Ingveldur Einarsdóttir: Um opin og lokuð þinghöld Ingveldur Einarsdóttir skrifar 19. maí 2010 15:56 Eins og flestir vita, sem fylgst hafa með fréttum að undanförnu, er rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur sakamál á hendur níu einstaklingum sem ákærðir eru m.a. fyrir brot gegn Alþingi, brot gegn valdstjórninni, almannafriði og allsherjarreglu. Hefur fjöldi fólks óskað eftir því að vera viðstaddur réttarhöldin, en þau eru háð í stærsta dómsal Héraðsdóms Reykjavíkur, sem tekur um 30 manns í sæti. Í ákvæði 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu, er fjallað um opinbera málsmeðferð, en í réttinum til opinberrar málsmeðferðar felst m.a. að þinghöld skuli háð í heyranda hljóði og opin þeim sem á vilja hlýða og fylgjast með. Þessi réttur er þó ekki fortakslaus, þar sem í ákvæðinu segir að banna megi fréttamönnum og almenningi aðgang réttarhöldunum að öllu eða nokkru, m.a. með tilliti til allsherjarreglu eða þjóðaröryggis eða vegna hagsmuna ungmenna, eða verndar einkalífs málsaðila, eða að svo miklu leyti sem dómstóllinn telur brýna nauðsyn bera til. Þá segir í ákvæðinu að hver sá sem borinn er sökum um refsiverða háttsemi skuli talinn saklaus uns sekt hans er sönnuð að lögum. Þinghald fyrir luktum dyrum Í 10. gr. sakamálalaga nr. 88/2008, er regla þessi áréttuð þar sem segir að dómari geti ákveðið, að eigin frumkvæði eða eftir kröfu ákæranda, sakbornings eða brotaþola að þinghald fari fram fyrir luktum dyrum, að öllu leyti eða að hluta, ef hann telji það nauðsynlegt: a. til hlífðar sakborningi, brotaþola, vandamanni þeirra, vitni eða öðrum sem málið varðar, b. vegna nauðsynjar sakbornings, brotaþola, vitnis eða annars sem málið varðar á því að halda leyndum atriðum varðandi hagsmuni í viðskiptum eða samsvarandi aðstöðu, c.vegna hagsmuna almennings eða öryggis ríkisins, d. af velsæmisástæðum, e. til að halda uppi þingfriði, f. meðan á rannsókn máls stendur og hætta þykir á sakarspjöllum ef þing væri háð fyrir opnum dyrum, g. meðan vitni gefur skýrslu án þess að það þurfi að skýra frá nafni sínu í heyranda hljóði, sbr. 8. mgr. 122. gr. Þá segir í sama ákvæði að þótt þinghald sé háð í heyranda hljóði sé dómara rétt að takmarka fjölda áheyrenda við þá sem rúmast á þingstað með góðu móti. Dómari geti einnig meinað þeim aðgang sem eru yngri en 15 ára eða þannig á sig komnir að návist þeirra samræmist ekki góðri reglu við þinghald eða ef hætta er á að nærvera þeirra valdi því að sakborningur eða vitni skýri ekki satt frá. Jafnframt er dómara rétt að vísa manni úr þinghaldi ef návist hans horfir til truflunar þingfriði eða framkoma hans er óviðeigandi í orði eða verki. Ákvörðun dómara um að víkja manni úr þinghaldi má framfylgja með lögregluvaldi ef með þarf. Málsmeðferðarreglur bundnar í lög Málsmeðferðarreglur þessar, sem eiga sér samhljóm í 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu, eru ekki settar til höfuðs þeim sem fylgjast vilja með réttarhöldum, heldur til þess að þeim sem vilja fylgjast með, sé það fært. Þær eru einnig settar til verndar sakborningum, vitnum og öðrum sem viðstaddir eru þinghaldið. Sakborningur á rétt til að fá úrlausn um ákæru á hendur sér innan hæfilegs tíma, sbr. 70. gr. stjórnarskrárinnar. Þessa reglu ber dómstólum að virða, en til þess að svo megi verða, er þeim nauðsynlegt að hafa starfsfrið, ekki síst við stjórnun þinghalda. Mál þau sem berast til dómstóla, eru af mörgum toga og mörg hver þess eðlis að vitni getur reynst afar þungbært að skýra frá reynslu sinni að viðstöddu fjölmenni. Hið sama getur gilt um sakborninga. Þannig vegast á hagsmunir þeirra sem vilja fylgjast með réttarhöldum og þeirra sem réttarhöldin snúast um og málið varðar mest. Reglan um að dómþing skuli háð í heyranda hljóði verður þannig ekki skilin á þann hátt að öllum beri skilyrðislaus óheftur aðgangur að þinghöldum. Dómarar dæma einungis eftir lögunum, sbr. 61. gr. stjórnarskrárinnar. Þær reglur um málsmeðferð sem að ofan eru raktar og varða m.a. takmörkun aðgangs að þinghöldum, eru allar bundnar í lög. Eins og fram kemur í 6. gr. Mannréttindasáttmálans skal hver maður eiga rétt til réttlátrar og opinberrar málsmeðferðar fyrir sjálfstæðum og óvilhöllum dómi og skal skipan hans ákveðin með lögum. Þannig má dómari aldrei vera háður neinum sem gæti haft áhrif á afstöðu hans í tilteknum málum. Öll viðleitni hagsmunasamtaka, almennings og stjórnmálamanna til að hafa áhrif á úrlausnir dómstóla grefur undan réttaröryggi borgaranna og veikir stöðu réttarríkisins. Saklaus uns sekt er sönnuð Eins og að framan greinir er það mál sem hlotið hefur mikla athygli fjölmiðla undanfarna daga, mál svokallaðra níumenninga. Aðalmeðferð í málinu hefur ekki verið háð og því enginn dómur fallið í málinu. Þrátt fyrir það sem lesa má á hinum ýmsu bloggsíðum um væntingar manna til niðurstöðu dómsins í því máli, er brýnt að hafa í huga að saklausir teljast menn þar til sekt þeirra hefur verið sönnuð. Þessi grundvallarregla kemur fram í ofannefndri 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu. Hún er fortakslaus og á jafnt við í þessu máli sem og öðrum þeim sakamálum sem berast munu dómstólum á næstunni, hvort sem þau má rekja með einum eða öðrum hætti til hruns íslensks efnahagslífs eða ekki. Ingveldur Einarsdóttir Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Sjá meira
Eins og flestir vita, sem fylgst hafa með fréttum að undanförnu, er rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur sakamál á hendur níu einstaklingum sem ákærðir eru m.a. fyrir brot gegn Alþingi, brot gegn valdstjórninni, almannafriði og allsherjarreglu. Hefur fjöldi fólks óskað eftir því að vera viðstaddur réttarhöldin, en þau eru háð í stærsta dómsal Héraðsdóms Reykjavíkur, sem tekur um 30 manns í sæti. Í ákvæði 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu, er fjallað um opinbera málsmeðferð, en í réttinum til opinberrar málsmeðferðar felst m.a. að þinghöld skuli háð í heyranda hljóði og opin þeim sem á vilja hlýða og fylgjast með. Þessi réttur er þó ekki fortakslaus, þar sem í ákvæðinu segir að banna megi fréttamönnum og almenningi aðgang réttarhöldunum að öllu eða nokkru, m.a. með tilliti til allsherjarreglu eða þjóðaröryggis eða vegna hagsmuna ungmenna, eða verndar einkalífs málsaðila, eða að svo miklu leyti sem dómstóllinn telur brýna nauðsyn bera til. Þá segir í ákvæðinu að hver sá sem borinn er sökum um refsiverða háttsemi skuli talinn saklaus uns sekt hans er sönnuð að lögum. Þinghald fyrir luktum dyrum Í 10. gr. sakamálalaga nr. 88/2008, er regla þessi áréttuð þar sem segir að dómari geti ákveðið, að eigin frumkvæði eða eftir kröfu ákæranda, sakbornings eða brotaþola að þinghald fari fram fyrir luktum dyrum, að öllu leyti eða að hluta, ef hann telji það nauðsynlegt: a. til hlífðar sakborningi, brotaþola, vandamanni þeirra, vitni eða öðrum sem málið varðar, b. vegna nauðsynjar sakbornings, brotaþola, vitnis eða annars sem málið varðar á því að halda leyndum atriðum varðandi hagsmuni í viðskiptum eða samsvarandi aðstöðu, c.vegna hagsmuna almennings eða öryggis ríkisins, d. af velsæmisástæðum, e. til að halda uppi þingfriði, f. meðan á rannsókn máls stendur og hætta þykir á sakarspjöllum ef þing væri háð fyrir opnum dyrum, g. meðan vitni gefur skýrslu án þess að það þurfi að skýra frá nafni sínu í heyranda hljóði, sbr. 8. mgr. 122. gr. Þá segir í sama ákvæði að þótt þinghald sé háð í heyranda hljóði sé dómara rétt að takmarka fjölda áheyrenda við þá sem rúmast á þingstað með góðu móti. Dómari geti einnig meinað þeim aðgang sem eru yngri en 15 ára eða þannig á sig komnir að návist þeirra samræmist ekki góðri reglu við þinghald eða ef hætta er á að nærvera þeirra valdi því að sakborningur eða vitni skýri ekki satt frá. Jafnframt er dómara rétt að vísa manni úr þinghaldi ef návist hans horfir til truflunar þingfriði eða framkoma hans er óviðeigandi í orði eða verki. Ákvörðun dómara um að víkja manni úr þinghaldi má framfylgja með lögregluvaldi ef með þarf. Málsmeðferðarreglur bundnar í lög Málsmeðferðarreglur þessar, sem eiga sér samhljóm í 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu, eru ekki settar til höfuðs þeim sem fylgjast vilja með réttarhöldum, heldur til þess að þeim sem vilja fylgjast með, sé það fært. Þær eru einnig settar til verndar sakborningum, vitnum og öðrum sem viðstaddir eru þinghaldið. Sakborningur á rétt til að fá úrlausn um ákæru á hendur sér innan hæfilegs tíma, sbr. 70. gr. stjórnarskrárinnar. Þessa reglu ber dómstólum að virða, en til þess að svo megi verða, er þeim nauðsynlegt að hafa starfsfrið, ekki síst við stjórnun þinghalda. Mál þau sem berast til dómstóla, eru af mörgum toga og mörg hver þess eðlis að vitni getur reynst afar þungbært að skýra frá reynslu sinni að viðstöddu fjölmenni. Hið sama getur gilt um sakborninga. Þannig vegast á hagsmunir þeirra sem vilja fylgjast með réttarhöldum og þeirra sem réttarhöldin snúast um og málið varðar mest. Reglan um að dómþing skuli háð í heyranda hljóði verður þannig ekki skilin á þann hátt að öllum beri skilyrðislaus óheftur aðgangur að þinghöldum. Dómarar dæma einungis eftir lögunum, sbr. 61. gr. stjórnarskrárinnar. Þær reglur um málsmeðferð sem að ofan eru raktar og varða m.a. takmörkun aðgangs að þinghöldum, eru allar bundnar í lög. Eins og fram kemur í 6. gr. Mannréttindasáttmálans skal hver maður eiga rétt til réttlátrar og opinberrar málsmeðferðar fyrir sjálfstæðum og óvilhöllum dómi og skal skipan hans ákveðin með lögum. Þannig má dómari aldrei vera háður neinum sem gæti haft áhrif á afstöðu hans í tilteknum málum. Öll viðleitni hagsmunasamtaka, almennings og stjórnmálamanna til að hafa áhrif á úrlausnir dómstóla grefur undan réttaröryggi borgaranna og veikir stöðu réttarríkisins. Saklaus uns sekt er sönnuð Eins og að framan greinir er það mál sem hlotið hefur mikla athygli fjölmiðla undanfarna daga, mál svokallaðra níumenninga. Aðalmeðferð í málinu hefur ekki verið háð og því enginn dómur fallið í málinu. Þrátt fyrir það sem lesa má á hinum ýmsu bloggsíðum um væntingar manna til niðurstöðu dómsins í því máli, er brýnt að hafa í huga að saklausir teljast menn þar til sekt þeirra hefur verið sönnuð. Þessi grundvallarregla kemur fram í ofannefndri 6. gr. Mannréttindasáttmála Evrópu. Hún er fortakslaus og á jafnt við í þessu máli sem og öðrum þeim sakamálum sem berast munu dómstólum á næstunni, hvort sem þau má rekja með einum eða öðrum hætti til hruns íslensks efnahagslífs eða ekki. Ingveldur Einarsdóttir
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar