmanna. Það eru sem sagt okkar eigin lífeyrissjóðir sem eru að soga máttinn úr fjölskyldum landsins gegnum verðtryggingarákvæði fasteignalána. Ég get fullyrt að langflestir landsmenn eru orðnir verulega þreyttir á að horfa upp á okkar lýðræðislega kjörnu stjórnmálamenn eyða tíma sínum og orku í innanhússþras og rifrildi um ráðherrastóla í stað þess að vinna að raunverulegum aðgerðum sem leiðrétta óverðskuldaða stöðu venjulegra íslenskra heimila. Ég er orðinn verulega pirraður – hvað með ykkur hin? Eruð þið sátt? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Sjá meira
VARÚÐ! Í þessum pistli er að finna staðreyndir um fjárhagsstöðu íslenskra heimila sem valdið geta óhug og vanlíðan. Pistlahöfundur ráðleggur viðkvæmum frá því að lesa lengra. Vissuð þið að í lok árs 2010 voru um 40% íslenskra heimila með neikvæða eignastöðu? Þetta merkir að um 60.000 íslenskar fjölskyldur skulda meira en þær eiga! Til samanburðar má nefna að í lok árs 2007 voru það „aðeins" um 25.000 fjölskyldur sem voru í þessari erfiðu stöðu. Vandinn hefur því meira en tvöfaldast á aðeins þremur árum. Til að setja þetta í nærtækara samhengi skuldar næstum því annar hver Íslendingur meira en hann á – getur það undir einhverjum kringumstæðum talist eðlilegt eða ásættanlegt? Þessar skelfilegu tölur koma fram í greininni „Niðurstöður álagningar 2011" eftir Pál Kolbeins sem birt var í októberhefti Tíundar sem gefið er út af Ríkisskattstjóra. Greinin er í raun samantekt á niðurstöðum álagningar 2011 sem byggir á skattframtölum landsmanna fyrir árið 2010. (Sjá nánar www.tiund.is) Í samantekt Páls opinberast, svo ekki verður um villst, að fjárhagur fjölda íslenskra heimila er í rúst. Eignastaðan hríðversnar milli ára, kaupmáttur minnkar og tekjur byggja í síauknum mæli á bótum frá hinu opinbera og úttekt einstaklinga á séreignarsparnaði. Frá árinu 2008 hefur hlutfall greiðslna frá Tryggingastofnun, lífeyrissjóðum og atvinnuleysisbótasjóði hækkað úr því að vera 13% af heildartekjum landsmanna í það að vera 21% árið 2010 – það er ógnvænleg þróun á aðeins þremur árum! Það sjá það allir, sem vilja sjá, að staða fjölmargra íslenskra heimila er vonlaus. Ef ekki verður ráðist tafarlaust í róttækar aðgerðir til að leiðrétta skuldastöðuna mun hlutfall eignalausra heimila hækka enn frekar – núverandi aðgerðir stjórnvalda breyta litlu sem engu þar um. Einn stærsti einstaki orsakavaldurinn á eignabruna heimilanna eru verðtryggð fasteignalán. Þá staðreynd er ekki hægt að hrekja. Með smá heimildarvinnu og einföldum útreikningum má finna út að verðtryggingarákvæði fasteignalána hefur hækkað skuldir einstaklinga um upphæð að stærðargráðunni 250 milljarðar frá árinu 2008 til dagsins í dag – ég endurtek 250 milljarðar. Og hvert fóru þessir milljarðar svo – jú, að stærstum hluta til lífeyrissjóðanna okkar sem eiga með beinum eða óbeinum hætti langstærstan hluta verðtryggðra fasteignalána landsmanna. Það eru sem sagt okkar eigin lífeyrissjóðir sem eru að soga máttinn úr fjölskyldum landsins gegnum verðtryggingarákvæði fasteignalána. Ég get fullyrt að langflestir landsmenn eru orðnir verulega þreyttir á að horfa upp á okkar lýðræðislega kjörnu stjórnmálamenn eyða tíma sínum og orku í innanhússþras og rifrildi um ráðherrastóla í stað þess að vinna að raunverulegum aðgerðum sem leiðrétta óverðskuldaða stöðu venjulegra íslenskra heimila. Ég er orðinn verulega pirraður – hvað með ykkur hin? Eruð þið sátt?
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun