Hvers vegna þurfum við að græða upp landið? Herdís Þorvaldsdóttir skrifar 20. apríl 2011 09:00 Í fyrsta lagi af því að við höfum ekki rétt á að búa í landi þar sem náttúrulegi gróðurinn er stöðugt að eyðast af okkar völdum og okkar dýmætasta eign, sjálf gróðurmoldin, fýkur út á haf í tonna tali svo líflaus grjóturð blasir við á stórum svæðum. Uppgræðslan hefur varla undan eyðingaröflunum. Uppstreymi koltvísýrings sem streymir upp frá skemmdu landinu, ræstum mýrum, rofum, eyðimörkum, þeim stæstu manngerðu í Evrópu, og gróðurlausum auðnum er hluti af vandamáli alls heimsins, hvorki meira né minna. Ríkisstjórnin hefur á undanförnum áratugum samið ótal lög um náttúruvernd sem ekki hafa virkað, vegna þess að ekki er snert á orsök gróðurskemmdanna sem er bitvargurinn sem fer sína leið á meðan enginn stuggar við honum, enda sjálfur ólæs á pappírslög frá Alþingi. Ríkisstjórnin hvetur til meiri skógræktar til þess að binda koltvísýring og auka súrefnisframleiðslu, binda jarðveginn og halda þar raka fyrir utan að mynda skjól fyrir vindi svo loftslagið verði mildara. Við núverandi aðstæður tæki það 1000 ár að rækta upp landið, er giskað á í riti skógræktarfélagsins, og girðingakostnaður óheyrilegur. Það er til ódýr og einföld lausn á þessum vanda. Þegar Brynjólfur Jónsson, framkvæmdastjóri Skógræktarfélags Íslands, var spurður í viðtali hvað sé mest áríðandi að sé gert til þess að græða upp landið, sagði hann: „að stærstu áfangarnir náist með því að hefta lausagöngu búfjár, þó að við gróðursetjum milli 5 og 6 milljónir plantna á ári, eins og við höfum gert undanfarin 10 ár, þá muni það taka 100 ár að bæta 1% í skógi þannig að þú sérð hvað það má sér lítils á við það sem náttúran getur gert þegar hún fær að fara fram með sjálfgræðslu, það er margfalt ódýrari skógrækt.“ Allt sem þarf er að setja búfé í girðingar í stað fólksins í landinu, þá fær gróður landsins loks frið til að stinga upp kollinum og mynda súrefni án þess að vera étinn jafnóðum af ráfandi búfénaði. Vistlandið okkar í dag eru kjarr og blómlaus niðurnídd beitilönd fyrir utan örfá afgirt svæði. Hvor á meiri rétt á þessu landi í dag, mannkindin eða sauðkindin? Mannkindin þarf að fara eftir alls konar reglum í umgengni við landið en sauðkindin engum, í umboði eigenda sinna. Við borgum bara þegjandi… Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Í fyrsta lagi af því að við höfum ekki rétt á að búa í landi þar sem náttúrulegi gróðurinn er stöðugt að eyðast af okkar völdum og okkar dýmætasta eign, sjálf gróðurmoldin, fýkur út á haf í tonna tali svo líflaus grjóturð blasir við á stórum svæðum. Uppgræðslan hefur varla undan eyðingaröflunum. Uppstreymi koltvísýrings sem streymir upp frá skemmdu landinu, ræstum mýrum, rofum, eyðimörkum, þeim stæstu manngerðu í Evrópu, og gróðurlausum auðnum er hluti af vandamáli alls heimsins, hvorki meira né minna. Ríkisstjórnin hefur á undanförnum áratugum samið ótal lög um náttúruvernd sem ekki hafa virkað, vegna þess að ekki er snert á orsök gróðurskemmdanna sem er bitvargurinn sem fer sína leið á meðan enginn stuggar við honum, enda sjálfur ólæs á pappírslög frá Alþingi. Ríkisstjórnin hvetur til meiri skógræktar til þess að binda koltvísýring og auka súrefnisframleiðslu, binda jarðveginn og halda þar raka fyrir utan að mynda skjól fyrir vindi svo loftslagið verði mildara. Við núverandi aðstæður tæki það 1000 ár að rækta upp landið, er giskað á í riti skógræktarfélagsins, og girðingakostnaður óheyrilegur. Það er til ódýr og einföld lausn á þessum vanda. Þegar Brynjólfur Jónsson, framkvæmdastjóri Skógræktarfélags Íslands, var spurður í viðtali hvað sé mest áríðandi að sé gert til þess að græða upp landið, sagði hann: „að stærstu áfangarnir náist með því að hefta lausagöngu búfjár, þó að við gróðursetjum milli 5 og 6 milljónir plantna á ári, eins og við höfum gert undanfarin 10 ár, þá muni það taka 100 ár að bæta 1% í skógi þannig að þú sérð hvað það má sér lítils á við það sem náttúran getur gert þegar hún fær að fara fram með sjálfgræðslu, það er margfalt ódýrari skógrækt.“ Allt sem þarf er að setja búfé í girðingar í stað fólksins í landinu, þá fær gróður landsins loks frið til að stinga upp kollinum og mynda súrefni án þess að vera étinn jafnóðum af ráfandi búfénaði. Vistlandið okkar í dag eru kjarr og blómlaus niðurnídd beitilönd fyrir utan örfá afgirt svæði. Hvor á meiri rétt á þessu landi í dag, mannkindin eða sauðkindin? Mannkindin þarf að fara eftir alls konar reglum í umgengni við landið en sauðkindin engum, í umboði eigenda sinna. Við borgum bara þegjandi…
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar