414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar 1. maí 2026 13:16 Meirihluti Kópavogsbæjar hafnaði stuðningi við 24 íbúðir Bjargs í Hallarhvarfi. Meirihlutinn valdi markaðinn frekar en fólkið Í febrúar hafnaði meirihluti bæjarráðs Kópavogs umsókn Bjargs íbúðafélags um stofnframlag vegna 24 íbúða í Hallarhvarfi og gleymdi að húsnæðisöryggi eru mannréttindi, ekki forréttindi hinna efnameiri. Bókun meirihlutans á fundi bæjarráðs: „Við úthlutun í Vatnsendahvarfi hefur bærinn haft til viðmiðunar um að auka framboð húsnæðis af öllum gerðum fyrir kaupendur á almennum húsnæðismarkaði. Það samræmist ekki þeim áherslum að verða við beiðni frá Bjargi íbúðafélagi um fjárhagsstuðning til uppbyggingarinnar að fjárhæð um 220 milljónir kr.“ Hér birtist skýr pólitísk forgangsröðun. Þegar valið stóð á milli þess að tryggja fleirum húsnæðisöryggi* með stuðningi sveitarfélagsins við óhagnaðardrifna uppbyggingu viðráðanlegs leiguhúsnæðis valdi meirihlutinn markaðinn. Ákvarðanir sem þessi skipta máli, húsnæðismál snúast ekki bara um lóðir, fermetra og byggingarrétt heldur hver fær tækifæri til að eiga heimili í Kópavogi. Bjarg er raunhæf leið til fjölbreytni í húsnæðismálum Íbúðir á vegum Bjargs eru hluti af almenna íbúðakerfinu*. Kerfi sem er ætlað fólki sem stendur fjárhagslega ofar þeim sem eiga rétt á félagslegu húsnæði bæjarins en hefur ekki kost á að gerast “kaupendur á almennum húsnæðismarkaði” í núverandi ástandi. 414 eru á biðlista, í Kópavogi, eftir húsnæði á vegum Bjargs. Það eru að minnsta kosti 414 betri ástæður en þær sem meirihlutinn setti fram. Öll eiga að geta búið í Kópavogi í öruggu húsnæði, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Húsnæðisstefna bæjarins þarf að taka stakkaskiptum og byrja að snúast um fólk, ekki bara um að hámarka verð byggingarréttar. Markaðurinn leysir ekki húsnæðisvandann Ný greining ASÍ og BSRB sýnir slaka stöðu almenna íbúðakerfisins. Kerfið, sem átti að tryggja fólki öruggt og viðráðanlegt húsnæði, var gott sem lagt niður á nýrri öld, öld markaðsvæðingar húsnæðis. Árið 2000 voru 4,4 íbúðir í almenna íbúðakerfinu og á hverja 100 á vinnumarkaði, 2007 var talan 0,0 og þrátt fyrir mikinn þrýsting á stjórnvöld og gríðarlegan húsnæðisvanda undanfarin 10 ár var hlutfallið í fyrra aðeins komið í 0,7 íbúðir á hverja 100 á vinnumarkaði. Afleiðingarnar blasa við, húsnæðisverð hefur rokið upp, leigumarkaðurinn er dýr og ófyrirsjáanlegur og stór hópur fólks hefur hvorki raunhæfan möguleika á að kaupa húsnæði né búa við öryggi á almennum leigumarkaði. Þarna verður almenna íbúðakerfið að fá tækifæri til að sinna grunnþörfum fólks. Þetta er skynsamlegt húsnæðiskerfi fyrir fólk á vinnumarkaði sem borgar skatta, vill byggja upp líf sitt, en á lítinn eða engan séns á markaðsdrifnum húsnæðismarkaðnum, sem hefur farið langt fram úr greiðslugetu venjulegs fólks. Húsnæði fyrir öll á viðráðanlegum kjörum Viðráðanlegt húsnæði er gott fyrir allt samfélagið. Þegar fólk býr við húsnæðisöryggi verður samfélagið sterkara, börn búa við meiri stöðugleika og fá tækifæri til að þroskast sem einstaklingar, fjölskyldur fá betra fjárhagslegt svigrúm, fólk getur tekið virkari þátt í samfélaginu, hverfin verða fjölbreyttari og bærinn verður betri fyrir fólk á öllum æviskeiðum. Öruggt húsnæði er nefnilega grunnþörf okkar allra. Það er miklu meira en þak yfir höfuðið, þar verður til heimili okkar, staðurinn þar sem við hlöðum batteríin, ölum upp börn, byggjum ný sambönd og viðhöldum þeim eldri. Í öryggi getum við tekið stórar og litlar ákvarðanir um framtíðina en ef heimili þínu fylgir stöðugt óvissuástand verður allt þetta margfalt erfiðara. Við í Vinstri grænum og óháðum ætlum að efla almenna íbúðakerfið með því að styðja við óhagnaðardrifin leigufélög eins og Bjarg, taka frá lóðir fyrir viðráðanlegt húsnæði og fjölga félagslegum íbúðum. Tryggjum fjölbreyttari búsetukosti fyrir ungt fólk, barnafjölskyldur, eldri íbúa, fatlað fólk og fólk með lágar eða meðaltekjur. Ný uppbygging og skipulag bæjarins á alltaf að taka mið af þörfum íbúa, ekki aðeins af markaðsverði byggingarréttar. Kópavogur ber ábyrgð á því að það sé til nægt húsnæði fyrir öll á kjörum sem þau ráða við. Við þurfum heildstæða stefnu fyrir öll sem búa í Kópavogi, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Kópavogur má ekki verða bær þar sem aðeins þau tekjuhæstu, og börnin þeirra, geta búið við öryggi. Kópavogur á að vera fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Vinstri grænna og óháðra í Kópavogi. Til fróðleiks: Húsnæðisöryggi felur í sér að fólk ráði við húsnæðiskostnaðinn, búi í heilnæmu húsnæði og þurfi ekki að flytja nema það velji það sjálft. Almennar íbúðir eru leiguíbúðir sem Húsnæðis- og mannvirkjastofnun og sveitarfélög hafa veitt stofnframlög til byggingar eða kaupa. Alþýðusamband Íslands og BSRB. (2026). Ný greining ASÍ og BSRB um félagslegt húsnæði og þróun almenna íbúðakerfisins. https://vinnan.is/greining-asi-og-bsrb-a-stodu-almenna-ibudakerfisins/ Fundargerð bæjarráðs Kópavogs 12. febrúar 2026. Bæjarráð – 3246. fundur: mæli með að lestri bókana máls 2511279, umsókn um stofnframlag vegna byggingar á 24 íbúðum Bjargs í Hallarhvarfi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Vinstri græn Húsnæðismál Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Meirihluti Kópavogsbæjar hafnaði stuðningi við 24 íbúðir Bjargs í Hallarhvarfi. Meirihlutinn valdi markaðinn frekar en fólkið Í febrúar hafnaði meirihluti bæjarráðs Kópavogs umsókn Bjargs íbúðafélags um stofnframlag vegna 24 íbúða í Hallarhvarfi og gleymdi að húsnæðisöryggi eru mannréttindi, ekki forréttindi hinna efnameiri. Bókun meirihlutans á fundi bæjarráðs: „Við úthlutun í Vatnsendahvarfi hefur bærinn haft til viðmiðunar um að auka framboð húsnæðis af öllum gerðum fyrir kaupendur á almennum húsnæðismarkaði. Það samræmist ekki þeim áherslum að verða við beiðni frá Bjargi íbúðafélagi um fjárhagsstuðning til uppbyggingarinnar að fjárhæð um 220 milljónir kr.“ Hér birtist skýr pólitísk forgangsröðun. Þegar valið stóð á milli þess að tryggja fleirum húsnæðisöryggi* með stuðningi sveitarfélagsins við óhagnaðardrifna uppbyggingu viðráðanlegs leiguhúsnæðis valdi meirihlutinn markaðinn. Ákvarðanir sem þessi skipta máli, húsnæðismál snúast ekki bara um lóðir, fermetra og byggingarrétt heldur hver fær tækifæri til að eiga heimili í Kópavogi. Bjarg er raunhæf leið til fjölbreytni í húsnæðismálum Íbúðir á vegum Bjargs eru hluti af almenna íbúðakerfinu*. Kerfi sem er ætlað fólki sem stendur fjárhagslega ofar þeim sem eiga rétt á félagslegu húsnæði bæjarins en hefur ekki kost á að gerast “kaupendur á almennum húsnæðismarkaði” í núverandi ástandi. 414 eru á biðlista, í Kópavogi, eftir húsnæði á vegum Bjargs. Það eru að minnsta kosti 414 betri ástæður en þær sem meirihlutinn setti fram. Öll eiga að geta búið í Kópavogi í öruggu húsnæði, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Húsnæðisstefna bæjarins þarf að taka stakkaskiptum og byrja að snúast um fólk, ekki bara um að hámarka verð byggingarréttar. Markaðurinn leysir ekki húsnæðisvandann Ný greining ASÍ og BSRB sýnir slaka stöðu almenna íbúðakerfisins. Kerfið, sem átti að tryggja fólki öruggt og viðráðanlegt húsnæði, var gott sem lagt niður á nýrri öld, öld markaðsvæðingar húsnæðis. Árið 2000 voru 4,4 íbúðir í almenna íbúðakerfinu og á hverja 100 á vinnumarkaði, 2007 var talan 0,0 og þrátt fyrir mikinn þrýsting á stjórnvöld og gríðarlegan húsnæðisvanda undanfarin 10 ár var hlutfallið í fyrra aðeins komið í 0,7 íbúðir á hverja 100 á vinnumarkaði. Afleiðingarnar blasa við, húsnæðisverð hefur rokið upp, leigumarkaðurinn er dýr og ófyrirsjáanlegur og stór hópur fólks hefur hvorki raunhæfan möguleika á að kaupa húsnæði né búa við öryggi á almennum leigumarkaði. Þarna verður almenna íbúðakerfið að fá tækifæri til að sinna grunnþörfum fólks. Þetta er skynsamlegt húsnæðiskerfi fyrir fólk á vinnumarkaði sem borgar skatta, vill byggja upp líf sitt, en á lítinn eða engan séns á markaðsdrifnum húsnæðismarkaðnum, sem hefur farið langt fram úr greiðslugetu venjulegs fólks. Húsnæði fyrir öll á viðráðanlegum kjörum Viðráðanlegt húsnæði er gott fyrir allt samfélagið. Þegar fólk býr við húsnæðisöryggi verður samfélagið sterkara, börn búa við meiri stöðugleika og fá tækifæri til að þroskast sem einstaklingar, fjölskyldur fá betra fjárhagslegt svigrúm, fólk getur tekið virkari þátt í samfélaginu, hverfin verða fjölbreyttari og bærinn verður betri fyrir fólk á öllum æviskeiðum. Öruggt húsnæði er nefnilega grunnþörf okkar allra. Það er miklu meira en þak yfir höfuðið, þar verður til heimili okkar, staðurinn þar sem við hlöðum batteríin, ölum upp börn, byggjum ný sambönd og viðhöldum þeim eldri. Í öryggi getum við tekið stórar og litlar ákvarðanir um framtíðina en ef heimili þínu fylgir stöðugt óvissuástand verður allt þetta margfalt erfiðara. Við í Vinstri grænum og óháðum ætlum að efla almenna íbúðakerfið með því að styðja við óhagnaðardrifin leigufélög eins og Bjarg, taka frá lóðir fyrir viðráðanlegt húsnæði og fjölga félagslegum íbúðum. Tryggjum fjölbreyttari búsetukosti fyrir ungt fólk, barnafjölskyldur, eldri íbúa, fatlað fólk og fólk með lágar eða meðaltekjur. Ný uppbygging og skipulag bæjarins á alltaf að taka mið af þörfum íbúa, ekki aðeins af markaðsverði byggingarréttar. Kópavogur ber ábyrgð á því að það sé til nægt húsnæði fyrir öll á kjörum sem þau ráða við. Við þurfum heildstæða stefnu fyrir öll sem búa í Kópavogi, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Kópavogur má ekki verða bær þar sem aðeins þau tekjuhæstu, og börnin þeirra, geta búið við öryggi. Kópavogur á að vera fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Vinstri grænna og óháðra í Kópavogi. Til fróðleiks: Húsnæðisöryggi felur í sér að fólk ráði við húsnæðiskostnaðinn, búi í heilnæmu húsnæði og þurfi ekki að flytja nema það velji það sjálft. Almennar íbúðir eru leiguíbúðir sem Húsnæðis- og mannvirkjastofnun og sveitarfélög hafa veitt stofnframlög til byggingar eða kaupa. Alþýðusamband Íslands og BSRB. (2026). Ný greining ASÍ og BSRB um félagslegt húsnæði og þróun almenna íbúðakerfisins. https://vinnan.is/greining-asi-og-bsrb-a-stodu-almenna-ibudakerfisins/ Fundargerð bæjarráðs Kópavogs 12. febrúar 2026. Bæjarráð – 3246. fundur: mæli með að lestri bókana máls 2511279, umsókn um stofnframlag vegna byggingar á 24 íbúðum Bjargs í Hallarhvarfi.
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun