Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 25. apríl 2026 10:00 Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kosningalimran 2026 Freyr Snorrason,Arnar Ingi Ingason Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Við bjóðum okkur fram til þess að bera ábyrgð Björg Magnúsdóttir Skoðun Halldór 16.05.2026 Halldór Fráleitar tillögur um að einkavæða orkufyrirtækin okkar Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Kaus áður Sjálfstæðisflokkinn, nú Pírata Ingibjörg Þóra Haraldsdóttir Skoðun Þversögn umburðarlyndis og góðmennsku Meyvant Þórólfsson Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson Skoðun Borgarlínan - hvað hefði Guðjón Samúelsson sagt? Þorsteinn Helgason Skoðun Breiðholtið þar sem hjartað mitt slær Bjarni Fritzson Skoðun Skoðun Skoðun Nei, gervigreindartónlist er ekki lýðræðisafl Mikael Lind skrifar Skoðun Viljum við efla fólk eftir áföll? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Breytir tæknin tilveru lesblindra? Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Afhverju X við P? Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Kosningalimran 2026 Freyr Snorrason,Arnar Ingi Ingason skrifar Skoðun Setjum X við D Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Við bjóðum okkur fram til þess að bera ábyrgð Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Þversögn umburðarlyndis og góðmennsku Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Daglegt líf sem virkar í Fjarðabyggð Stefán Þór Eysteinsson skrifar Skoðun Dagur óbærilegrar spennu Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Breiðholtið þar sem hjartað mitt slær Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Kópavogur er í sókn – kjósum áfram sömu stefnu Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Kaus áður Sjálfstæðisflokkinn, nú Pírata Ingibjörg Þóra Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hlustið á fólkið! Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Veljum að gera betur Ingvar P. Guðbjörnsson skrifar Skoðun Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Höfum staðreyndir á hreinu áður en við kjósum Geir Finnsson skrifar Skoðun Northvolt: Þegar „græna byltingin“ bítur í skottið á sér Júlíus Valsson skrifar Skoðun Síðustu hálmstrá ráðhússhersins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Geta kosningar verið máttlaus öryggisventill? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Borgarlínan - hvað hefði Guðjón Samúelsson sagt? Þorsteinn Helgason skrifar Skoðun Þegar ekki er mögulegt að fara heim Grímur Sigurðarson skrifar Skoðun Skólastarf til fyrirmyndar skrifar Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Sjá meira
Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík.
Skoðun Píratar: Rödd mannréttinda í 12 ár Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns,Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar