Kveikjum á Rafheimum Ólafur Örn Pálmarsson skrifar 9. febrúar 2011 09:43 Í náttúrufræðinámi er nauðsynlegt að nemandinn læri ákveðin grunnatriði í formi hugtaka og almennum orðaforða en fái síðan að upplifa, prófa og skynja bóknámið. Það má gera með verklegum athugunum til að setja nýju þekkinguna í samhengi við eigin upplifun. Þannig nám fór fram í Rafheimum sem reknir voru af Orkuveitu Reykjavíkur en var lokað vegna niðurskurðar á haustmánuðum. Rafheimar voru eina vísindasafnið sem tók á móti nemendum á aldrinum 6-20 ára þar sem nemendur gátu fræðst um allt sem tengist rafmagni og framkvæmt sínar eigin tilraunir í fámennum hópum undir leiðsögn. Á safnið komu árlega vel á þriðja þúsund nemendur en flestar heimsóknir voru í aldurshópnum 10-12 ára. Niðurstöður í PISA-rannsókninni fyrir árið 2009 sýna að Ísland er talsvert undir meðallagi í náttúrufræði innan OECD. Rannsóknir hafa einnig sýnt að verkleg kennsla í náttúrufræði í grunnskólum landsins er mjög lítil. Lítil ásókn ungs fólks í raungreinanámi á Íslandi og innan Evrópusambandsins er áhyggjuefni en einn af mikilvægum þáttum í að efla ásóknina eru vísindasöfn fyrir nemendur. Mikilvægt er að áhugi nemanda sé glæddur á náttúrufræði með fjölbreyttu starfi hvort sem það er í daglegu starfi skólanna, vísindasöfnum, heimsóknum í fyrirtæki sem byggja á raunvísindum eða einstökum viðburðum eins og Vísindavöku. Þannig er stuðlað að því að fleiri nemendur líti á starf við raungreinar sem raunhæfan og spennandi valkost sem mun síðar skila þjóðfélaginu miklum ábata. Í heimsóknum mínum með nemendur af unglingastigi í Rafheima hef ég séð hvernig áhugi nemendanna á eðlisfræði hefur verið vakinn. Þar hafa þeir lært nýja hluti og haft ánægju af fjölbreyttum verkefnum. Ég skora á Orkuveitu Reykjavíkur, Reykjavíkurborg og mennta- og menningarmálaráðuneytið að vinna að því að starfsemi Rafheima geti hafist að nýju. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Sjá meira
Í náttúrufræðinámi er nauðsynlegt að nemandinn læri ákveðin grunnatriði í formi hugtaka og almennum orðaforða en fái síðan að upplifa, prófa og skynja bóknámið. Það má gera með verklegum athugunum til að setja nýju þekkinguna í samhengi við eigin upplifun. Þannig nám fór fram í Rafheimum sem reknir voru af Orkuveitu Reykjavíkur en var lokað vegna niðurskurðar á haustmánuðum. Rafheimar voru eina vísindasafnið sem tók á móti nemendum á aldrinum 6-20 ára þar sem nemendur gátu fræðst um allt sem tengist rafmagni og framkvæmt sínar eigin tilraunir í fámennum hópum undir leiðsögn. Á safnið komu árlega vel á þriðja þúsund nemendur en flestar heimsóknir voru í aldurshópnum 10-12 ára. Niðurstöður í PISA-rannsókninni fyrir árið 2009 sýna að Ísland er talsvert undir meðallagi í náttúrufræði innan OECD. Rannsóknir hafa einnig sýnt að verkleg kennsla í náttúrufræði í grunnskólum landsins er mjög lítil. Lítil ásókn ungs fólks í raungreinanámi á Íslandi og innan Evrópusambandsins er áhyggjuefni en einn af mikilvægum þáttum í að efla ásóknina eru vísindasöfn fyrir nemendur. Mikilvægt er að áhugi nemanda sé glæddur á náttúrufræði með fjölbreyttu starfi hvort sem það er í daglegu starfi skólanna, vísindasöfnum, heimsóknum í fyrirtæki sem byggja á raunvísindum eða einstökum viðburðum eins og Vísindavöku. Þannig er stuðlað að því að fleiri nemendur líti á starf við raungreinar sem raunhæfan og spennandi valkost sem mun síðar skila þjóðfélaginu miklum ábata. Í heimsóknum mínum með nemendur af unglingastigi í Rafheima hef ég séð hvernig áhugi nemendanna á eðlisfræði hefur verið vakinn. Þar hafa þeir lært nýja hluti og haft ánægju af fjölbreyttum verkefnum. Ég skora á Orkuveitu Reykjavíkur, Reykjavíkurborg og mennta- og menningarmálaráðuneytið að vinna að því að starfsemi Rafheima geti hafist að nýju.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar