Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar 21. apríl 2026 12:30 Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Regína Ásvaldsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Ræður Ísland eitt við heilbrigðisverkefni framtíðarinnar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg stefna í alþjóðamálum Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Raunverulegt sjálfstæði Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar