Hvers vegna þurfum við að græða upp landið? Herdís Þorvaldsdóttir skrifar 20. apríl 2011 09:00 Í fyrsta lagi af því að við höfum ekki rétt á að búa í landi þar sem náttúrulegi gróðurinn er stöðugt að eyðast af okkar völdum og okkar dýmætasta eign, sjálf gróðurmoldin, fýkur út á haf í tonna tali svo líflaus grjóturð blasir við á stórum svæðum. Uppgræðslan hefur varla undan eyðingaröflunum. Uppstreymi koltvísýrings sem streymir upp frá skemmdu landinu, ræstum mýrum, rofum, eyðimörkum, þeim stæstu manngerðu í Evrópu, og gróðurlausum auðnum er hluti af vandamáli alls heimsins, hvorki meira né minna. Ríkisstjórnin hefur á undanförnum áratugum samið ótal lög um náttúruvernd sem ekki hafa virkað, vegna þess að ekki er snert á orsök gróðurskemmdanna sem er bitvargurinn sem fer sína leið á meðan enginn stuggar við honum, enda sjálfur ólæs á pappírslög frá Alþingi. Ríkisstjórnin hvetur til meiri skógræktar til þess að binda koltvísýring og auka súrefnisframleiðslu, binda jarðveginn og halda þar raka fyrir utan að mynda skjól fyrir vindi svo loftslagið verði mildara. Við núverandi aðstæður tæki það 1000 ár að rækta upp landið, er giskað á í riti skógræktarfélagsins, og girðingakostnaður óheyrilegur. Það er til ódýr og einföld lausn á þessum vanda. Þegar Brynjólfur Jónsson, framkvæmdastjóri Skógræktarfélags Íslands, var spurður í viðtali hvað sé mest áríðandi að sé gert til þess að græða upp landið, sagði hann: „að stærstu áfangarnir náist með því að hefta lausagöngu búfjár, þó að við gróðursetjum milli 5 og 6 milljónir plantna á ári, eins og við höfum gert undanfarin 10 ár, þá muni það taka 100 ár að bæta 1% í skógi þannig að þú sérð hvað það má sér lítils á við það sem náttúran getur gert þegar hún fær að fara fram með sjálfgræðslu, það er margfalt ódýrari skógrækt.“ Allt sem þarf er að setja búfé í girðingar í stað fólksins í landinu, þá fær gróður landsins loks frið til að stinga upp kollinum og mynda súrefni án þess að vera étinn jafnóðum af ráfandi búfénaði. Vistlandið okkar í dag eru kjarr og blómlaus niðurnídd beitilönd fyrir utan örfá afgirt svæði. Hvor á meiri rétt á þessu landi í dag, mannkindin eða sauðkindin? Mannkindin þarf að fara eftir alls konar reglum í umgengni við landið en sauðkindin engum, í umboði eigenda sinna. Við borgum bara þegjandi… Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson skrifar Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Í fyrsta lagi af því að við höfum ekki rétt á að búa í landi þar sem náttúrulegi gróðurinn er stöðugt að eyðast af okkar völdum og okkar dýmætasta eign, sjálf gróðurmoldin, fýkur út á haf í tonna tali svo líflaus grjóturð blasir við á stórum svæðum. Uppgræðslan hefur varla undan eyðingaröflunum. Uppstreymi koltvísýrings sem streymir upp frá skemmdu landinu, ræstum mýrum, rofum, eyðimörkum, þeim stæstu manngerðu í Evrópu, og gróðurlausum auðnum er hluti af vandamáli alls heimsins, hvorki meira né minna. Ríkisstjórnin hefur á undanförnum áratugum samið ótal lög um náttúruvernd sem ekki hafa virkað, vegna þess að ekki er snert á orsök gróðurskemmdanna sem er bitvargurinn sem fer sína leið á meðan enginn stuggar við honum, enda sjálfur ólæs á pappírslög frá Alþingi. Ríkisstjórnin hvetur til meiri skógræktar til þess að binda koltvísýring og auka súrefnisframleiðslu, binda jarðveginn og halda þar raka fyrir utan að mynda skjól fyrir vindi svo loftslagið verði mildara. Við núverandi aðstæður tæki það 1000 ár að rækta upp landið, er giskað á í riti skógræktarfélagsins, og girðingakostnaður óheyrilegur. Það er til ódýr og einföld lausn á þessum vanda. Þegar Brynjólfur Jónsson, framkvæmdastjóri Skógræktarfélags Íslands, var spurður í viðtali hvað sé mest áríðandi að sé gert til þess að græða upp landið, sagði hann: „að stærstu áfangarnir náist með því að hefta lausagöngu búfjár, þó að við gróðursetjum milli 5 og 6 milljónir plantna á ári, eins og við höfum gert undanfarin 10 ár, þá muni það taka 100 ár að bæta 1% í skógi þannig að þú sérð hvað það má sér lítils á við það sem náttúran getur gert þegar hún fær að fara fram með sjálfgræðslu, það er margfalt ódýrari skógrækt.“ Allt sem þarf er að setja búfé í girðingar í stað fólksins í landinu, þá fær gróður landsins loks frið til að stinga upp kollinum og mynda súrefni án þess að vera étinn jafnóðum af ráfandi búfénaði. Vistlandið okkar í dag eru kjarr og blómlaus niðurnídd beitilönd fyrir utan örfá afgirt svæði. Hvor á meiri rétt á þessu landi í dag, mannkindin eða sauðkindin? Mannkindin þarf að fara eftir alls konar reglum í umgengni við landið en sauðkindin engum, í umboði eigenda sinna. Við borgum bara þegjandi…
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar