Veiðimálastofnun Óðinn Sigþórsson skrifar 19. apríl 2012 06:00 Veiðimálastofnun á sér merka sögu sem rekja má allt aftur til ársins 1946 þegar embætti Veiðimálastjóra var sett á stofn. Saga stofnunarinnar er því samofin nýtingu veiðihlunninda á Íslandi. Það skal því þakka framsýni þeirra sem höfðu forgöngu um stjórnsýslu og rannsóknir í veiðimálum að við eigum bestu samfelldu upplýsingarnar um laxastofna hérlendis í samanburði aðrar laxveiðiþjóðir við Norður- Atlantshaf. Veiðimálastofnun hefur verið til ráðgjafar um verndun og nýtingu á laxi og á það ekki síst við þegar framkvæmt hefur verið í ám og vötnum. Þá er stofnunin kölluð til rannsókna til að meta áhrif og veita ráðgjöf um hvernig draga megi úr neikvæðum áhrifum slíkra framkvæmda eða leggja til mótvægisaðgerðir þannig að hag lónbúans sé gætt eins og kostur er. Þetta er mikilvægt að hafa í huga þegar örlar á umræðu þar sem ruglað er saman hagsmunum framkvæmdaraðila og starfi vísindamannanna, sem hafa það hlutverk eitt að sporna gegn neikvæðum áhrifum framkvæmda í ám og vötnum. Framkvæmdir verða alltaf á ábyrgð framkvæmdaraðilans hvort sem þar er um veiðifélög að ræða eða aðra. Veiðifélög hafa áratuga reynslu af starfi Veiðimálastofnunar og í ljósi mikilvægi hennar fyrir atvinnugreinina hefur Landssamband veiðifélaga ályktað á allflestum aðalfundum sínum um nauðsyn þess að efla stofnunina, en fjárveitingar til grunnrannsókna í ám og vötnum hafa verið smánarlega litlar. Raunar er furðulegt hversu miklu stofnunin hefur áorkað á því sviði þótt úr litlu fjármagni hafi verið að spila. Verkefnin eru margvísleg. T.d. hafa verið byggðir 75 fiskvegir hér á landi og þar með hafa opnast um 800 km af ám sem nýtast til stækkunar búsvæða laxa og sem veiðisvæði. Þarna er um gríðarleg verðmæti að ræða sem sést best á því að ofan laxastiga eru nú um 30% af fiskgengum svæðum landsins í laxveiðiám. Að öllum þessum framkvæmdum hefur Veiðimálastofnun komið með ráðgjöf og rannsóknum. Við státum því af framúrskarandi vísindamönnum hjá Veiðimálastofnun með gríðarlega reynslu sem standa jafnfætis, ef ekki framar kollegum sínum erlendis. Nú eru áformaðar miklar breytingar á opinberum stofnunum í kjölfar fækkunar ráðuneyta. Hugmyndir hafa verið um að leggja Veiðimálastofnun niður og færa verkefni hennar undir sérstakt auðlinda- og umhverfisráðuneyti. Landssamband veiðifélaga leggst eindregið gegn slíkum áformum og telur að rannsóknum veiðimála sé best fyrirkomið hjá ráðuneyti atvinnuvegarins áfram. Stjórnin hefur því óskað eftir fundi með sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra til að ræða framtíð þessarar stofnunar sem við teljum hafa gríðarlega þýðingu fyrir okkar atvinnuveg. Það yrði mikið slys ef verkefni VMS yrðu bitbein þeirra sem vilja aukinn eld að sinni köku. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk Skoðun Skoðun Skoðun Hræsni siðferðisriddara Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir skrifar Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk skrifar Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Veiðimálastofnun á sér merka sögu sem rekja má allt aftur til ársins 1946 þegar embætti Veiðimálastjóra var sett á stofn. Saga stofnunarinnar er því samofin nýtingu veiðihlunninda á Íslandi. Það skal því þakka framsýni þeirra sem höfðu forgöngu um stjórnsýslu og rannsóknir í veiðimálum að við eigum bestu samfelldu upplýsingarnar um laxastofna hérlendis í samanburði aðrar laxveiðiþjóðir við Norður- Atlantshaf. Veiðimálastofnun hefur verið til ráðgjafar um verndun og nýtingu á laxi og á það ekki síst við þegar framkvæmt hefur verið í ám og vötnum. Þá er stofnunin kölluð til rannsókna til að meta áhrif og veita ráðgjöf um hvernig draga megi úr neikvæðum áhrifum slíkra framkvæmda eða leggja til mótvægisaðgerðir þannig að hag lónbúans sé gætt eins og kostur er. Þetta er mikilvægt að hafa í huga þegar örlar á umræðu þar sem ruglað er saman hagsmunum framkvæmdaraðila og starfi vísindamannanna, sem hafa það hlutverk eitt að sporna gegn neikvæðum áhrifum framkvæmda í ám og vötnum. Framkvæmdir verða alltaf á ábyrgð framkvæmdaraðilans hvort sem þar er um veiðifélög að ræða eða aðra. Veiðifélög hafa áratuga reynslu af starfi Veiðimálastofnunar og í ljósi mikilvægi hennar fyrir atvinnugreinina hefur Landssamband veiðifélaga ályktað á allflestum aðalfundum sínum um nauðsyn þess að efla stofnunina, en fjárveitingar til grunnrannsókna í ám og vötnum hafa verið smánarlega litlar. Raunar er furðulegt hversu miklu stofnunin hefur áorkað á því sviði þótt úr litlu fjármagni hafi verið að spila. Verkefnin eru margvísleg. T.d. hafa verið byggðir 75 fiskvegir hér á landi og þar með hafa opnast um 800 km af ám sem nýtast til stækkunar búsvæða laxa og sem veiðisvæði. Þarna er um gríðarleg verðmæti að ræða sem sést best á því að ofan laxastiga eru nú um 30% af fiskgengum svæðum landsins í laxveiðiám. Að öllum þessum framkvæmdum hefur Veiðimálastofnun komið með ráðgjöf og rannsóknum. Við státum því af framúrskarandi vísindamönnum hjá Veiðimálastofnun með gríðarlega reynslu sem standa jafnfætis, ef ekki framar kollegum sínum erlendis. Nú eru áformaðar miklar breytingar á opinberum stofnunum í kjölfar fækkunar ráðuneyta. Hugmyndir hafa verið um að leggja Veiðimálastofnun niður og færa verkefni hennar undir sérstakt auðlinda- og umhverfisráðuneyti. Landssamband veiðifélaga leggst eindregið gegn slíkum áformum og telur að rannsóknum veiðimála sé best fyrirkomið hjá ráðuneyti atvinnuvegarins áfram. Stjórnin hefur því óskað eftir fundi með sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra til að ræða framtíð þessarar stofnunar sem við teljum hafa gríðarlega þýðingu fyrir okkar atvinnuveg. Það yrði mikið slys ef verkefni VMS yrðu bitbein þeirra sem vilja aukinn eld að sinni köku.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun